𝐓𝐡𝐞 𝐍𝐚𝐦𝐞𝐥𝐞𝐬𝐬 ִ𖤠

“ คนอื่นยังสบายดีกันมั้ย ? ”

⠀ ˝ ฮะ บางครั้งฉันก็แอบคิดถึงบรรยากาศเก่าๆ ˝ ⠀

“ ใช่ นานนับปีเลย ”

‍ ‍ ‍ ‍ “ วาเลเรีย ! เธอยังอยู่ ” โบกมือทักทาย ‍ ‍ ‍ ‍

⠀ ˝ พอดีสกิลปากอาจจะสูสีกับความสามารถฉันล่ะว่ะ , ถ้าไม่มีเธอกับเด็กฝรั่งเศสนั่นโผล่มาคงร้างอย่างกับป่าช้า ˝ ⠀

“ คนอยู่มันทรมานกว่าคนตายนะที่รัก ”

⠀ ˝ แน่นอน, ซินญอริตา ฉันก็ชอบที่ตัวเองเป็นคนเสมอต้นเสมอปลาย ˝ ⠀

‍ ‍ ‍ ‍ “ มีใครอยู่แถวนี้มั้ย ? ” ชะเง้อหน้ามองหาใครสักคนที่ยังอยู่แถวนี้ ซึ่งก็ไม่น่าจะมีสักคนเลย ‍ ‍ ‍ ‍

⠀ ˝ ตายห่าหมดแล้ว, ไอ้หนู ˝ ⠀

⠀ " วาลลี่ย์ " เอียงคอส่งจูบไปทีนึง ⠀

⠀ ถึงจะมีเสียงแอ่กดังออกมาเบาๆด้วยความสำออยส่วนตัว แต่วิลสันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนักหรอก กลับกัน นั่นเหมือนเวลาได้กลับบ้านแล้วมาแปะมือเล่นกับพ่อแม่พี่น้องมากกว่า " งั้นเรียกว่าอะไรดีนะ ~ " ⠀

⠀ ยิ้มระรื่นจับปลายกระบอกปืนจ่อหัว " จะหมดแม็กฉันก็ยังไม่ไปไหนหรอก ยังกอดเธอไม่หนำใจเลยที่รัก " ⠀

⠀ welcome to my world, bebe 😘✨ ก็นะ— พอดีว่าช่วงนี้คนมันฮอต แถมยังนานๆทีจะได้รวมตัวในจอจริงจังกันสักที ถือโอกาสฉลองเลยเป็นไง อ๊ะอ๋า อย่าเอาแต่มองบั้นท้ายสิคนดี หน้าพี่อยู่นี่นะน้อง จุ๊บมั๊วะ ⠀