ماحی

«... از نیما خواهش کردم که بیاید [آتلیه عکاسی من] عکسش را بگیرم. آمد اما خیلی وحشت داشت! مدام می‌گفت: «کراوات ندارم! این لباس‌ها که مناسب نیست!» من قوت قلب می‌دادم ولی واقعا هم نمی‌خواستم آن وحشتی که در صورت و چشم‌هایش بود از بین برود. چون آن‌ها بخشی از مشخصه صورت او بودند...»

یکی از تفریحاتم اینه که بگردم لابلای نامه‌ها و یادداشتهایی که «تاریخِ تحریر» دارن و ببینم چه متنی به تاریخِ هر روز نوشته شده. هرچند گاهی تاریخ دقیق مشخص نیست اما مهم، حس دلچسبیه که پدید میاد و روز رو متبرک میکنه. مثل این شعرِ عزیز نیما که یکی از شبهای آبان -مثل امشبی- تحریر شده.

🚨#فوری | معاون وزیر ارتباطات : اینترنت دیگر در شرایط بحران قطع نخواهد شد‼️