🇹🇷 Kayberen 🇹🇷

Ekrem İmamoğlu’ndan Saraçhane’ye mesaj: “O gün gelecek ve millet ne derse o olacak.”

Emperyalist tasmalı köpeklerin İran'a karşı ayaklanma çağrısı!

Diyarbakır’da PKK’lı teröristler tarafından K*rdistan paçavrası açıldı. ▪️Son dönemde sözde Nevruz kutlamaları adı altında gerçekleştirilen gösterilerde açılan K*rdistan paçavralarında sayısında bir hayli artış olduğu gözlemlendi.

Bayram kavramı ilk defa Kaşgarlı Mahmud'un 11. yüzyılda yazdığı "Divar"da görülür. Kaşgarlı, kelimenin aslının "bedhrem" olduğunu, bu kelimeyi Oğuzların "beyrem" şekline çevirdiklerini belirtir. Yine Kaşgarlı'ya göre, "bayram eğlenme, gülme ve sevinme günüdür". Farsça paḏram “neşe, huzur, mutluluk, sükun” veya Soğdca aynı anlama gelen "patram" sözcüğünden alıntıdır. Moğolca'da "Bayar" sevinç, neşe, buluşup eğlenme.. gibi anlamları vardır. Eski Türklerde "Lung-cıng/ğ" denilen ilkbahar bayramları olduğu kaydedilmiştir. Bu bayramlarda olmazsa olmaz müsabakalar yapıldığı ve bolca yenip, içildiği şeklinde bilgiye ulaşılmıştır. Eski Türklerde kurban yapılır mıydı diye soracak olursak bazı bölgelerde yaşayan Türklerin at kurban ettiği düşünülmektedir. "Dinî âdet olarak evrenin yaratıcısı "Gök Tanrı" ve kutsal sayılan "yer" için at kurban edilmekteydi." (De Groot 1921: 59).1 Müsabakalarda at yarışları yapıldığı ve kutlamalardan kurultaylara kadar geniş bir yelpazede etkinlikler düzenlendiği bilinmektedir. Uygur Kağanını ziyaret eden Çin elçisi Wang-yen-te'ye göre: 9 Mart civarı soğuk yemek bayramı yapıldığı yazılmıştır. Tüm yazılı kaynaklardan bir özet yapacak olursak; Türkler, İslamiyet öncesi kendi bayramları olan ve bu bayramları olabildiğince coşkulu kutlayan bir ulustur. İslamiyet öncesi; kımız, kopuz, ritüel danslar, söylevler, Kök Tengriye adanan kurban eti ve statüsel farkları ortadan kaldıran bir kutlama görebiliriz. Özellikle bozkır kültüründe mevsimlerin önemi büyüktür. Çoğu bayram, mevsim geçişleri için birer haber, birer bildiri ve birlik çağrısıdır. Ulusun motivasyon/güdülenme aracıdır. Bir diğer önemli fark olarak da bu bayramların milli bayramlar olarak da kutlandığı yönündedir. Ergenekon'dan çıkış, demircilik ve savaş anılarının da yad edildiği bir olgudur. Sonuçta Tengri bile Türk'ün Tanrısı olarak milli kabul edilir. At, bir Türk için de oldukça önemli bir yarendir. Tengriye yarenini kurban eden bir algılayış ile ataların anılması ve Ocak, ateş kurulması da oldukça anlamlıdır. Bayram: bir yenilenmedir. Bir dönüşüme tanık olmaktır. Bu nedenle bayramlarda kendilerini de kutlama yapılacak yeri de mevsimsel eşyalarla da süslerlerdi. Örneğin 'Kardelen' Türkler, İslamiyet sonrası bayram kültürlerinin çoğunu kaybetmiş ancak bazı ritler / ritüeller de geçmişten bizlere kadar sızmıştır. Bazı sayı/tekrar/toplanma biçimleri "Mem" olarak varlığını devam ettirmektedir. Boncuk, desenli kumaş ve halılar Anadolu'nun bazı bölgelerinde hayat bulmaktadır. Bebek dikimi, oyalar, kına eski ritüellerden birer sızmadır. Özellikle Fars ve Arap bayramlarında yakın olan ritüeller de karışarak devam etmiştir. Saçı/bereket Gibi günümüz bayramlarında çok benzer şekilde ateşle ilişkili ayrıntılar gözlemlenmiştir. Kısaca hepimize kutlu bayramlar...