mooping

ต้องถามว่าตัวละครตัวไหนด้วยนะ5555555

MASSIVE ????

ยินดีมากๆค่ะ การอ่านนิยาย ฟิคชั่น หรืออะไรก็ตามมันเหมือนได้พักผ่อนจากโลกความจริงค่ะ อยู่ในโลกจินตนาการอย่างมีสติ ออกมาแล้วก็อาจจะหยิบอะไรติดมือออกมาได้บ้าง อาจจะเรื่องราวสนุกๆบางพาร์ท หรือคำพูดหรือการกระทำบางอย่างที่จะให้อะไรเรา ยินดีที่ได้เป็นส่วนหนึ่งที่กล่าวมานะคะ รัดด้วนน

เค้าเห็นแล้วนะ ปกติไม่ค่อยได้ตอบคอมเม้นใน รอร เลย *อ่านหมดทุกเม้นนะคะ ขอบคุณที่เปิดใจให้กับกีฬาที่ไม่เข้าใจ ความคิดทัศนคติของตัวละครที่ถูกสร้างขึ้น เก่งมากๆคับ ขอบคุณสำหรับคำชื่นชมในส่วนของบรรยายด้วยฮะ ที่เอ็งพิมพ์มาไม่ได้เวิ้นเว้อเลย มันคือความคิด ความรู้สึก ที่กำลังถูกถ่ายทอด เค้าอ่านเข้าใจคับขอบคุณมากๆ แล้วพบกันใหม่ถ้าหากมีเรื่องไหนที่ทำให้รู้สึกได้แบบนี้อีกครั้งนะคะ 🤘🏽🤘🏽🤘🏽

Not Gonna Lie

damn this is awkward somebody move

Fuck you.

260502 #ANTON japan membership

555555555555555

Animal twitter > political twitter

We are the media now.

Cat , Dog , cow , horse and chicken are nothing without me .

Twitter…a place where even farm animals hate each other.

ตอนชนะก็ดีใจกับดอดนะแต่พอแพ้แล้วรู้สึกดี แพ้ซะบ้างชนะแล้วเล่นใหญ่555555555

ratio

เพิ่งตื่นรึเปล่าพ่อ

The animal kingdom @cowincrisis @neckincrisis @chickenincrisis @bearlyable2 @FennecFoxfluffy @ichewthings @pigincrisis @Insectincrisis @Jaguarincrisis @trunkincrisis And me! Who else?👀

ความเห็นต่อไปนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัว ไม่ได้มีเจตนาโจมตีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เราเข้าใจนะว่าการไม่มีคอมเม้นมันทำให้รู้สึกเหมือนเขียนไปในที่ว่างเปล่า เพราะ feedback ที่สามารถอ่านได้ด้วยตามันจับต้องได้จริงๆ แต่ในอีกมุมหนึ่ง ตัวเลขอย่างยอดอ่านหรือยอดเฟบก็ไม่ใช่แค่นามธรรมทั้งหมด มันคือพฤติกรรมของคนจริงๆ ที่เลือกดเข้ามาและอยู่กับงานของเรา ถึงจะไม่ได้พิมพ์อะไรออกมาก็ตาม สำหรับเรา เราเลยมองว่ามันเป็นคนละหน้าที่กันมากกว่า ตัวเลข = บอกว่ามีคนสนใจมากแค่ไหน คอมเม้น = บอกว่าคนรู้สึกยังไงกับผลงานของเรา ถ้ามีทั้ง 2 อย่างมันดีที่สุดอยู่แล้วค่ะ แต่ถ้ายังไม่มีคอมเม้นเลยก็ไม่ได้แปลว่างานเราไม่ดีนะคะ อาจจะยังไม่มีคนแสดงออกก็ได้ เพราะจริงๆคนอ่านเงียบๆมีเยอะกว่าคนคอมเม้นเสมอ แต่เขาอาจจะ support เราในทางอื่นที่ตัวเขาจะสามารถทำได้ก็ได้นะคะ ทั้งนี้ เราเห็นด้วยว่า นักเขียนทุกคนต้องการ feedback ที่ชัดเจนเหมือนกัน (ไม่มีการบังคับว่าจะต้องคอมเม้นทุกตอน) เพราะถ้าไม่มีเลยนักเขียนเองก็จะเริ่มมีความไม่มั่นใจในผลงานได้ค่ะ เราอาจจะต้องใช้กำลังใจจากจุดอื่นเข้ามา support ตัวเราด้วย ส่วนตัวเรามีเพื่อน+นักอ่านที่คอยเข้ามาพูดคุยด้วยค่ะ เราถึงผ่านจุดที่เจอคอมเม้นแย่ๆมาได้ เราไม่รู้ว่าตัวเราสามารถเป็นกำลังใจให้นักเขียนที่ยังอยู่ในจุดนั้นได้ไหม เพราะกลัวจริงๆค่ะว่าจะมีคนสวนกลับมาว่าตอนนี้เรามียอดอ่าน/คอมเม้นที่มากพอแล้ว แต่ก็อยากบอกกับทุกคนว่า กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้เราก็เคยไม่มีคนอ่านมาก่อน เราเองก็พยายาม ท้อแท้ มาหลายครั้งเลยค่ะ

@roronored สมมุติผ่านไปหนึ่งเดือนหรือหนึ่งปี แต่งมาเกินสามสิบตอน ยังเป็นเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เราควรยังดีใจอยู่ใช่ไหมครับ หรือควรเศร้าใจเพราะคิดว่า เราแต่งไม่ดีเหรอ ทำไมถึงไม่มีอะไรเปลี่ยงแปลงเลย และสับสนต่อไป เพราะลงเมื่อไร ก็ไม่มีใครคอยบอกความรู้สึกให้รับรู้อีก ว่าที่เราแต่งดีหรือยัง

จากใจนะ นักเขียนทุกคนเคยผ่าน 0 เม้นมากันทุกคน จำเม้นแรกได้จนทุกวันนี้ด้วย ติ้กเก้อตัวเดียวยังเคยอวดว่าฟิคแมสอะ

how long did it take you to type that out?

ก่อนเด ไม่เอาไม่แบ๊วเด็ดขาด หลังเด ปรมาจารย์ด้านการแบ๊ว