misp◡̈❤︎🦆

ทุกคนเคยมีโมเมนต์ “ศิลปินตอบ/เห็น” กันมั้ย อวดหน่อยยจิ

ขอเป็น killjoy เผื่อคนที่ไม่รู้มาก่อน: หลายส่วนของเชอรี่อย่างเม็ด ก้าน ใบ เป็นพิษต่อหมาและแมวเนื่องจากมี cyanogenic glycosides (amygdalin) ที่จะกลายเป็นไซยาไนด์อันตรายถึงตายได้ ถ้าอยากให้เนื้อเชอร์รี่กับสัตว์เลี้ยง ปรึกษาสัตวแพทย์ก่อนเท่านั้น

ตำนานตัวเองกับศิลปิน

ชอบมาก ละคือ พ่อเขาอยู่บนตรามอศิลปากรค่ะ555555555555

จากเสียงเด็กจบใหม่นะคับ รู้สึกว่าตัวเองดีไม่พอกับตำแหน่งงาน กลัวตัวเองทำออกมาได้ไม่ดี นี่กลัวไปหมด55555555 พอเป็นสังคมการทำงานมันไม่มีเพดานเกรดที่ต้องเอื้อม เลยไม่รู้ว่าสกิลที่มีมันต้องไปสุดที่ตรงไหน ตอนนี้ยังติดลูปไม่กล้าสมัครงาน หนีไปเรียนป.โทแทน😭😭😭

อยากให้ไปลอง (แม้จะร้อนมากก็ตาม)

ทุกคนเคยมีโมเมนต์ “ศิลปินตอบ/เห็น” กันมั้ย อวดหน่อยยจิ

นี่เคยทำงานใกล้ชิดกลุ่มคนมีเงินใกล้ชิดแบบลูกค้าให้ไปหาที่บ้านไรงี้ บอกเลยว่าคนรวยจริงจะมีความแปลกเฉพาะตัวมาก บอสเคยเแบบล่าให้ฟังว่าคุณคนนั้นรวยมาก ตระกูลดังระดับประเทศเลย แต่อารมณ์ไหนไม่รู้มายืนเปลี่ยนหลอดไฟให้ที่ออฟฟิศ เพราะเห็นว่าไฟมันเสีย นี่เคยเจอเค้า 4-5 ครั้งได้มั้ง แต่ออร่าความแปกออกมาก เป็นออร่าความแปลกที่มองปร้าดเดียวรู้เลยว่ารวยอ่ะ

ทำไมทุกคนรู้ว่าไม่ควรใส่น้ำยาปรับผ้านุ่มลงไปที่เสือกีฬาอะ ทำไมเราดูไม่รุ้อยู่คนเดียว 55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

เมื่อไหร่จะเลิกรับค EQ ต่ำ ๆ มาทำงานซักที "พ่อ... มารับหนูหน่อย หนูไม่ไหวแล้ว" นี่คือเสียงสุดท้ายผ่านโทรศัพท์ที่สั่นเครือของเด็กชายวัย 7 ขวบ ก่อนที่เขาจะหมดสติและจากไปในชุดลูกเสือสำรองที่เขาเพิ่งสวมใส่ด้วยความภูมิใจในตอนเช้า วันพฤหัสบดีที่ 18 กรกฎาคม 2567 ณ จังหวัดปราจีนบุรี เริ่มต้นเหมือนเช้าที่สดใสของนักเรียนชั้น ป.1 "น้องนาย" ตื่นขึ้นมาแต่งตัวด้วยชุดลูกเสือสีกากีอย่างกระตือรือร้น ทว่าภายใต้รอยยิ้มนั้น เขามีศัตรูเงียบแฝงตัวอยู่ในร่างกาย นั่นคือโรคหอบหืดที่ทำให้ปอดของเขาบอบบางกว่าเด็กทั่วไป โศกนาฏกรรมเริ่มก่อตัวกลางสนามหญ้าที่ร้อนระอุ เมื่อถึงเวลาตรวจระเบียบแถว ครูผู้สอนพบว่าน้องนายและเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งแต่งกายไม่ครบตามระเบียบที่วางไว้ คำสั่งลงโทษที่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติในระบบการศึกษาไทยจึงอุบัติขึ้น "วิ่ง 5 รอบสนาม!" เด็กชายตัวน้อยเริ่มออกวิ่งท่ามกลางไอร้อนที่ระเหยขึ้นจากพื้นดิน รอบที่หนึ่งผ่านไปอย่างทุลักทุเล รอบที่สองลมหายใจเริ่มติดขัด และในรอบที่สาม ร่างกายของเด็ก 7 ขวบก็มาถึงขีดจำกัด น้องนายทรุดลงกองกับพื้น ปอดพยายามโกยอากาศเข้าอย่างสุดกำลังแต่กลับพบเพียงความว่างเปล่า แม้พ่อจะบิดมอเตอร์ไซค์มาถึงโรงเรียนภายใน 6 นาทีหลังจากได้รับโทรศัพท์ แต่เขากลับพบลูกชายในสภาพอาเจียนและหมดแรงอย่างหนัก ร่างเล็กถูกนำส่งโรงพยาบาลกบินทร์บุรีอย่างเร่งด่วน แต่ร่องรอยของการฝืนร่างกายเกินขีดจำกัดส่งผลรุนแรงเกินกว่าจะเยียวยา น้องนายสิ้นใจลงในคืนนั้น ทิ้งไว้เพียงชุดลูกเสือที่เปื้อนคราบน้ำตาและผ้าพันคอที่เป็นต้นเหตุของบทลงโทษ ปัจจุบัน ครูผู้สั่งลงโทษถูกย้ายไปปฏิบัติราชการชั่วคราวเพื่อรอการตั้งคณะกรรมการสอบสวน ขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังรวบรวมหลักฐานเตรียมแจ้งข้อหา "กระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย" พวงหรีดจากโรงเรียนวางเด่นอยู่หน้าโลงศwที่วัดโคกอุดม แต่มันกลับไร้ความหมายเมื่อเทียบกับชีวิตที่สูญเสียไปเพียงเพราะเครื่องแบบไม่ครบชิ้น คำถามที่สังคมกำลังกดดันอย่างหนักคือ เส้นแบ่งระหว่าง "ระเบียบวินัย" กับ "มนุษยธรรม" ในสถานศึกษาควรอยู่ตรงไหน คุณคิดว่าบทลงโทษที่แลกด้วยชีวิตครั้งนี้ ใครคือผู้ที่ต้องรับผิดชอบมากที่สุด?

นี่ไม่เคยเชื่อว่าความรักของติ่งมีวันหมดอายุ จนกระทั่งวันนึงที่มันเกิดขึ้นกับตัวเอง มันกลายเป็นความเฉยๆ มองเห็นเค้าประสบความสำเร็จอยู่ไกลๆ เรายินดีกับเค้าเสมอมาและเสมอไป แค่เพียงแต่วินาทีที่เห็นเค้าอ่ะ หัวใจเราไม่เต้นแรงอีกแล้ว คือไม่ได้แปลว่าในช่วงเวลาที่ผ่านมาความรักที่เรามอบให้ไปมันไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆ มันยังรักและผูกพันห่วงใยอยู่เสมอแหละ แต่มันเจือจางลงมากๆในใจ

ขอดูการ์ตูนวัยเด็กของทุกคนหน่อยฮั้บ เรื่องที่ทำให้ทุกคนรีบตื่นมาแย่งทีวีกับพ่อแม่