The boy has no name

Δυστυχώς, το παραμύθι δεν είχε happy end. Τελείωσε με τραγωδία. Για εξήντα χρόνια πούλησαν στις γυναίκες το ψέμα: «Μην γίνεις νοικοκυρά. Πρώτα καριέρα, ελευθερία, ταξίδια. Παιδιά αργότερα – λίγα και όταν είσαι έτοιμη.» Στην Ελλάδα το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό: πρώτο παιδί στα 31, γονιμότητα 1.3, σχολεία που κλείνουν μαζικά και ένας λαός που σβήνει. Η βιολογία δεν διάβασε ποτέ Betty Friedan. Πολλές γυναίκες σήμερα, στα 38-45, ψιθυρίζουν με πίκρα: «Μας είπαν ψέματα. Περιμέναμε την ιδανική στιγμή… και η στιγμή δεν ήρθε ποτέ.» Και το πιο θλιβερό; Το ίδιο αφήγημα συνεχίζει να πουλιέται στις νεότερες γενιές, λες και δεν βλέπουμε τα αποτελέσματα μπροστά μας. Το ίδιο σύστημα που απαξίωσε τη μητρότητα, τώρα θέλει να φέρει μετανάστες για να καλύψει τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν. Τι υποκρισία. Δεν χρειάζεται να γυρίσουμε στο 1960. Απλώς πρέπει να σταματήσουμε να προσποιούμαστε ότι η φύση, ο χρόνος και η ανάγκη για συνέχεια είναι «προκατάληψη». Το παραμύθι τελείωσε άσχημα. Η ερώτηση είναι: πότε θα αρχίσουμε να γράφουμε μια πιο ρεαλιστική – και πιο ελπιδοφόρα – ιστορία;

Πριν λίγο είδα στον δρόμο έναν γέρο με ένα μπαστούνι ξύλινο και ένα ποτηράκι στο χέρι να περπατάει μπορεί να ήταν πάνω από 80 χρονών ! Πόνεσε η καρδιά μου όπως περπατούσε σκυμμένος και πήγα δίπλα του και του πρόσφερα 10 ευρώ (αυτά είχα ως μετρητά ) και μου λέει όχι κοπέλα μου , ευχαριστώ ! Εγώ παίρνω 500 ευρώ σύνταξη , είδες το ποτηράκι ; Αυτό έχει αγιασμό μέσα ! Σε ευχαριστώ δεν θέλω βοήθεια ο θεός να σε έχει καλά ! Εγώ εύχομαι ο θεός να τον έχει καλά και δεν ξέρω αλλά συγκινήθηκα πάρα πολύ ! Ακόμη κλαίω και δεν ξέρω τον λόγο !

Μαγαζιά αλλοδαπών. Ιδιοκτήτες τύποι που μπήκαν παράνομα στη χώρα, υποτίθεται θεόφτωχοι και έχουν ανοίξει κομμωτήρια με πανάκριβο εξοπλισμό, μίνι μάρκετ φουλ στα πράγματα, μπαρ, καφετέριες, κινητά. Πέρσι μπήκε ο αλλος και πήρε δελτίο ασύλου ως Παλαιστίνιος και λίγο μετά άνοιξε εταιρεία και πουλάει πατίνια. Η άλλη άσυλο από την Αιθιοπία και έχει ανοίξει μπαρ που το έχει κάνει οικο ανοχής. Πακιστανός ο άλλος μπήκε παράνομα έχει μίνι μάρκετ με υπάλληλο κιόλας. Που όλα τα συνοικιακά δουλεύουν οικογενειακά. Αυτός έχει και προσωπικό. Είναι αυτή η φοβερή νομοθεσία που επιτρέπει σε ασυλούχους και σε υπηκόους τρίτων χωρών, που παλαιότερα απαγορευόταν, να έχουν επιχειρήσεις. Σε τι βοηθά αυτό την ελληνική οικονομία; Τι προσφέρουν αυτά τα τσαντιρομάγαζα; Τίποτα. Καταστρέφουν την οικονομία, στέλνουν συνάλλαγμα έξω, ξεπλένουν και φυσικά όλοι αυτοί χρησιμοποιούνται από συμμορίες ως αχυρανθρωποι. Η κυβέρνηση ούτε καν ασχολείται, ούτε καν έχει σκεφτεί να κλείσει αυτήν την τρύπα και να πατάξει την παρανομία. Τίποτα. Της αρέσει προφανώς. Ή την βολεύει. Όταν λοιπόν την επόμενη φορά δείτε ένα από τα χιλιάδες τσαντιρομάγαζα της Ομόνοιας, της Αχαρνών και πέριξ να ξέρετε ότι ιδιοκτήτης είναι κάποιος που μπήκε παράνομα στη χώρα αφραγκος, που δεν μιλά καν ελληνικά, αλλά πολύ γρήγορα έμαθε τα κόλπα και άνοιξε και επιχείρηση. Και είναι τόσο καλός επιχειρηματίας που συντηρεί μαγαζί χωρίς πελάτες. Αν δεν είναι μιλημένη η ΑΑΔΕ να μην τους ελέγχει και αν δεν είναι όλο αυτό εσκεμμένο, εγώ είμαι ο Μέγας Ναπολέων.