🍊Wyatt🍊

เมื่อไหร่สาววายจะเลิกเอาณเดชน์ญาญ่ามาเป็นกรณีศึกษาเรื่องขายจิ้น คู่จิ้นคู่จริง ณเดชน์ญาญ่าไม่ขายจิ้นเขาก็ทำงานกันได้ปกติ แต่ดาราวายบางคนถ้าไม่ขายจิ้น ไม่มีโอกาสดังด้วยซ้ำ ผลประโยชน์มันต่างกันอะ

สิ่งที่คิดทุกครั้งตอนไปประเทศอย่างญี่ปุ่น ไต้หวัน หรือประเทศที่ขนส่งสาธารณะดีๆ คือขนส่งสาธารณะบ้านเค้าแม่งทั่วถึงสุดๆ คนเฒ่าคนแก่ยังออกมา trail ได้อะ เอื้อต่อสังขารคนมาก รถบัสวิ่งถึงหน้าอุทยานงี้ ที่ไทยเมื่อไหร่จะไปถึงจุดนั้น

ทำตัวเอง กู้เอง กู้เต็มพิกัด กู้ซื้อสังคม กู้ทุกอย่างยกเว้นกู้ระเบิด พอลำบากมาขอให้รัฐช่วย คนอื่นลำบากมากมายต้องทำมาหากิน เกษียณแล้วถ้ายังไม่ตายก็ไปทำงานดิ ครูที่รู้จักรับสอนหนังสือด้วยทั้งที่อายุจะ 70 แล้ว บางคนก็เปิดร้านขายน้ำ ขายขนม

แปลกใจเหมือนกันช่วงนี้นางแบกตีโพยตีพายด่าคนกรุงเทพไม่เลือกเด็กไม่เลือกพรรคแดง อากาศร้อนมีผลทำให้คนเป็นบ้าจริงๆ😂

เห็นบุคคลท่านหนึ่งมีปัญหากับดอกกุหลาบว่าไม่เหมาะสมกับกษัตริย์ เราไหว้ร. 5 ด้วยกุหลาบตลอดเลยนะคะ ทุกวันพระ ห้องพระที่บ้านที่ไทย หอมฟุ้งไปด้วยกุหลาบและมะลิตลอด กุหลาบกับกษัตริย์คือ ความหมายดีมากเลยนะคะ เค้ามีอะไรเป็นปัญหาเหรอคะ?

ไม่มีหลักฐานทางปวศ.ให้อ้างอิงไง (หรือถ้ามีก็อ้างมาได้) มันเป็นการละเมิดสิทธิ์คนตาย เขาลุกมาปกป้องชื่อเสียงตัวเองไม่ได้ เที่ยวไปเรียกใครเป็นตุ๊ดเป็นเกย์เพื่อความบันเทิงของตัวเองมันใช่เหรอ

ความขี้ลอกนี้เป็นสันดานตั้งแต่กษัตริย์ยันไพร่เลยแหละ นิทานทองแดงของร.6 ก็ลอกเชอร์ล็อค โฮล์ม และงานของเอ็ดการ์ อัลลัน โปมาหมด จะพูดให้ถูก ไอ้ความขี้ลอกนี้ขึ้นอยู่กับยุคสมัยล่ะนะ จริงๆ วัฒนธรรมการเขียนไทยเดิมๆ มันมาจากการลอกอยู่แล้ว งานวรรณคดีเก่าก็คือการลอกงานเดิมที่มาแต่งต่อ

แล้วแปลมาจากภาษาอังกฤษที่สวยมากกๆๆๆ นะ แบบ Tell me where is fancy bred, or in the heart, or in the head? ความเอยความรัก เริ่มสมัครชั้นต้น ณ หนไหน เริ่มเพาะเหมาะกลางหว่างหัวใจ หรือเริ่มในสมองตรองจงดี แบบ ตอนเรียนคือว้าวๆๆๆๆๆ

เป็นหนังสือดับมั่นของนี่มาก5555555555555555 เสิร์ชหาคำแปลทุกบรรทัด

เช่น เพชรพระอุมา = king solomon’s mine อกหักมากตอนรู้ว่าก็อบพล็อตชาวบ้านมา แต่เขียนสนุกชิบ (เฉพาะภาคแรก)

ความขี้ลอกนี้เป็นสันดานตั้งแต่กษัตริย์ยันไพร่เลยแหละ นิทานทองแดงของร.6 ก็ลอกเชอร์ล็อค โฮล์ม และงานของเอ็ดการ์ อัลลัน โปมาหมด จะพูดให้ถูก ไอ้ความขี้ลอกนี้ขึ้นอยู่กับยุคสมัยล่ะนะ จริงๆ วัฒนธรรมการเขียนไทยเดิมๆ มันมาจากการลอกอยู่แล้ว งานวรรณคดีเก่าก็คือการลอกงานเดิมที่มาแต่งต่อ

ไม่เคยเข้าใจพวกชอบอ้างคิงนั่นเทพนี่มาเข้าฝันให้ต้องทำแบบนั้นแบบนี้ คือละเมอเพ้อพกไปเองจนเก็บไปฝันหรือแค่อยากอวดอุตริเอามาทำเป็น sign ว่าคุณต้องลงมือจัดการกับอะไรสักอย่างเพราะองค์ท่านสั่งมาเหรอ คือมีอะไรทำให้คิดว่าตัวเองฝันเห็นจริงๆ หน้าตาที่เห็นแน่ใจได้ไงว่าหน้าเขาจริงๆ เพ้อเจ้อ