Ey_Yar

Asıl yakınlık kalp yakınlığıdır…

Uzak dediğin; Önce içinde birikir insanın,

"Her kelimenin sonuçları vardır. Her sessizliğin de.”

Havayı boşverin yüreği soğuyunca başlarnış insanın kışı…

Kelimeler tüccar gibidir; alıcısını arar. Hisler ise sanat gibi… Dokunur, hissettirir, yaşatır.”

Umut ruhun yaşamasıdır…

Dile gelenler değil İçte birikenler bitirir insanı.

Bazen Adressiz kalır insan Umduğun yerde azsındır ...

Kalp aynası, insânın kendi yüzünü değil; onda tecelli eden Hâk'kın nûrunu gösterir.”

Arapça'da iki türlü özlem vardır; İştiyak: Geçiçi özlem çekmek Tehassür: içini çeke çeke, yana yana büyük bir hasretle arayarak ve yolunu gözleyerek özlem çekmek.. Hiç iştiyakla tehassür bir olur mu?

Aşk makamına erme vaktidir…

Aşk gönlün işidir aklın aklı ermez…

Seven Sevdiğinin gözünde kendini görür…

İnsan BAZENDİR, DAİMA değildir…

Bir insanın en büyük israfı; Hak etmeyene gösterdiği "SABIR",verdiği "SEVGİ"duyduğu "GÜVEN" ve harcadığı"ZAMAN"dır... Kime kullandığınıza dikkat edin…