Jos Vervoort ✈️🇳🇱

De nieuwe fiscale obsessie in Europa is simpel: belast niet wat iemand verdient, maar wat iemand bezit. Je huis, je spaargeld, je aandelen, je bedrijf. Alsof eigendom een abonnement is waarvoor je elk jaar huur moet betalen aan de staat. Alsof jij nooit echt eigenaar bent, maar slechts gedoogde bewaarder van wat de staat je voorlopig gunt. Dat wordt verkocht als strijd tegen ongelijkheid. In werkelijkheid is het een aanval op het fundament van een vrije samenleving: het eigendomsrecht. Politici zoals Pedro Sánchez in Spanje en economen zoals Gabriel Zucman doen alsof de oplossing eenvoudig is: pak de rijken, financier de verzorgingsstaat en iedereen wint. Maar dat is een leugen die ze zelf ook kennen. Als je een grote verzorgingsstaat wilt onderhouden, moet je uiteindelijk de middenklasse belasten. Dat is precies wat Europa al decennia doet via inkomstenbelasting, btw en sociale premies. De rijken zijn daarvoor numeriek te klein. De rekening komt altijd bij de gewone burger terecht. Altijd! Vermogensbelasting klinkt aantrekkelijk omdat ze zogenaamd alleen de rijksten raakt. Maar kapitaal werkt anders dan politici willen geloven. Kapitaal is mobiel. Kapitaal reageert. Kapitaal verdwijnt. En met kapitaal verdwijnen banen, investeringen en toekomst. Altijd. De voorbeelden zijn gedocumenteerd en onweerlegbaar. Noorwegen zag een exodus van ondernemers en vermogende burgers nadat de vermogensbelasting werd verhoogd. Zweden had decennialang een zware vermogensbelasting en schafte die uiteindelijk af nadat kapitaal en ondernemers massaal vertrokken. Frankrijk joeg met zijn solidariteitsbelasting duizenden miljonairs het land uit en verloor enorme kapitaalstromen voor een opbrengst die nauwelijks de beleidskosten dekte. Dit zijn geen anekdotes. Dit is wat er altijd gebeurt. En nu wil Nederland proefkonijn worden. Box 3 dreigt nu zelfs belasting op papieren winsten die nog niet gerealiseerd zijn. Je wordt belast op iets wat je nog niet hebt. Dat raakt niet alleen de ultrarijken. Het raakt particuliere beleggers, angel investors, starters, familiebedrijven en mensen die eindelijk proberen vermogen op te bouwen vanuit niets. Dat is het punt dat de pathologische herverdelers structureel weigeren te begrijpen. Het probleem is niet alleen dat rijke mensen vertrekken. Het echte probleem ontstaat ook vóór iemand rijk wordt. De ingenieur, de consultant, de ondernemer in wording ziet dat succes steeds zwaarder wordt bestraft. Hij/zij spaart uit zwaar belast inkomen, neemt risico, werkt harder dan zijn omgeving, bouwt iets op, en zodra het lukt staat de staat klaar om mee te graaien. Op dat moment stopt hij. Of hij vertrekt. Of hij/zij begint nooit. Het resultaat is precies het tegenovergestelde van wat links belooft. Bestaande vermogens worden beschermd, nieuwe toetreders worden geblokkeerd. De gevestigde rijke heeft structuren, adviseurs, internationale spreiding en juridische buffers. De nieuwe ondernemer heeft een laptop, wat spaargeld en risico. Juist hij wordt ontmoedigd. Juist hij betaalt de prijs van beleid dat zegt de rijken te treffen. De GINI discussie verhult dit bewust. Nederland en Denemarken kunnen relatief laag scoren op inkomensongelijkheid dankzij herverdeling, terwijl vermogensongelijkheid hoog blijft. Inkomens nivelleren is niet hetzelfde als eigendom spreiden. De staat kan stromen herverdelen, maar creëert geen vrije kapitaalvorming. Integendeel: herverdeling vernietigt precies de prikkels die brede welvaart mogelijk maken. Dit is geen rechtvaardigheid. Dit is georganiseerde verarming. Een neomarxistische jacht op succesvolle mensen, verpakt als solidariteit, uitgevoerd door een klasse die zelf nooit iets heeft opgebouwd. Europa heeft geen tekort aan belastingen. Europa heeft een tekort aan vrijheid, eigendom, kapitaal en lef. En Nederland dreigt opnieuw het proefkonijn te worden voor beleid dat iedereen armer maakt, behalve de staat zelf en haar achterlijke nomenklatura.