Mehmet Ali Samur

Yazdığım analiz ortadoğu özelinde arkadaşlar sakin olalım. Doğu Akdeniz bu denkleme oturmuyor bence. Orada son birkaç senedir işler Türkiye’nin istediği gibi gitmiyor. Yunanistan-GKRY-İsrail savunma paktı hiç oldurulmaması gereken bir hamleydi. Yunanistanın kuvvetli sol geleneğine rağmen jeopolitik endişeler onu İsrail ile yan yana getirdi. İsrail, Doğu Akdenizi kendi güvenliğinin bir parçası olarak görüyor. Türkiye Suriye’den sıkıştırma yapınca Kıbrıs üzerinden açılım yaptılar. İşin kötü tarafı AB de bu meselede doğrudan taraf. Dolayısıyla Akdenizde mücadele edilmesi gereken bir rakip daha çıktı. Abd’nin bir diğer hedefi Türkiye’yi ortadoğuda anlattığım denklemde meşgul tutup Doğu Akdenizde taviz koparmaya zorlamak olabilir.

Trump says out loud what pretty much every European diplomat in Washington have been telling me this spring: That he would not have attended to the NATO summit in Ankara if it wasn’t being hosted by Erdogan.

Keir Starmer has resigned too. My candidate for the UK leadership:

TÜRKİYE-İSRAİL İLİŞKİLERİNDE YENİ DÖNEM "İdeolojik Kamplaşmadan Stratejik Rekabete" 8 Aralık 2024 tarihinde Şam’daki hükümetin devrilmesiyle birlikte bölgede yeni bir denklem oluştuğu gözlemleniyor. İran ve Rusya’nın azalan etkinliğini bölgede iki önemli güç olan Türkiye ve İsrail doldurmaya çalışıyor. Bu haliyle, Suriye siyasetinin önümüzdeki on yıllarını bölgenin en önemli iki gücünün mücadelesi belirleyecek gibi duruyor. İsrail, Golan Tepeleri üzerinden geliştirmiş olduğu 1974 stratejisini ileri taşıyarak Suriye’nin Şam yönetimine bakan tüm tepelerinde ve Dürzilerin etkin olduğu Suveyda başta olmak üzere Dara ve Kuneytra illerinde sözü geçen tek aktör olmak istiyor. Bunun temel nedeni İsrail’in Suriye stratejisiyle alakalı. İsrail için 1974’ten beri parçalı bir Suriye olması stratejik bir öncelikti. İsrail tarihi boyunca asla istikrarlı bir komşu devleti yanında istemedi. (Ürdün ve Lübnan'ın siyasi yapıları buna güzel bir örnek) Bu yeni oluşan denklemde de İsrail, hem İran’ın Irak, Suriye ve Lübnan üzerinden bölgede kendisine tehdit olmasını hem de Türkiye’nin Sünni Araplar üzerinden yeni bir ontolojik tehdit yaratmasını istemiyor. Türkiye ise 2016 yılından beri devam ettirdiği aktif müdahaleci stratejisini bir adım öteye taşıyarak Suriye’nin bütünlüğünü ve birliğini savunan bir politikayı yeni rejim inşasında uygulatmak istiyor. Türkiye’nin buradaki en büyük çekincesi çoğunluğunu Kürtlerin oluşturduğu SDG yapılanması. Burada oluşabilecek bağımsız yapının orta ve uzun vadede Türkiye’de de yeni ayrılıkçı hareketlere yol açacağından endişe ediliyor. Bu yeni gelişen yapısal faktörler ortaya konduktan sonra aktörlerin bölgedeki taktik ve operasyonel adımlarını takip etmek çok daha önem kazanıyor. İsrail ve Türkiye artık sadece ideolojik olarak karşı kamplarda değiller, aynı zamanda alan mücadelesinde stratejik rekabet içerisine de girmiş bulunmaktalar. Bu sebepten ötürü, özellikle İsrail medyasından ve hükümetinden gelen haberleri dikkatle takip etmemiz gerekiyor.

İsrail-Türkiye çatışma riski gerçek mi, değil mi? Geçen hafta bu konu hakkında yazmaya çalıştım. Bir de masanın karşı tarafından bir değerlendirme dinleyelim. İsrail adına çalışan en meşhur Amerikan casuslarından olan Jonathan Pollard'ın bir podcast yayınında muhtemel İsrail-Türkiye karşılaşmasına dair açıklamaları viral olmuştu. Açıklama şöyle: "Bir sonraki savaşa hazırlıklı olmak zorundayız, çünkü bu savaşın muhtemelen Türkiye ve Mısır'a karşı olacağını düşünüyorum. Jeostratejik düşünmeliyiz. Colani'yi ya da Donald Trump'ı bir kenara bırakın. Benim temel kaygım, her şeyden önce sınırın ötesindeki Dürzi kardeşlerimizin güvenliği ve refahıdır. Ancak ikinci olarak, eğer Colani ve onun İslamcı güçleri o bölgeyi fiilen ele geçirirse, Türkiye'yi doğrudan sınırımızda bulacağız. Er ya da geç bununla yüzleşeceğiz. Açıkçası Türklerle baş etmenin İranlılarla baş etmekten daha kolay olacağından da emin değilim. Uzun süredir Türk askeri doktrinini takip ediyorum ve yaklaşan fırtınayı görüyorum. Bu nedenle İran'ı, mutlaka sonuçlandırmamız gereken bir sorun olarak görüyorum, ne demek istediğimi açıklayacağım. Gazze de aynı şekilde, Hizbullah da öyle. Neden şu anda bu konulara bu kadar odaklandım? Çünkü bir sonraki savaşa hazırlıklı olmak zorundayız ve bu savaş büyük ihtimalle Türkiye ve Mısır'a karşı olacak. Elbette bunun gerçekleşmemesini umuyorum. Ancak ummakla yetinemeyiz. Unutmayalım ki Pandora'nın Kutusu'ndan çıkan son şeytan henüz ortadan kalkmış değil." Ne dediğine dikkatli bakalım. Bu adam on yıllar boyunca ABD donanması istihbaratında casustu. Türkiye üzerine konuştuğu kısım çok kısa, sonra başka meseleler devreye giriyor. Ancak iki meseleye dikkat çekiyor. 1-Öncelikle aktörleri bir kenara bırakalım, jeostratejik düşünelim. Yani coğrafi olarak nasıl bir denge var, kim üstünlüğü elde tutuyor, kim nerelere hakim buna bakalım diyor. Burada doğrudan Dürzi'leri işaret ediyor ve en yakın müttefik olarak konumlandırıyor. 2-İkinci olarak Dürzi'lerle olan bağ koparsa Türkiye ile komşu oluruz diyor, esas tehlikeyi bundan sonra görüyor. İsrail bu bölgedeki dağları stratejik hat olarak belirledi. Golan, Hermon, ve Anti-Lübnan dağ uzantısı en kritik bölge. Burada da çoğunlukla Dürzi'ler yaşıyor. Dolayısıyla, Süveyda bağlantısı koparsa Dürzi'ler ciddi güç kaybedecekler. Bu konuda taviz verilmemesi gerektiğini düşünüyor.

Bu yolun taşları da, Schanzer’lar, Ciddi’ler gibi iki kuruşluk FDD gevezelerinin söylediği gibi TR tarafından döşenmedi. D. Akdeniz’de doğal gaz arama süreçlerinde TR donanması ile müdahale ettiğinde, kendi bölgesi bile olmayan TR güneyindeki EEZ için İsrail enerji bakanı ++

Israeli-American spy Jonathan Pollard, speaking on a podcast for news outlet Arutz Sheva, has suggested Israel may attack Egypt and Turkey as next targets for war. Pollard said that Israel would need to prepare for further wars in the Middle East after Iran

Özgür Özel: Çok büyük bir emperyalist projenin bir parçasını yaşadığımıza inanmaya başladım. Tom Barrack’ın, “Demokrasi bu ülkeye çok, merhametli bir monarşi lazım” dediği ve Cumhur İttifakı’nın sahiplendiği bu söylemlerden sonra ben uyku uyuyamadım.

Abdullah Gül: Sağlam bir siyasi sistem, sağlam hukuk sistemi, yüksek insan hakları standartları olmadan kalkınmadan gelişmeden bahsedemeyiz