มิเจนเต

อย่ากลับมาอยู่บ้าน ทำงานในกทม.หนะแหละดีแล้ว ทำงานที่แกถนัด ทำงานที่แกรัก คนที่บ้านเขาอยู่กันเองได้ แกไม่จำเป็นต้องกลับมารับความกดดันอะไรที่นี่เลย อย่าผูกตัวเองไว้กับคำว่ารักครอบครัวขนาดนั้น อนาคตของแก แกเขียนมันเองได้ ชีวิตของแก แกเลือกความสุขให้ตัวเองก่อนดิวะ

"เป็นการมาสุกี้ตี๋น้อยที่ตลกมาก ตอนรับคิว ด่ากันเละทั้งร้าน โปรโมทชวนคนอายุ 60+ มาเข้าแคมเปญ 'สีสันคัลเลอร์ฟูล' สรุปไม่มีใครผ่าน สว.ตั้งใจซื้อชุดลายสารพัดสี ใส่กันมาให้เข้าธีม แต่พนักงานตัดสินว่าสีไม่ผ่าน ผิดระเบียบ บางคนนั่งรถเข็นมา ใส่เสื้อสีแดงก็ไม่ได้อีก ด่ากันยันสีกางเกงใน พนักงานจัดการไม่ดี รับมือไม่ได้ แอดมินหายตัว เสียงด่ายังระงมว่าหลอกคนแก่ออกจากบ้านมาร้านสุกี้“ llalladaa

พูดนะ อาจดูเหมือนไม่มีเอมพาตี้ แต่นี่ไม่เคยซือของเพราะสงสารแม่ค้าริมทางอีกเลย เพราะ 70% คือเคสแบบนี้จริงๆ หน้าร้านเล็กมากๆ แต่อยู่แถว business district คือขาย 4-5 หลักหมื่นนะ คุณป้าขายผักตั้งแผงริมทางหน้าเซเว่นแถวบ้าน จากแผงเล็กๆขยายแผงเร็วมาก ของก็เอามาตั้งบนลังผลไม้ขายแบบธรรมดามาก วันนึงเดินผ่านตอนแกกลับบ้านพอดี สรุปแกเอารถ hilux 4x4 มาขนผักกลับเริ่ดๆ ชั้นยังนั่ง bts ทุกวันอยู่เลอ แล้วเจอเคสแบบนี้เยอะมากกกกกกกกกกกก ขายข้าวข้างทาง แต่ส่งลูกเรียนเมืองนอกยังมีเลยจ้า (เพราะจองทำเลทองทั่วกรุงเทพไว้หมด ค่าที่ก็ไม่เสีย) เริ่ดๆ

สงกรานต์มันกลายเป็นเทศกาลเควียเบทของดาราวายตอนไหนนะ จูบปากกันแบบเสรีมากติ่งฟินกันสุดๆ งง

: แม่อยากกินไอติม : ไปขอพ่อไป

เอาจริงกุจะเรียนจบละ ยังไม่เห็นวี่แววที่ตัวเองจะสามารถรับผิดชอบรถ 1 คันได้เลย financially, physically, emotionally