Life Is Strange
Bu oyun resmen huzurlu görünen depresyon. Atmosferi, müzikleri ve karakterleri o kadar doğal hissettiriyor ki bitince insanda garip bir boşluk bırakıyor. Özellikle sakin ama duygusal hikaye seven biriysen aşırı sarıyor.
Silent Hill 2
Korku oyunundan çok psikolojik çöküş simülasyonu gibi. Yıllar geçmesine rağmen insanların hâlâ bu kadar konuşmasının sebebi jumpscare değil, oyunun insanın içine işleyen rahatsızlığı.
Detroit: Become Human
Bazı yerlerde fazla film gibi hissettirse de seçimlerin gerçekten ağırlığı varmış hissini iyi veriyor. Connor tek başına bile oyunu oynatma sebebi olabilir.
What Remains of Edith Finch
Kısa olmasına rağmen çoğu uzun hikayeli oyundan daha fazla şey hissettiriyor. Oyun değil de interaktif bir travma günlüğü gibi.
The Last of Us Part II
İnsanlar hâlâ oyunu karakter nefreti üzerinden tartışıyor ama bence asıl olayı oyuncuyu bile psikolojik olarak yorması. Rahatsız edici derecede gerçek hissettiriyor bazı anlar. Zaten bu oyunu bilmeyeniz yoktur
Omori
Dışarıdan tatlı indie oyun gibi durup insanın mentalini paramparça ediyor. Bitirdikten sonra birkaç dakika tavana bakıyorsun. Benim için anlamlı bir oyun
