mustard՞พชรฐากูรชน์

ประโยคประชดประชันแบบเกินคาด แบบคิดได้ไงวะ

มุมเคะ 💅🏻 เมะคุม😎

ก็ว่าคนที่เล่นเป็นอังใน #ทนายปีศาจ หน้าคุ้นมาก ชั้นเพิ่งดูเค้าไปในสอดสร้อยมาลาบทกัญญา เล่นดีทั้งสองเรื่องเลยค่ะ หลังจากโดนสร้อยไล่ออกจากโรงละครเลยผันตัวไปเป็นทนายความแทน

คนเราติดกับดัก ภาพลักษณ์ตอนสร้างตัวค่ะ ว่าต้องเท่ห์ ต้องดูดี มีคนยกมือไหว้ แต่ไม่ได้มองที่ผลลัพธ์ มองที่วิธีการไว้ก่อน😅 หนูจะขอแชร์อย่างนึงที่คนรวย top1% ในประเทศไทยที่ได้หนูคุยส่วนตัวด้วย มามากกว่า50คน++ มาแชร์ให้ฟัง ว่าเค้ามีความคิดยังไง บอกก่อนว่าไม่ได้บูลลี่อาชีพ ทุกอาชีพล้วนดีในแบบของเขา และหนูเคารพทุกอาชีพ แค่มาแชร์ความคิดของคนเหล่านี้ให้ฟัง นี่คือแนวคิดที่หนูเห็นว่าคนรวย top1%ในประเทศไทย มีเหมือนๆกัน ซึ่งพวกเค้าเองก็อยากบอกเด็กรุ่นใหม่ อยากให้ลองนึกภาพตาม ภาพชีวิตคน2คน -คนนึงเท่ห์มาก แต่งตัวดี ทำงานในตึก มีแต่คนไหว้ มีคนเข้าหา รายได้ 2-3หมื่น -คนนึงแต่งตัวธรรมดา หัวยุ่งๆ ไปขายของ ขนของไปส่งลูกค้า ยกมือไหว้ลูกค้า ต้องเข้าหาคน รายได้ 1-2 แสน แต่ได้พาครอบครัวไปกินอาหารดีๆ ส่งลูกเรียนโรงเรียนดีๆ ซื้อของดีๆ มีเงินลงทุน พาครอบครัวไปเที่ยวได้ ซื้อบ้านดี รถดีๆได้ 2คนนี้ คุณมองว่าคนไหนเท่ห์ แล้วคุณอยากเป็นแบบคนไหน?? ตอนสร้างชีวิตของเศรษฐีทุกคน ไม่เคยมีคำว่าเท่ห์ค่ะ ที่คุณเห็นเค้าเท่ห์ ไลสไตล์ดีๆ รถหรูๆ บ้านใหญ่ๆ คือคุณเห็นตอนเค้าสร้างเสร็จแล้ว ไม่ใช่ตอนกำลังสร้าง ตอนสร้างเนื้อสร้างตัว ไม่มีคำว่าเท่ห์ซักคนค่ะ ไม่มีซักคน อย่างเช่นตัวหนูเอง ตอนหนูเรียนวิดวะ ก็ซื้อของมาขายต่อ กำไร10-20 เอามอไซต์เวฟเก่าๆมาวิ่งส่งเอง (ตอนนั้นประกวดดาวคณะ) แต่ก็ไม่ได้ห่วงสวย ไม่แคร์ใครจะมองไง เรารู้ว่าเราทำอะไรก็พอ หลังๆขายดีมากเริ่มจ้างคนมาวิ่งส่งให้ เดือนนึงหาได้3-5หมื่น สักพักทำนมสดสตรอเบอรี่ขาย สักพักทำแบรนด์อาหารคลีนของตัวเอง ส่งใน กทม. ทำบัญชีเอง หาลูกค้าเอง ทำโลโก้เอง คิดสูตรเอง ทุกอย่างเกิดขึ้นในหอพักเล็กๆเดือนละ5พัน หลังมหาลัย จากนั้นลองทำ tiktok โฆษณาเข้าได้คลิปละ5พัน เดือนนึงก็2หมื่น+ได้ เริ่มทำทุกอย่างตั้งแต่ไม่มีอะไรพร้อม ไม่พร้อมเลยจริงๆ จนตอนนี้มีเงินเก็บประมาณนึง มีแพลนทำศัลยกรรม ซื้อรถ ซื้อคอนโด พาครอบครัวไปกินอาหารดีๆได้ ซื้อแต่ของดีๆให้คนที่บ้าน ถ้าให้ครอบครัว ขอแค่ดี ราคาไม่เป็นไร (ไม่ได้บอกว่ารวยหรือประสบความสำเร็จนะคะ ทุกวันนี้ก็อยู่ระดับกลางๆค่ะ ยังต้องทำงานหนักอยู่ พอมีพอกิน ไม่ได้หรูหรา แค่มาแชร์ให้ฟังเฉยๆ) ซึ่งที่บ้านหนูก็ไม่ได้รวยแต่ก็ไม่ได้ลำบาก ธุรกิจที่บ้านทำร้านปุ๋ยยาการเกษตร และรับดูแลสวนทั่วไทย และที่บ้านก็มีสวนอยู่บ้าง ธุรกิจ volume หลักร้อยล้าน++ และคุณแม่ก็มีธุรกิจเล็กๆ พอคุณแม่เสียหนูก็ผันตัวมาดูต่อเองทั้งหมด แต่สิ่งหนึ่งที่หนูสังเกตุคนที่บ้านหนู และสังคมที่หนูรู้จัก ซึ่งส่วนใหญ่ก็ระดับร้อยล้าน-พันล้าน ถ้าบ้านไม่รวยอยู่แล้ว 80% ก็เริ่มต้นสร้างตัวจากค้าขายหมด แล้วมาทำธุรกิจ แล้วเริ่มลงทุน stepประมาณนี้หมด แล้วทุกคนก็บอกว่าตอนสร้างตัวเจออุปสรรค และลำบากแค่ไหน ไม่เห็นมีใครที่สบายๆ เท่ห์ๆซักคน นี่แหละค่ะ สังคมไทย คนส่วนมาก ยึดติดภาพจำแบบผิดๆ และแคร์สายตาคนอื่นมากเกินไป แต่นี่คือเหตุผลที่ทำไมคนที่มีทรัพย์สินเกินร้อยล้านในไทยมีแค่ 0.01% เพราะคนที่มองเห็น เข้าใจ กล้าแตกต่าง ทนแรงเสียดทาน และก้าวผ่านปัญหา อุปสรรค ได้เท่านั้น ถึงจะคู่ควรกับสิ่งเหล่านี้

Evlenirsen pişman olursun. Evlenmezsen de pişman olursun. Çocuk yapsan da yapmasan da pişman olursun. Kierkegaard bunu 200 yıl önce şöyle söylemiştir: "Neyi seçersen seç pişman olursun. Çünkü sorun tercihlerinde değil yaşanmamış bir hayatı romantize etmendir. İnsan her daim gidilmemiş bir yolu cazibeli ve gizemli bulur. Bu yüzden mesele en doğru seçimi yapman değil. Hangi pişmanlıkla yaşayacağını seçip karar vermendir." Sen neye karar verdin?