InLoveMay

“ร้องไห้ในห้องน้ำออฟฟิศคือรสชาติชีวิตที่ต้องเจอ”

อาจารย์ : กูแจกจนไม่รู้จะแจกยังไงแล้วครับนิสิต

ไม่อยู่แล้วครับพี่😭😭

จดหมายชี้แจง เรื่อง กรณีบทความวิจารณ์ระบบเมมเบอร์ชิป

วัยทำงาน อยากเตือน หรือ บอกอะไร คนที่เพิ่งเริ่มทำงานบ้างคะ

วัยทำงาน อยากเตือน หรือ บอกอะไร คนที่เพิ่งเริ่มทำงานบ้างคะ

ปัญหาหลัก ๆ ของบทความนี้นะ คือตื้นเขินและขาด Critical Thinking ในการสื่อสารอย่างมาก ลดทอนปัญหาให้เหลือแค่เรื่องนโยบาย แล้วมาพาดหัวแรง ๆ ส่วนใครไม่อยากไหลตาม อยากมีสติเรื่อง membership ด้านล่างนี้เราเขียนมุมมองมาให้ จากคนที่ทำงาน system design คนนึงละกัน พยายามจะเขียนให้ทุกคนเข้าใจง่ายขึ้น . หลักการสำคัญที่เราจะต้องเข้าใจร่วมกันก่อน คือ ว่าที่ผ่านมาปัญหาการ Resale บัตรคอนในราคาที่สูงไม่ใช่ปัญหาของผู้จัดและเว็บกด มันคือปัญหาของผู้ซื้อล้วน ๆ การโดนบอทดูดบัตรแล้วบัตรขายหมด ผู้จัดต่างก็บรรลุเป้าหมายทางธุรกิจ ถ้าผู้จัดมีเจตนาไม่ดีกับแฟนคลับไม่ต้องทำอะไรก็จบแล้วนะ ไม่ต้องสนใจก็ได้ . ผู้จัดสามารถจำกัดจำนวนการซื้อและห้ามโอนบัตรได้อยู่แล้ว แต่การสมัคร Membership กับการ สมัคร account เว็บกดบัตร มันต่างกันนะ การสมัครเว็บกดบัตรมันสมัครฟรี ต้นทุนการเข้าตลาดต่ำมาก คนทำบอทเข้าไปสร้าง fake account ไว้เยอะ ๆ ก็สามารถทำได้อยู่แล้ว จะ verify ด้วยอะไรอะ ซิม เมล สำเนาบัตร มันหาได้หมดแหละ . ทั้งนี้การกดบัตรได้ กับ การใส่ชื่อเจ้าของบัตร ใน All ticket มันเป็นคนละ flow กันนะ เราจะใส่ชื่อในบัตรได้ก็ต่อเมื่อจ่ายเงินแล้วได้ link มา ซึ่งมันเป็น default ของระบบออลทิคเก็ท ถ้าจะทำให้ผู้กดเจ้าของ account กับเจ้าของบัตร เป็นชื่อเดียวกันแบบ automatically มัน จะต้อง Dev ระบบเพิ่มแน่นอน และมันมีค่าใช้จ่าย และถ้าจะ dev เพิ่ม เพื่อล็อกชื่อเจ้าของแอคให้เป็นเจ้าของบัตรเลย ก็มีต้นทุนอีก โดนเก็บเงินอยู่ดี . ซึ่งถ้าจะไม่ dev อะไรเพิ่มเลยมันก็แก้ปัญหาไม่ได้ ผลประโยชน์จากการ resale ล่อตาล่อใจจะตาย คนก็ลงทุนทำบอทเข้าไปดูดบัตรมากั๊กไว้ ซื้อซิม สร้างเมลมายืนยันตัวตน แม่งลงทุนยังไงก็คุ้มมันไม่ได้ทำยาก ถึงเวลากด เข้าไปเอาบัตรมาให้หมด กั๊กไว้ แล้วมาขาย up ราคา ใครยอมจ่ายก็จะใส่ชื่อให้ แฟนคลับโดน Resale อยู่ดี . ส่วนการจะทำให้ชื่อ account ตอนกดบัตรตรงกันกับบัตรเลย คือ all ticket แม่งต้องไป dev เพิ่มว่าห้ามเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนนามสกุลในระบบอีก ซึ่งใครจะไปทำเพิ่มให้ 555 เพราะไม่ใช่ปัญหาของมันซะหน่อย ส่วนการสมัคร membership เนี่ย แก้ปัญหาง่ายสุดแล้วเพราะมันทำให้เว็บกดมีฐานข้อมูลสำหรับดักชื่อแฟนคลับเป็นเจ้าของบัตรโดยอัตโนมัติ แฟนคลับที่จ่าย 750 เพื่อรับสิทธิ์การป้องกันปัญหาในการกด ที่ไม่ใช่แค่เรื่องบอท แต่เป็นเรื่องระบบล่มอีกด้วย . อีกมุมนึงคือการเสีย 750 มันคือ Cost of Entry ต้นทุนในการเข้าตลาด ซึ่งมันสูงพอที่จะทำให้พวกทำบอท ไม่อยากมาลงทุนเพื่อยุ่งอะไรกับระบบ membership การสมัครเมมมันคือการแชร์ต้นทุนร่วมกันของ User ในการรักษาผลประโยชน์ของคนในคอมมู ถ้าไม่มีเมมเบอร์ชิป ใครจะเป็นคนจ่ายต้นทุนการสร้างระบบในเมื่อมันไม่ใช่ปัญหาของเว็บ และของผู้จัด ? . สิ่งที่บทความนี้มีปัญหา คือ การลดทอนปัญหาให้เหลือแค่เรื่องนโยบาย ทั้งที่ปัญหาพวกนี้เป็นเรื่องของ การออกแบบแรงจูงใจ (incentive design) และ ต้นทุนในการบังคับใช้ (enforcement cost) ด้วย เพราะถ้าจะทำแบบนั้น วันคอนจริง ๆ ใครจะเป็นคนตรวจบัตรว่าคนซื้อกับคนมาเข้าคอน คือ คนเดียวกันแบบไม่ได้รีเซล ตรวจยังไง ? membership จึงเป็นกลไกเบื้องต้นที่ตรวจสอบตรงนั้นไปแล้ว . และอีกมุมสำคัญเลยนะ คือ ฐานข้อมูลแฟนคลับ การมี Membership ที่สมัครมาล่วงหน้า มันกันระบบล่มได้ด้วยเพราะทีมของอทก.จะรู้ว่าจะมีคนเข้ามาเท่าไหร่ มันช่วยให้เว็บกดมีระบบที่สามารถควบคุมได้ scale รอไว้ได้ เพื่อไม่ให้เว็บล่ม ถ้าไม่มีฐานข้อมูลล่วงหน้า เว็บก็ต้องทำระบบกักคิวแบบ Event Pop อะ ดีดคนส่วนเกินออกไปเพื่อให้ gageway มันไม่แน่นเกินไป ซึ่งเราก็ไม่ชอบกันใช่ปะละ ใครเคยกดโอลิมป๊อป กับ BTS ก็จะรู้ว่าเสียเวลาครึ่งค่อนวันในการกด แต่ membership ของ BUS มัน 5 นาทีเสร็จนะ ทุกคนคิดว่าถ้าเค้าไม่ขยายเซิร์ฟไว้รอ เราจะกดง่ายขนาดนี้ปะ . และถ้านี่เป็นค่ายนี่ก็จะทำ membership เพราะมันทำให้เราเห็นฐานแฟนจริง ๆ ของศิลปิน ข้อมูลที่อยู่ในเว็บกดบัตรว่าใครมากดมันก็เป็นของเว็บกดบัตร ค่ายไปเอามาไม่ได้เด้อ หวังว่าในอนาคตต่ายจะใช้ข้อมูลตรงนี้ไปปรับการทำงานของตนเองและออกแบบสิทะิประโยชน์ออกมาให้แฟนคลับได้ดียิ่งขึ้น

ขอดู “คอนเทนต์ BUS” ที่ดูซ้ำมากที่สุด 🤔