.

hayatımın çok garip bi dönemindeyim hem hiçbir sorunum yok hem de her şey sorun

Enerjimi ve modumu düşüren hiçbir şeye müsait değilim.

Kendine de saygın olmak zorunda, bu yüzden her şey affedilmez.

“yaşamak üzerine çok düşünüyorsun, biraz da yaşa.”

En dibe vuruyorsunuz ve birdenbire herkesi daha net görmeye başlıyorsunuz.

“içimden geçenleri sen bilmezsin, ben de anlatmak istemem zaten.”

yol o kadar yıprattı ki eve dönmenin heyecanı da kalmadı artık.

kimseler anlamamış seni ruhunu küstürmüşler.

Kafada verilen savaşlar yüzünden göğüsteki ağrının, günden güne artması.”

Sanmak insanı ziyan eder, konu ne olursa olsun…”

hiç tadın yok. gözlerinin içi gülerdi eskiden..

Uzaklara dalıp gitmenin yaşı olmaz. Hikayesi olur…

''O kadar acıdan sonra yola çıkanla, hedefe varan aynı kişi olmaz.''

Sesim soluğum çıkmamış, hiç kimse de merak etmemiş.

''Siz haklı değilsiniz, ben mevzuyu uzatmayacak kadar bıkkınım.''

“Ruhuna dokunan insanı bul. Konuştuğunda gözleri gülen ve seni olduğun gibi seven.”

"Ne getireceği belli olmayan güzel yarınlara... İyi geceler.

Finalde gelen saygısızlık o kadar yüksekti ki, artık anılarında değeri kalmadı.

“Ölsen haberi olmayacak birisine kırılmışsın değmez."

Mutlu değilim, üzgün değilim, sadece… Boş hissediyorum.