
زمانی بیدار میشویم که منطق را جایگزین احساسات کنیم و بپذیریم اپوزیسیون هم در آن فجایع نقش داشت. حکومت جنایت کرد اما اپوزیسیونی که با فراخوان فرصتطلبانهاش فریاد زد در راه بازگشتیم، اسراییل پشت مردم است، آمریکا کمک میکند و دهها هزار نظامی ریزش کردهاند، برای تيربارهای حکومت خشاب تهیه کرد؛ زمانی بیدار میشویم که بتوانیم بپرسیم بر اساس کدام سند و مدرک تعداد قربانیان را ۲۰ هزار و ۳۰ هزار و ۴۰ هزار و ۵۰ هزار نفر میدانید؟ مگر چند هزار کشته فاجعه کمی است؟ تفاوت با جمهوری اسلامی چیست اگر به جای پرسشگری فضای ترس و تنفر ایجاد کنیم؛ و زمانی بیدار شدهایم که زیر این پست، حتی از آدمهای به ظاهر منطقی، به جای توهین، نقد محکمهپسند بخوانیم.















