هر وقت ۳۰ میلیون کد ملی جانفداهاتون رو دادین قبوله، وگرنه که ۳۱۱۷تا بیشتر نیستین، که اگر بودین دست به خایه حشدالشعبی و فاطمیون و زینبیون و بقیه جاکشهای عالم نمیشدین
آقای پزشکیان، اگر واقعا به دنبال انسجام ملی هستید، به احترام ملت ایران مهدی اخوان مدیرعامل همراه اول را به دلیل ایجاد شکاف اجتماعی در دوران جنگ با مضحکهای به نام #اینترنت_پرو، برکنار و بساط این ناعدالتی اجتماعی را جمع کنید.
دسترسی همگانی و آزاد به #اینترنت حق مردم است.
چرا نمیتوان؟
چرا نمیتوان به براندازان فهماند که در این شرایط تاریخی براندازی در ایران به نظم تازه منجر نمیشود و پیامد آن، جز هرج و مرج و ناامنی و جنگ داخلی بیپایان نخواهد بود؟
همینطور چرا نمیتوان به تندروهای داخلی فهماند که جایگزین دیپلماسی، جنگ است و جنگ نیز جز کشتار و ویرانگری و آوارگی و فلاکت به دنبال ندارد؟
واقعاً چرا این دو واقعیت عریان و آشکار را به این دو جماعت متضاد که نوبه به نوبه فعال میشوند و با بحرانآفرینی، در مسیر اصلاح و تحول و ثبات و توسعهٔ کشور مانع ایجاد میکنند، نمیتوان تفهیم کرد؟
خودم که آمریکا نیستم.
پاز هم دقیق نمیدونم چیه و روی چیا تاثیر میزاره.
ولی مشکلات مهاجرت را میدونم پس فکر میکنم باید منم هشتگ بزنم چون تنها کاریه که از دستم برمیاد.
#USCISPause#LiftTheHold
@samant66 کلا هیچ فرایند برای ایرانیها پیش نمیره غیر از سیتیزنها، یعنی هرکی بخواد هرکاری کنه نمیشه، حتی تمدید گیرینکارت و طرف میمونه رو هوا و ممکنه آیس بیاد بگیره. الان اونایی که لب مرز انجام هرفرایند قانونی هستن برای گرفتن کار، اجازه کار و هر کوفت زهرمار دیگه تو خطرن
#LiftTheHold
ایرانیان حاضر در ایالات متحده در چارچوب سیاست اخیر اداره مهاجرت گرفتار شدهاند که پروندههای در حال رسیدگی را متوقف میکند و آنها را تحت بازبینی گسترده و دوباره قرار میدهد؛ آن هم با توجیهی امنیتی که به کشورهای موسوم به «پرخطر» گره خورده و ایران نیز مشخصا در میان آنها ذکر شده است. بر اساس سابقه اداری این سازمان Hold به این معناست که پرونده فقط تا مرحله پیش از تصمیم نهایی پیش میرود؛ یعنی افراد میتوانند منتظر بمانند، هزینه بپردازند، تمام الزامات قانونی را رعایت کنند و باز هم از تصمیم نهاییای که برای مجوز کار، تمدید وضعیت و پیشروی در مسیر اقامت دائم به آن نیاز دارند محروم شوند. این سیاست جامعهای را هدف قرار داده که سرمایهگذاری عمیق و اثباتشدهای در ایالات متحده داشته است: بر اساس گزارش Open Doors، در سال تحصیلی 2023/24 تعداد 12,656 دانشجوی ایرانی در آمریکا حضور داشتهاند که از این میان 11,206 نفر دانشجوی تحصیلات تکمیلی و 3,452 نفر در وضعیت OPT بودهاند. سیاستی که پروندههای قانونی چنین جمعیتی را درست در خط پایان منجمد میکند، نه از آینده آمریکا محافظت میکند و نه امنیت میآفریند؛ بلکه استعدادهایی را متوقف میکند که آمریکا پیشتر برای آنها آموزش، ارزیابی و سرمایهگذاری کرده است.
کسانی که از این وضعیت آسیب میبینند نه تهدید امنیتیاند و نه باری بر دوش جامعه؛ بلکه دانشجویان، پزشکان، دانشمندان، مهندسان، پژوهشگران و دیگر افراد متخصص و بهدقت ارزیابیشدهای هستند که سالها برای ساختن یک زندگی قانونی در آمریکا تلاش کردهاند. وقتی این پروندهها متوقف میشوند، پیامد آن ویرانگر است:
- شغلها از دست میرود،
- مجوز کار منقضی میشود،
- درآمد قطع میشود،
- بیمه درمانی از میان می رود،
ـ و دسترسی به مسکن، غذا، حملونقل و مراقبت پزشکی نامطمئن میشود.
بسیاری فقط برای زنده ماندن به بدهی کشیده میشوند و برخی نیز به دلیل از دست دادن پوشش درمانی وابسته به اشتغال، در معرض از دست دادن درمان پیشگیرانه یا داروهای ضروری قرار میگیرند. این سیاست همچنین مستقیماً با موضع علنی خودِ مارکو روبیو در تضاد است؛ همانجا که گفت «مردم ایران و رژیم ایران بسیار متفاوتاند.» اگر این تمایز واقعی است، پس دانشجویان، پزشکان، پژوهشگران و مهندسان ایرانی که بهطور قانونی در آمریکا حضور دارند نباید بهصورت جمعی در چارچوب سیاستی گرفتار شوند که بر پایه شک به رژیمی بنا شده که خود آنها نیز آن را با حضور عملی در گردهمایی علیه رژیم مترود اعلام کردهاند.
ما از ایرانیان، نهادهای ملی، چهرههای عمومی، وکلا، دانشگاهها، کارفرمایان، پزشکان، مدافعان حقوق مدنی و مقامهای مسئول میخواهیم که پیش از آنکه این وضعیت به بحرانی انسانی عمیقتر تبدیل شود، اقدام کنند.
-صدای خود را بلند کنید،
-آسیبها را مستندسازی کنید،
-به خانوادههای آسیبدیده کمک کنید،
-با سیاستگذاران وارد گفتگو شوید،
-و برای پیگیری حقوقی و عمومی، هماهنگ و جمعی عمل کنید.
این سیاست به هیچ وجه به یک روند منطقی یا منصفانه در امر رسیدگی شباهت ندارد. سیستمی که پروندههای قانونی را در مرحله نهایی متوقف میکند، مسیر شغلی افراد را نابود میکند، دسترسی آنها به دارو و درآمد را قطع میکند، و افراد متخصص و آزادیخواه را در معرض خطر قرار میدهد، خطرناک و ناعادلانه است.
این سیاست باید قبل از اینکه هر دو جامعه ایرانی و امریکایی با از دست دادن فرصتهای شغلی و مالی به چالش کشیده شوند تصحیح گردد.