Jan Wegman

@TeamSuomi Van harte gefeliciteerd!

26 mei 2002: ik ben jarig. Excelsior promoveert en speelt een vrij kleine rol in mijn leven. 26 mei 2012: ik ben jarig. Loreen wint het Songfestival en speelt een vrij kleine rol in mijn leven. 26 mei 2026: ik ben jarig. Excelsior en Loreen spelen een grote rol in mijn leven.

Je kunt mij niet wijsmaken dat dit (oorlogs)vluchtelingen zijn, aankomen in smetteloze witte broek, fancy grijze outfit, nieuwe sneakers en trolleys met vliegtuiglabels. Dit zijn gelukszoekers. En iedereen die dit nog steeds probeert te verkopen als zielige vluchtelingen, verdraait bewust de realiteit om de georganiseerde invoer van zgn vluchtelingen te verdedigen en te steunen. Stekeblind en naïef is een ieder die hieraan meewerkt.

Voortreffelijke bijdrage van mijn vriend @Martinbosma_pvv geheel uit de losse pols!

Moet ik het zeggen ? Het is al zo duidelijk! Maar dan toch nog 1 keer. Het iconische beeld…… Niet de een of andere anonieme relschopper, nee. Dit is de geautoriseerde versie. Helm op, kogelwerend vest aan, middenvinger fier in de lucht, recht in de lens van de camera die de rest van Nederland moet representeren. “Fuck you,” zegt de vinger. Niet subtiel, niet per ongeluk, niet in een opwelling. Dit is een statement. Een weloverwogen, zorgvuldig gekadreerd statement. En het meest zeggende ? Het is geen eenmansactie. Deze Romeo in tactisch zwart is slechts de voorhoede. Achter hem, in de warme kamers van Den Haag, zit het echte kabinet. Premier Jetten, ‘de vakantieman’ met zijn jongensachtige grijns, omringd door coalitiepartners die al maanden doen alsof ze het land besturen in plaats van beroven. Zij hoeven de vinger niet zelf op te steken. Dat laat je over aan de uitvoerende macht. De politie is er immers voor om de boodschap helder over te brengen zonder dat de ministers hun nette pakken hoeven te kreuken. De burger die nog braaf zijn belastingen betaalt, zijn mond houdt en hoopt dat het volgend jaar beter wordt? Die krijgt deze foto als antwoord. Niet “we horen u”. Niet “we gaan ermee aan de slag”. Nee. Gewoon dé middelvinger. Van de straat tot aan het torentje. Eén naadloos gebaar. Van de geüniformeerde hand tot de onzichtbare hand van het beleid. Hogere energieprijzen? Middelvinger. Nog een asielzoekerscentrum in jouw dorp? Middelvinger. Je pensioen dat langzaam wordt uitgehold terwijl de ambtenaren zichzelf een bonus geven? Middelvinger. Je kind dat op school niet meer mag zeggen wat een jongen of een meisje is? Middelvinger. En als je er iets van zegt? Dan komt dezelfde geüniformeerde Romeo met zijn vrienden even langs om te laten zien hoe serieus ze die middelvinger menen. Het is eigenlijk best efficiënt, als je erover nadenkt. Waarom zou je nog doen alsof je naar de kiezer luistert als je gewoon een foto kunt laten maken waarop één vinger alles zegt wat je echt vindt? Dus ja. Dit is het iconische beeld van Nederland 2025. Niet de molens. Niet de tulpen. Niet de Deltawerken. Gewoon een dikke, vette middelvinger vanuit de auto, recht in het gezicht van de mensen die dit land nog steeds denken te redden. En het ergste is: ze lachen er waarschijnlijk ook nog bij. Niet hardop natuurlijk. Dat zou te eerlijk zijn. Maar ergens in een vergaderzaal in Den Haag zit iemand met een kopje koffie te knikken: “Perfect. Dat vat het mooi samen.” En ondertussen sturen ze nog even een post dat het protest schandalig is en dat dit geweld onacceptabel is.

@kentudezenog_ @AFCAjax @fcutrecht De meest schandalige beslissing in het NL voetbal ooit! @c_heemskerk Dit was zo bewust niet gevlagd door die grensrechter.

Vandaag in 2002; waar was de VAR? @AFCAjax wint voor de vijftiende keer in de clubhistorie de nationale KNVB beker. De landskampioen klopte in een sfeervolle Rotterdamse Kuip @fcutrecht met 3-2. Maar, met hoeveel meter buitenspel? 🤦🏻‍♂️🤦🏻‍♂️ kentudezenog.nl/wamberto-de-je…

Twee maten, twee werelden: hoe Nederland langzaam het vertrouwen in justitie verloor Het vertrouwen in de Nederlandse rechtsstaat brokkelt niet langzaam meer af. Dat station zijn we allang gepasseerd. Voor een groeiende groep Nederlanders staat inmiddels vast dat er in Nederland sprake is van iets wat men in Angelsaksische landen steeds vaker aanduidt als two-tier justice: een systeem waarin niet iedereen gelijk wordt behandeld, maar waarin politieke kleur, ideologische voorkeur en maatschappelijke positie mede bepalen hoe politie, justitie en bestuur reageren. Dat gevoel is niet gisteren ontstaan. Veel Nederlanders zagen het al tijdens de anti-Covid-demonstraties in Amsterdam. Daar werden burgers met politiehonden, waterkanonnen, ME-charge’s en undercoveragenten — de bekende “Romeo’s” — uit elkaar geslagen, opgejaagd en gearresteerd. Mensen die protesteerden tegen lockdowns, avondklokken of vaccinatiebeleid werden in grote delen van de media neergezet als gevaarlijke gekken, extremisten of halve criminelen. Het politieke establishment sprak met nauwelijks verholen dedain over “wappies”, alsof honderdduizenden bezorgde burgers collectief krankzinnig waren geworden. Maar toen vervolgens activisten van Extinction Rebellion keer op keer de A12 blokkeerden, ontstond een totaal ander beeld. Plotseling verschenen er agenten die demonstranten vriendelijk aanspraken. Demonstranten werden rustig weggedragen. Er werd koffie uitgedeeld. Burgemeesters spraken begripvol over “het demonstratierecht”. Talkshows benadrukten vooral de morele motivatie van de activisten. En het Openbaar Ministerie leek vooral bezig uit te leggen waarom handhaving ingewikkeld was. En toen kwam daar ook nog de inmiddels beruchte uitleg van OM-topman Otte bij, die bij WNL feitelijk stelde dat justitie nu eenmaal keuzes moet maken in een “oceaan van onrechtvaardigheid”. Juridisch wellicht slim geformuleerd. Politiek en maatschappelijk desastreus. Want miljoenen Nederlanders horen daarin iets totaal anders: wij bepalen blijkbaar zelf wel tegen wie streng wordt opgetreden — en tegen wie niet. Daar zit de explosieve kern van het probleem. Niet iedere demonstratie is hetzelfde. Niet iedere situatie is juridisch identiek. Natuurlijk niet. Maar een rechtsstaat leeft niet uitsluitend van juridische nuance. Zij leeft van zichtbaar vertrouwen, van geloofwaardigheid en van de overtuiging dat de scheidsrechter geen politieke voorkeur heeft. En precies dat vertrouwen is ernstig beschadigd. Wanneer boeren met tractoren worden aangepakt als staatsgevaarlijke elementen, terwijl klimaatactivisten wekenlang vitale infrastructuur mogen blokkeren; wanneer burgers die zich zorgen maken over immigratie, stikstof of Covid sneller worden geassocieerd met “ondermijning” dan activisten die openlijk wetten overtreden; wanneer de media bij de ene groep spreken over “bezorgde demonstranten” en bij de andere over “radicalisering” — dan ontstaat geen gevoel van rechtvaardigheid meer. Dan ontstaat ressentiment. En ressentiment is dodelijk voor een democratische rechtsorde. Want uiteindelijk accepteert een bevolking veel: hoge belastingen, falend beleid, bureaucratie, politieke arrogantie. Maar wat mensen op den duur niet accepteren, is het gevoel dat de overheid zelf partij is geworden. Dat de scheidsrechter meespeelt. En precies dát gevoel leeft vandaag bij een groeiend deel van Nederland. Dr Gert Jan Mulder

There was a time when a European final belonged to the supporters who dragged their club there. Not anymore. When Aston Villa were handed roughly 11,000 tickets for a Europa League final in a 70,000-plus stadium, the number itself told the story. UEFA can package the event however it likes — “festival of football”, “European showpiece”, “global celebration” — but the modern European final is no longer built around supporters. It is built around clients. The supporters fund the journey. The corporates inherit the destination. Villa fans will have spent thousands following the club across Europe. Flights, hotels, time off work, loyalty schemes built over years. Yet when the final arrives, huge sections of the stadium are reserved for sponsors, hospitality guests, executives, delegates and “neutral” allocations that often end up on resale sites within hours. And supporters are expected to accept it. UEFA’s defence is familiar. Sponsors fund competitions. Broadcasters need space. Hospitality drives revenue. All true. But football crossed a line when the event surrounding the final became more important than the supporters inside it. The optics are awful because fans can see it themselves. A finalist gets 11,000 tickets while corporate packages costing thousands remain available. Genuine supporters scramble through ballots with lottery-like odds, while neutral areas fill with tourists taking photos during the warm-up. And UEFA wonders why resentment grows. Supporters are constantly called “the lifeblood of the game” until ticket allocations are discussed. Then they become an inconvenience to work around premium inventory. Football did not become Europe’s dominant sport because sponsors created atmosphere. The noise, colour and emotion UEFA sells globally every season is generated by match-going supporters — the same people increasingly pushed aside at the biggest games. The “neutral fan” concept is perhaps the biggest fiction of all. In theory it promotes access. In reality it fuels resale markets, inflated prices and thousands travelling ticketless out of desperation. UEFA could change it tomorrow. Finalists could receive 70 per cent of the stadium combined. Corporate sections could shrink. Hospitality would still exist. But that would mean sacrificing revenue. And modern football has shown repeatedly which side wins that argument. #AVFC #scfreiburg

Dus deze video mag niet meer getoond worden van Marcel van Dam. Dus laten we dit even delen. #nieuwsvandedag share.google/vMQAh9GkbcUnRv…

@RijnmondSport @c_heemskerk @PetraWS @iwegman_ wie vinden jullie?

👇I Doe jij mee voor de kaartjes? #rijnmond #feyenoord #feyaza

@DonArturito @HuntedNL heeft het zo opgelost toch?

Ik herkende Zita en Femke en Tofik meteen!

@fr12nl Een paar jaar geleden heette dat toch Grinta of zoiets? Wat jij @c_heemskerk ?

Mossou ziet probleem bij aanvoerder Wellenreuther: "Het is heel onsympathiek" fr12.nl/nieuws/mossou-…

En wie zeiden dit al jaaaaaren geleden en werden uit elk debat geweerd? Juist, mensen als @marcelcrok @ClintelNED en ook @Simon_Rozendaal

De staatsomroep laat iemand uitgebreid aan het woord die wel kan uitleggen waarom het eigenlijk wel te snappen is dat het monument op de Dam is besmeurd. Dát is dus onderdeel van het probleem. De normalisering van de krankzinnigheid.

Nieuw 'Briefje van Jan' - aan Dilan Yesilgöz "Beste Dilan, Ik begreep dat je gisteren bij jullie huisomroep WNL weer eens het sprookje mocht vertellen dat het zeker niet aan de VVD ligt dat..." Lees verder: buttkicken.nl/2026/05/04/bri… #asielcrisis #sloop #verzorgingsstaat #VVD #handel #briefjevanjan

Maaike Schoon vind dat mensen géén recht hebben op de overwaarde van hun huis. Maar..stel dat je een huis koopt, met dertig jaar verplichtingen, een hypotheekadviseur, stress, rentepercentages en de wetenschap dat je de komende decennia eerst de bank rijk maakt voordat je iets van jezelf bezit. Stel dat je vervolgens jaren werkt. Je onderhoudt het huis, schildert kozijnen, vervangt een lekkend dak, legt zonnepanelen, betaalt OZB, waterschapsbelasting, rioolheffing, verzekeringen, energierekeningen en nog een stapel lasten waarvan niemand precies weet waarom ze elk jaar stijgen. En stel dat dat huis na twintig jaar meer waard blijkt. Dan verschijnt steevast iemand met een morele theorie. Die vertelt je dat die waardestijging eigenlijk niet van jou is. Dat de buurt aantrekkelijker werd. Dat er een station kwam. Dat de economie groeide. Dat de gemeenschap die waarde heeft gecreëerd. Dat jij vooral toevallig op een stoel zat terwijl de lift omhoogging. Stel dat we die redenering eens consequent doortrekken. Als de overheid mede-eigenaar is van jouw winst omdat de omgeving beter werd, is zij dan ook mede-schuldenaar wanneer de omgeving verslechtert? Krijg je compensatie als een windmolenpark voor je uitzicht verschijnt? Als criminaliteit stijgt? Als een azc naast je straat opent? Als de school sluit? Als de fundering verzakt door beleid waar jij niet om vroeg? Of geldt collectief delen alleen wanneer er iets te halen valt? Stel dat ondernemers hetzelfde horen. Uw omzet steeg dankzij de infrastructuur, dus een extra heffing. Stel dat werknemers hetzelfde horen. Uw salaris steeg door de economie, dus niet helemaal van u. Stel dat spaarders hetzelfde horen. Uw rendement kwam door marktomstandigheden, dus graag terugstorten. Dan heet eigendom geen recht meer, maar tijdelijk beheer onder voorwaarden. Begrijp me goed: niemand leeft op een eiland. Wegen, veiligheid en rechtsorde hebben waarde. Daar betalen we al belasting voor. Veel belasting. De vraag is niet óf de samenleving iets bijdraagt. De vraag is hoeveel keer dezelfde burger voor dezelfde bijdrage moet afrekenen. Want ergens verandert een redelijke gedachte in een hongerige gedachte. Eerst zegt men: “Niemand verdient dit alleen.” Daarna: “Dus het is van ons.” En uiteindelijk blijkt “ons” opvallend vaak te betekenen: van de staat. Stel dat we daar gewoon eerlijk over zijn. Dan gaat het debat niet over rechtvaardigheid, maar over de eeuwige verleiding van andermans bezit.

Politie geeft foto's verdachte (23) fatale schietpartij tankstation A1 bij Muiden vrij #Echobox=1776719502" target="_blank" rel="nofollow noopener">telegraaf.nl/binnenland/pol…

Toch gek. Door stroomexport stijgt NL CO2-emissie flink; “systeem is zo bedoeld”. zegt de NL emissie-autoriteit en dat klopt. Echter, daar wordt geen rekening mee gehouden in de NL Klimaatwet; en als de NL CO2-emissie stijgt door export van iets anders, schieten we in een kramp.

Nieuw 'Briefje van Jan' - aan Hare Koninklijke Kaagheid "Mevrouw Kaag, Trouw aan je vrienden zit diep verankerd in uw karakter. Of het nou gaat om de terrorist Yasser Arafat, met Hamas geassocieerde organisaties als UNWRA of het Nederlandse D66-clubblad NRC, ze kunnen op u rekenen..." Lees verder: buttkicken.nl/2026/04/19/bri… #NRC #vrouwenhaat #Wilders #briefjevanjan

Ik heb me nooit iets aangetrokken van het feit dat je gay was totdat je begon het door mijn strot te duwen, en ik heb me nooit iets aangetrokken van je huidskleur totdat je begon mij de schuld te geven van je problemen. Ik heb me nooit iets aangetrokken van je politieke overtuiging totdat je begon mij te veroordelen om de mijne. Ik heb me echt nooit iets aangetrokken van waar je geboren bent totdat je mijn geschiedenis wilde uitwissen en mijn voorouders de schuld wilde geven van je problemen. Ik heb me nooit iets aangetrokken van het feit dat je overtuigingen anders waren dan de mijne totdat je zei dat mijn overtuigingen verkeerd waren. Maar nu trek ik het me wel aan. Mijn geduld en tolerantie zijn op, en ik sta hier niet alleen in. Er zijn miljoenen van ons die zich zo voelen.

Ik heb vragen voor de ontwerpafdeling....