نارنجی

می‌دونم خیلی خوش‌بینانه‌ست ولی امید آدم به انسان‌ها و انسانیت هیچوقت تموم نمیشه. از حماقت منه که اینطوری فکر می‌کنم نه؟

آثار فرشیدورد، همچنان‌که آکنده‌اند از نکات و دقایقی که در کمتر اثر مشابهی نظیر آن‌ها را می‌شود یافت، پُرند از نیش‌وکنایه به این‌وآن—در رأسشان، خانلری. استادی داشتیم که می‌گفت فرشیدورد، سر کلاس، از خانلری تحتِ عنوانِ «آن استادِ وزیر» یاد می‌کرد.