น้องเรน

เดทด้วยการเดินคุยกันเรื่อยเปื่อยตามริมฟุทบาท ต่อด้วยการยืนเถียงกันที่ป้ายรถเมล์ว่าสรุปกรุงเทพโรแมนหรือเปล่า แวะซื้อดอกไม้ที่ต่างฝ่ายไม่ชอบแลกกันเพื่อดูปฏิกิริยา จบด้วยการนั่งคุยกันด้วยเรื่องเพ้อเจ้อจนถึงตีสาม นั่นแหละ ในฝัน

luck always finds me 🍀

ประโยคที่เห็นแล้วรู้สึกทัชใจคือ ‘ต่อให้ไปไม่ถึงดวงจันทร์ แต่เราก็ถูกล้อมรอบไปด้วยหมู่ดาว’ แบบถึงเราจะไปไม่ถึงเป้าหมายถึงเคยคิดไว้ แต่ระหว่างทางเราก็ยังได้อะไรกลับมา การเดินทางนั้นมันไม่มีทางสูญเปล่า

รู้สึกว่าตัวเองโตขึ้นก็ตอนที่ตัดสินใจตัดคนออกจากชีวิตโดยไม่ร้องขออะไรแล้ว ถ้าเค้าไม่เลือกเรา เราก็เลือกตัวเองก่อน

เคยใช้วิธีนี้ก็คือ ‘‘ไม่คาดหวังแล้ว แล้วก็นึกเสมอว่า ไม่มีใครจะรักเราไปทั้งชีวิต มันอาจจะถึงเวลาที่เราเลิกกันแล้ว ดังนั้นเขาไปแต่ใจเรายังอยู่ กลับมาทำให้ตัวเราเองนี่ละมีความสุข ’’ ไม่ว่าจะเหตุผลอะไรที่ทำให้เรารู้สึกตัดใจ ถ้าคิดดีแล้วเชื่อตัวเอง ไม่ต้องไปสนใจ เสียคนไม่รักไปสักคนก็ ไม่เป็นไร

อย่าไปคิดเองเออเองว่าคนเก่ากับคนใหม่ของเขาจะสุข จะทุกข์ จะสำนึกผิด จะคิดได้ หรืออะไรก็ตาม ไม่ต้องคิด เอาเวลาทั้งหมดให้ตัวเอง เริ่มจากคิดแค่ว่าอีก 5 นาทีหรือ อีกชั่วโมงข้างหน้ามีอะไรต้องทำ อีกปีนึงข้างหน้าอยากพาตัวเองไปที่ไหน แล้วความรู้สึกแย่ๆมันจะค่อยๆเลือนหายไปเอง

เดี๋ยววันนึงก็จะไม่อยากรู้คำตอบของคำถามนั้นแล้ว

โตขึ้นจึงรู้ว่า “ปริญญาไม่ได้เป็นแค่กระดาษหนึ่งใบ แต่มันคือหลักฐานว่า ครั้งหนึ่งเราเคยอดทนกับชีวิตมากแค่ไหน” มันคือวันที่อ่านหนังสือจนดึก คือวันที่เหนื่อยจนอยากยอมแพ้ คือวันที่ร้องไห้กับคะแนน กับความกดดัน กับคำถามว่า “เราจะไหวไหม” ปริญญาไม่ใช่แค่ชื่อมหาวิทยาลัย หรือชุดครุยที่ใส่วันรับปริญญา แต่มันคือความภูมิใจของพ่อแม่ ที่เห็นลูกคนหนึ่งพาตัวเองเดินมาถึงเส้นชัย คือความทรงจำระหว่างทางกับเพื่อน ที่เคยนั่งทำรายงาน กินข้าวร้านเดิม บ่นเรื่องสอบด้วยกัน คือหลักฐานของช่วงวัยหนึ่งในชีวิต ที่เราเคยเติบโต เคยล้ม เคยพยายามอย่างเต็มที่ และแม้วันหนึ่งเราจะลืมสูตรที่เรียน ลืมเนื้อหาหลายอย่างไปหมดแล้ว แต่เราจะไม่มีวันลืมความรู้สึกในวันที่รู้ว่า… “เราทำสำเร็จแล้วจริง ๆ” เพราะสำหรับคนคนหนึ่ง บางครั้งปริญญาไม่ได้มีค่าแค่ในตลาดงาน แต่มันมีค่าในหัวใจของชีวิตทั้งชีวิตเลยต่างหาก

จริง เพื่อนเคยพิมพ์มานี่ชอบมาก ๆ จนแคปเก็บไว้อ่านวันเหนื่อย ๆ อย่างน้อยก็เหมือนไม่ได้ผ่านเรื่องยากไปคนเดียว

พี่สาวคนสวยแปะสาระกันเยอะแล้ว เลยอยากจะบอกแค่ว่า อย่าสงสัยในคุณค่าของตัวเองแค่เพราะใครสักคนไม่เห็นมัน มีประโยคที่ชอบที่สุดเลยคือ every flower have it’s own time to bloom but flowers always bloom เราทุกคนพิเศษ สวยและเก่งในแบบของตัวเอง

มีทฤษฎีนึงบอกว่า

ยกให้ You had me at hello. เป็นประโยคบอกรักที่ไม่มีคำว่ารักได้น่ารักที่สุด ชอบตั้งแต่แรก ชอบทั้งที่ยังไม่รู้จัก พอได้เห็นไปเรื่อยๆแล้วยิ่งชอบมากกว่าเดิม มันเป็นอะไรที่โคตรโรแมนติกเลยอ่ะ

notting hill (1999)

เพลง whal&dolph ไม่เปียกปอนแล้วนะ แต่ละท่อนค่ดจะน่ารัก ‘ฉันจะรอสักวันที่เธอต้องการ รักที่ไม่ต้องเจ็บแบบซ้ำซ้ำ แค่เพียงเปิดหัวใจเธอได้เจอฉัน ทุกคืนทุกวันเท่านั้น .. ถึงฉันไม่ได้ซึ้งกินใจเท่าไร แต่จะมีความรักให้เธอเสมอไป กอดเธอไว้ไม่ให้เธอทุกข์ใจ’ อบอุ่นแบบ extraordinary ♡

พอโตขึ้นคำอวยพรที่ชอบที่สุดคือ “ขอให้แข็งแรง”

นี่ชอบคลิปที่คุณพลอยได้พูดในรายการพี่อ้อยพี่ฉอดที่ว่า ถึงเราจะเคยมีความรักที่ไม่ดี ไม่สมหวัง ผิดหวังก็ไม่เปนไรเลยเว้ย เพราะครั้งต่อไปจะต้องมีรักที่ดีกว่า จะไม่กลัวที่จะมีความรักครั้งใหม่ ฟังดูเปนคำพูดที่ธรรมดาแต่สามารถส่งต่อพลังใจดีๆให้กับคนที่รู้สึกผิดหวังในความรักได้มากพอสมควร

ไม่อยากเข้าใจอะไรแกแล้ว เหนื่อย

ประโยคเตือนสติ