یکی عزیزشو از دست داده. یکی خودش یا اطرفانیانس آسیب جسمی یا روحی یا مالی دیدن. یکی کارش رو هواس، و...
الان وقت اینه که بیشتر کنار هم باشیم. اگر کسی برای کارش مشکلی پیش اومده، اگر چالش مالی داره، اگر داغداره یا عصبانیه، بیشتر از قبل حمایت کنیم. هوای همو داشته باشیم.
۳/۴
خیلی اوضاع عجیبیه. همهمون میخوام شرایط بهتر شه ولی دیالوگها اکثرا شده دعوا و توهین. من دوس دارم جمهوری اسلامی بره؟ بله. دوس دارم پهلوی بیاد؟ نه. دوس دارم یه کشور خارجی مداخله کنه؟ نه. پس راهش چیه؟ نمیدونم.
ولی امیدوارم صدای کسایی که سواد بیشتری دارن بلندتر باشه. نیازشون داریم.
@saba_rrr شما کار خودتو بکن - انسان با حرف معتبر است - گفت بعدا میارم و باید بیاره - شما گفتی بعدا بیاروید - و اونم قبول کرد - اعتبار انسان به حرفش است - والا با حیوان چه فرقی دارد...
- حاج خانم هزینه داروهاتون شد ۳۵ تومن.
+ (مظلومانه) آخه من ۳۰ تومن دارم. نمیشه ۵ تومن بعدا بیارم؟
- باشه؛ دفعهی بعد حتما بیارین.
+ ( در حالی که دارو رو ورداشته و میخواد بره، همراه با خندهی شیطانی): حالا مثلا اگه نیارم میخواین چیکار کنین؟
- :|||
Engineering Sprint - Canonical, Kubernetes team.
Nov 2025, Gothenburg, Sweden.
بعضی آدمها میتوانند به لحاظ جغرافیایی و فرهنگی دور باشند و همچنان روابط گرمی داشته باشند. احتمالا در نهایت همین آدمها، خاطرات و احساسات هستند که میمانند.
@ghazaaleH خیلی متاسفم. من هم سه بار در فواصل شش ماهه درخواست دادم و دو بار اول رو ریجکت شدم. دفعهی سوم از یه موسسه کمک گرفتم و اونا تنها کاری که کردن اضافه کردن یه داکیومنت بود که توش با لحن حرفهای توضیح داده بودن برای چی میرم و... . در نهایت سومی اکسپت شد. اگر کمکی بر بیاد در خدمتم.
داستان من و دیوار از چهارمین سال هم گذشت. اگر برگردم ۲ کار رو انجام نمیدم. اول اینکه بیشتر از دو سال یه تیم نمیمونم، یه جوری دچار Overfit میشی که خودتم نمیفهمی. دومیش هم اینکه لیدری یه تیم بزرگ رو هیچوقت قبول نمیکنم، کلا از رشد خودت میمونی.
به نظرم باید بیشتر تشکر کنم و قدردان کسایی باشم که کنارم هستن. آدمای ارزشمندی که زمانشون، فکرشون و توجهشون رو در اختیارم قرار دادن و بهم کمک کردن. احتمالا این موارد جزو مهمترین چیزهای زندگی باشن. گاهی آدم به خودش میاد و میبینه که اینها رو take for granted کرده و ناشکر بوده.