
Çoğu insan üretemediği için tüketiyor sanıyor. Tam tersi. Sürekli tükettiğin için üretemiyorsun. Aralarındaki fark bu. Beyin gün boyu içine atılan podcastler, threadler, kısa videolar, kurslar arasında bir sıralama yapmaya çalışırken zaten yorulmuş oluyor. Sen oturduğunda boş bir sayfayla karşılaşmıyorsun, başkasının sesleriyle dolu bir kafayla karşılaşıyorsun.
O yüzden yazmaya başlayınca her cümle birinin tonuna benziyor, hiçbiri sana ait gelmiyor, sonra da yetenek yok diye kapatıyorsun. Sorun ilham değil. Sorun kendi sesini duyabilecek kadar sessizliğe tahammül edememen.
Boşluk seni rahatsız ediyor çünkü boşlukta kim olduğunu görmek zorunda kalıyorsun, oysa yeni bir video açtığında o yüzleşmeyi bir saat daha erteleyebiliyorsun. Bir hafta input kıs. Kafa kendi cümlesini kurmaya başlayınca neyi kaçırdığını anlarsın.

Türkçe





