เบล 

@LadyWithAStick @Skyboyz15 ขออนุญาตแนบคลิปนี้ค่ะเค้าสรุปไว้สั้นดี

Rescued panther raised with Rottweiler

พายุเฮอลิเคน ล่าสุด จากสถานีอวกาศนานาชาติ

พ่อๆเหยียบหน่อยมันจะชนท้ายแล้ว🤣

กุขำเสียงเค้าขำอีกที 55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

คลิปตอนที่น้องไปปิดเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์

เจน Y จะติดเล่นทุกเรื่องก็ไม่แปลก เมื่อก่อนมันไม่มีอะไรให้เล่น 555

แก ตู้ขายบัตรรถไฟ มีคนอยู่ข้างในคอยทอนตังให้เรา

Awwww innocence! ❤️🤣🤣

อันนี้ชอบมาก พี่คนนี้เขาเป็นคนที่ขับเครื่องบินรบทางอากาศอ่ะ ละที่นี่เขาก็มาเล่นเครื่องเล่นหวาดเสียวในสวนสนุก ละดูหน้าดิ ชีวิตหลุดพ้นมาก โคตรปรินิพพาน 555555 twitter.com/O_Satisfying/s…

It is believed that ancient engineers used this type of method to build the pyramids 4600 years ago

โทรลเริ่มเยอะ ขออนุญาตเล่าสรุปรวมทุกอย่างในนี้ แล้วจะขอปิดโนติจากทวีตนี้แล้ว ไม่ว่าคุณจะมาจากศาสนาไหน คุณจะเชื่อเรื่องเล่าของผมหรือไม่ก็ไม่สำคัญ เพราะทุกเรื่องเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกับผมและแม่ของผม ผมเป็นลูกคนเดียวที่เกิดกับพ่อหม้ายซึ่งเคยแต่งงานมาแล้ว 2-3 ครั้ง มีลูกมาแล้ว 5 คน แต่ทุกคนอาศัยอยู่กับภรรยาเก่า และแม่ที่เป็นแม่หม้ายมีลูกติด 3 คน พ่อผมเป็นคนที่ใช้กำลังบังคับขืนใจแม่จนแม่ยอมแต่งงานด้วย หลังจากที่มีผม แม่ก็เผชิญหน้ากับความรุนแรงในครอบครัวมากขึ้น มีอยู่ครั้งนึงที่จู่ๆพ่อก็พาผมไปบ้านเกิดไม่บอกไม่กล่าวแม่ในช่วงที่แม่ผมไปทำงาน แม่ผมก็เลยรีบตามมาด้วยความเป็นห่วง ผลคือพ่อรู้สึกเสียหน้าที่แม่มาตามถึงที่บ้านเกิดที่พ่อกำลังคุยกับเพื่อนๆอยู่ พ่อผมเลยจับหัวแม่ผมกระแทกขอบหน้าต่างบ้านเพื่อนจนเลือดอาบ สลบไปตรงนั้น เพื่อนของพ่อต้องพาแม่ผมไปส่งโรงพยาบาล แผลเป็นกลางศีรษะแม่ทำให้แม่ต้องทำทรงผมเกล้ามวยปิดไว้ตลอดชีวิต ถ้าไม่ได้อยู่บ้านก็ไม่เคยปล่อยผม ลูกติดแม่ 3 คน สองในสามคนแม่ให้ไปอยู่กับญาติที่กรุงเทพฯตั้งแต่สามีเก่าแม่เสียชีวิต เหลือลูกสาวหนึ่งคนอยู่ด้วยกัน ตั้งแต่พ่อมาอยู่ด้วย พ่อก็หาทางกลั่นแกล้งพี่สาวคนนี้ตลอด เด็กอายุไม่ถึงสิบขวบ จะฉี่ก็โดนล็อคประตูขังไม่ให้ฉี่ กระโถนก็เอาไปซ่อน พอแม่รู้ก็เลยต้องให้พี่สาวคนนี้ไปอยู่กับอาก๋งอาม่าแทน สุดท้ายในบ้านก็เหลือแค่พ่อ แม่ และผม ชีวิตผมที่โตมาในครอบครัวนี้ก็ไม่ได้ดีเท่าไร อย่างที่เล่าว่าสมัยเด็กๆเคยบอกพ่อว่าไม่อยากนับถือศาสนานี้ สุดท้ายก็โดนฟาดด้วยเข็มขัดจนเป็นแผลแตก แม่เป็นคนที่เข้ามาทำแผล ปลอบ ดูแล และบอกผมว่าสักวันเมื่อผมโตเป็นผู้ใหญ่ผมจะมีอิสระ ผมก็เชื่อตามที่แม่บอก ตั้งแต่ประถมจนเข้าช่วงม.ต้น เป็นช่วงที่ชีวิตวันเสาร์อาทิตย์ไม่ได้มีเวลาเป็นของตัวเอง ผมต้องไปเรียนที่โรงเรียนสอนศาสนา ตั้งแต่เช้าจนเย็น ผมเรียนจนอ่านอัลกุรอานจนจบเล่ม ไปสอบที่ศูนย์สอบ วันไหนที่พ่ออยู่บ้านช่วงเช้ามืดผมต้องรีบตื่นมาชิงอาบน้ำละหมาด ก้มๆเงยๆให้พ่อเห็นว่าผมอยู่ในร่องรอยศาสนา เพื่อที่พ่อจะยังยอมส่งผมเรียนโรงเรียนประจำจังหวัดอยู่ เพราะไม่งั้นพ่อก็จะส่งผมไปเรียนโรงเรียนศาสนาโดยตรงเหมือนที่เคยทำกับลูกชายที่เกิดกับภรรยาเก่า ผมไม่อยากไปอยู่ในการศึกษาระบบนั้น ก็เลยต้องพยายามทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ แม้ว่าบางครั้งจะมีพลาดบ้าง เช่น มีคนรู้จักพ่อผมที่อยู่ในโรงเรียน เห็นผมยกมือไหว้สวดมนต์หน้าเสาธงตอนเช้า จนเกือบเป็นเรื่องราวพ่อจะไปทะเลาะกับครูใหญ่โต จริงๆช่วงนี้พ่อก็ไม่เคยลดความเลวร้ายลงเลย พ่อนอกใจแม่ มีเมียน้อยโดยไม่ได้ขอความยินยอมกับแม่ ช่วงไหนที่ติดอกติดใจเมียน้อยก็จะไม่ค่อยกลับมาบ้าน ไม่ส่งเงินให้ แม่ต้องเอาสมบัติไปขายบ้าง ไปจำนำบ้าง บางทีเมียน้อยพ่อก็มาเย้ยแม่ถึงหน้าบ้านบ้าง แต่แม่ก็ไม่เคยทำอะไร ทุกครั้งที่ถามว่าทำไมยังทนแม่ก็จะตอบตลอดว่าเพื่อผม จนกว่าผมจะเรียนจบ ผมเองพยายามบอกแม่ตลอดว่าต่อให้ไม่มีพ่อเราก็อยู่กันได้ แต่แม่ก็ยังไม่อยากเสี่ยงและยอมทนตลอดมา หลายๆครั้งที่พ่อแม่ทะเลาะกันมีปากเสียง ถึงขั้นลงไม้ลงมือ มีอยู่วันนึงที่จู่ๆหัวใจผมก็เต้นเร็วขึ้นมาผิดปกติ หน้ามืด ในระหว่างที่เห็นพ่อกับแม่ทะเลาะกันรุนแรง ไปหาหมอวินิจฉัยดูก็พบว่าเป็นโรคหัวใจเส้นเลือดผิดปกติ เป็นอีกโรคที่อยู่กับผมมาจนได้เข้ารับการรักษาช่วงม.ต้น จนจบม.ปลาย ผมเป็นลูกของพ่อคนเดียวที่เข้ามหาลัยรัฐได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องไปเรียนเอกชนเหมือนลูกติดพ่อคนอื่นๆ ผมเลือกแอดมิชชั่นไปเชียงใหม่ ที่ๆไกลพ่อที่พ่อจะแวะเวียนมาหาบ่อยๆไม่ได้ ที่ๆผมจะพออ้างได้ว่าไม่สะดวกกลับไปร่วมงานบุญงานเลี้ยงงานศาสนาที่พ่ออยากให้มา ซึ่งมันก็ได้ผลจริงๆ พ่อผมแทบไม่มาเลย เพราะยุ่งเรื่องงานด้วย แต่ก็ยังมีเรื่องอีก อย่างตอนที่ผมลงสมัครงานในอินเตอร์เน็ต ผมลงประวัติไว้ว่านับถือศาสนาพุทธ พี่ๆที่เป็นลูกติดภรรยาเก่าพ่อก็เอาชื่อผมเสิร์จใน Google เจอ แล้วเอาไปฟ้องพ่อ จนพ่อเกือบจะมาลากผมกลับบ้านที่ต่างจังหวัดถ้าผมไม่ยอมไปขอเข้าศาสนาอีกรอบที่มัสยิด หรือตอนที่ผมแวะกลับบ้านช่วงปิดเทอม ในวันที่ผมกำลังจะมา พ่อผมเอารถไปใช้และไม่ได้บอกแม่ว่าจะเอามาคืนเมื่อไร แม่ผมที่กลัวว่าจะไม่มีรถไปรับผมก็เลยไปยืมรถญาติอีกคน (ที่สะดวกให้ยืมแค่วันนี้ เพราะวันอื่นเค้าก็ต้องใช้ทำมาหากินเหมือนกัน) เพื่อจะไปเอารถคืนมาจากพ่อ ปรากฏว่าพ่ออยู่กับเมียน้อย(คนที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้) พ่อรู้สึกเสียหน้าเลยพยายามขับรถหนี แม่ผมที่พยายามบอกพ่อให้มาคุยกันก่อนก็เสียหลักจากการเกาะรถที่ออกตัว จนล้มกับพื้นเป็นแผลถลอกปอกเปิก ผมได้แต่ทำใจว่าฝันร้ายมันใกล้จบลงแล้ว และเมื่อผมเรียนจบ มันก็เหมือนจะจบลง... อย่างน้อยๆแม่ก็หย่ากับพ่อได้เสียที ผมทำงานอยู่ในกรุงเทพฯ ได้สองสามปี ก่อนที่พ่อจะไปคุยอะไรก็ไม่รู้กับคนรู้จักที่ทำหน้าที่เป็นเอเจนท์ส่งคนไปเรียนภาษาที่ญี่ปุ่น เลยอยากจะส่งผมไปเรียนที่ญี่ปุ่นด้วยอีกคน ผมที่เพิ่งเริ่มทำงานไม่เท่าไร ไม่ได้มีเงินเก็บอะไร มีรถหนึ่งคันที่เป็นรถมือสองที่พ่อโอนมาให้ ก็เลยตกลงที่จะไปเรียนโดยมีข้อแม้ว่าพ่อเองก็ต้องช่วยออกค่าใช้จ่ายบางส่วนในการเล่าเรียนให้ และค่าใช้จ่ายชีวิตในประจำวันผมจะทำงานพิเศษหาเอง พ่อก็ตกลง สุดท้ายในตอนที่ผมมาญี่ปุ่นได้หนึ่งปี จู่ๆพ่อก็ลอยแพผม หลังจากถามพี่สาวก็ได้ความว่าลูกติดภรรยาเก่าพ่อ(ตัวดีอีกแล้ว) ที่มาเจอเฟสบุคผม แล้วเอารูปผมไปฟ้องพ่อว่าผมใส่ชุดเหมือนขันที แต่งหน้าเป็นกะเทย (ซึ่งจริงๆแล้วเป็นรูปใส่ชุดยูกาตะ และไม่ได้แต่งหน้า แค่เป็นฟิลเตอร์หน้าขาวในแอพ) แค่นั้นก็ทำให้พ่อตัดสินใจลอยแพ ไม่ส่งเสียค่าเรียนให้อีก ไม่พูดคุยว่าเกิดความเข้าใจผิดกันขึ้น โชคดีที่ได้เตรียมการเรื่องนี้ไว้บ้าง เลยให้แม่เป็นคนจัดการธุระเอารถที่เป็นชื่อผมไปขาย บวกกับเงินเก็บของตัวเองและเงินของแม่บางส่วน ก็ทำให้ผมอยู่เรียนที่ญี่ปุ่นได้จนจบ เพราะผมรู้สึกว่าถ้ากลับไปไทยตอนนี้โดยที่ภาษาญี่ปุ่นยังไม่ถึงไหนเลยก็ยังไม่อยากกลับไป สุดท้ายผมอยู่เรียนจนจบคอร์ส 2 ปี ได้ N2 และกลับมาไทยสมัครงานได้งานที่เงินเดือนดีระดับหนึ่ง และผมก็รู้สึกว่าชีวิตนี้ควรจะถึงจุดที่ผมควรตัดขาดกับพ่อได้แล้ว การเป็นพ่อลูกกันของเราสองคนมันเจ็บปวดเกินไป นอกจากความรับผิดชอบที่หาเงินมาเลี้ยงดู ให้การศึกษา พ่อไม่เคยเป็นพ่อที่ดี ไม่เคยเป็นสามีที่ดีของแม่ สิ่งที่พ่อให้มีแค่ศาสนา ที่พ่อเองก็ละเลยเมื่อเป็นสิ่งที่ตัวเองจงใจละเลย ทุกวันนี้พ่อยังพยายามส่งไลน์มา โทรมา สิ่งที่แชร์มาก็มีแต่เรื่องศาสนา แต่ผมไม่เคยตอบกลับไป ผมไม่บล็อคไลน์ของพ่อ เพราะสักวันหนึ่งถ้ามีญาติๆฝั่งพ่อสักคนใช้มือถือพ่อไลน์มาแจ้งข่าว ก็คงจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะกลับไปที่นั่น ศาสนาไม่ได้ผิด แต่พ่อผมไม่เคยเป็นตัวอย่างที่ดี และในวันที่ผมกับแม่ต้องเจ็บปวดก็ไม่เคยมีใครที่นับถือศาสนาเดียวกับพ่อมาช่วยออกโรงปกป้องแม่กับผม ไม่เคยมาห้ามพ่อและบอกว่าสิ่งที่พ่อทำมันผิด ผมอยู่รอดมาถึงทุกวันนี้ได้ด้วยตัวเอง และแม่ และคนอื่นๆที่ไม่ใช่พ่อ ผมรู้ว่ามุสลิมคนอื่นๆก็ไม่ได้เป็นแบบพ่อผม พ่อผมอาจจะเป็นแค่มุสลิมที่นิสัยไม่ดีคนหนึ่ง ผมไม่ได้แชร์เรื่องนี้เพราะอยากให้เกิดความเกลียดชัง แต่ผมอยากให้รู้ว่ามันมีความรุนแรงเกิดขึ้นจริงๆภายใต้ความเชื่อที่ครอบงำจนคนๆหนึ่งสูญสิ้นความเป็นพ่อได้ขนาดนี้ ผมรอดมาได้ แล้วคนอื่นล่ะ? ยังมีอีกหลายคนที่ต้องเจออะไรแบบนี้ แล้วสิ่งที่คุณทำได้คือการมาแย้งผมว่าศาสนาไม่ได้ผิด แต่คุณไม่หันไปหาเพื่อนหรือพี่น้องร่วมศาสนาคุณบ้างว่าเขากำลังทำผิดอยู่ไหม คุณไม่ใช่ผม คุณไม่ได้เจออะไรแบบผม เจออะไรแบบที่แม่ผมเจอ ถ้าอย่างนั้นคุณก็อย่าเพิ่งมาตัดสินผมเลย คุณนับถือศาสนาคุณอยู่ในร่องในรอยดีแล้วก็เชิญคุณทำต่อไป ผมไม่ได้ห้าม ผมไม่เชื่อเรื่องการบังคับใครให้นับถืออยู่แล้วตั้งแต่ผมยังเด็ก สมัยประถมผมเรียนโรงเรียนคริสต์ เพราะเป็นที่ๆสอนภาษาอังกฤษได้ดีที่สุดในตัวจังหวัด มัธยมผมเรียนโรงเรียนพุทธ เพราะเป็นโรงเรียนประจำจังหวัด ผมโตมาในครอบครัวมุสลิมฝั่งพ่อ และครอบครัวฝั่งแม่เป็นพุทธมหายานแบบจีน ในวันหนึ่งผมก็รู้ตัวเองว่าผมไม่ได้นับถืออะไรเลย นอกจากตัวเองที่พาตัวเองให้รอดมาได้ถึงตรงนี้ ผมไม่เชื่อในเรื่องนรกสวรรค์ แต่ผมเชื่อในคุณงามความดีที่มนุษย์ทำให้แก่กัน ถ้าคุณอ่านสิ่งที่ผมต้องการจะสื่อแล้วยังคิดว่าปัญหาอยู่ที่ผม มันก็เรื่องของคุณ ผมอยู่ได้มาถึงตรงนี้ไม่ใช่เพราะความเห็นของคุณอยู่แล้ว ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากหลายๆท่าน และสำหรับคนที่เคยตกอยู่ในนรกแบบผม ... สักวันมันจะจบลง เป็นกำลังใจให้นะครับ ถ้าต้องการคำปรึกษาหรือต้องการระบายก็ดีเอ็มมาได้ จะพยายามเข้าไปเช็คครับ หลังจากนี้ผมคงจะไม่เข้ามาเช็คโนติของโพสท์นี้แล้ว ยังมีโพสท์หมาแมวน่ารักๆให้รีทวิต ลาก่อนครับ ขอให้เป็นวันที่ดีครับ

อุมาก แฟนมากินซูชิโระแล้วแต่งตัวเหมือนเก้าอี้ร้านเลย 55555555555555555

ถามคนงานพม่าว่ารู้สึกยังไงกับอ่องลาย เขาตอบว่าเหมือนที่ลูกพี่รู้สึกกับประยุทธ์นั่นแหละ 😄

“Did I hear the word food?” 😂

พรุ่งนี้วันจันทร์

จากกรณีที่เกิดเหตุปะทะรุนแรงในอิสราเอลตั้งแต่วันเสาร์ที่ 7 ตุลาคม และทางผมได้ประชาสัมพันธ์อีเมลสำหรับญาติเพื่อช่วยรวบรวมส่งข้อมูลประสานงาน "เฉพาะหน้า" กับทางการไทยและอิสราเอลเพื่อดูแลความปลอดภัย . ผมได้ประสานส่งข้อมูลกับทางการไทยทันทีหลังเปิดรับอีเมลตั้งแต่คืนวันเสาร์ที่ 7 ตุลาคมแล้วโดยส่งข้อมูลให้สถานเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงเทลอาวีฟ และในวันนี้จะส่งอีเมลเพิ่มเติมไปยังกระทรวงการต่างประเทศและกระทรวงแรงงาน . โดยข้อมูลทั้งหมดเป็นตารางแบบออนไลน์ แยกชื่อ อีเมล หลักฐานระบุตัวตน และเบอร์โทรของญาติสำหรับติดต่อกลับ โดยอัปเดตข้อมูลในตารางแบบ Realtime ทันที่ทีมงานเปิดอ่านข้อความอีเมลและนำข้อมูลมากรอกในตาราง(เฉลี่ยไม่เกิน 1 ชั่วโมงหลังจากได้รับอีเมล) . จนถึงเวลา 12.00 น. วันนี้ ทางผมได้รวบรวมแล้วทั้งสิ้น 228 กรณี แบ่งได้ดังต่อไปนี้: -คนไทยที่เชื่อได้ว่าถูกจับเป็นตัวประกัน 9 กรณี -คนไทยอยู่ในเขตสู้รบ ต้องการความช่วยเหลือ 72 กรณี -กรณีที่ญาติติดต่อไม่ได้ และไม่ทราบว่าอยู่ที่ไหน 140 กรณี -คนไทยอยู่นอกเขตสู้รบ 7 กรณี . ทั้งหมดนี้ ทำไปเพื่อช่วยเป็นสื่อกลางในการประสาน "ชั่วคราว" เพราะในช่วงแรกที่เกิดเหตุ คนไทยในอิสราเอลอาจไม่ได้รับทราบช่องทางการติดต่อสื่อสารและได้ติดต่อมาทางพรรค สส.สุเทพ อู่อ้น และผมเป็นจำนวนมาก หลากหลายช่องทาง เนื่องจากคุณสุเทพได้เคยประสานช่วยเหลือแรงงานไทยในอิสราเอลต่อเนื่องมาตั้งแต่ความขัดแย้งครั้งล่าสุดเมื่อพฤษภาคม 2021 หรือ 2 ปีที่แล้ว . บัดนี้ กระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงแรงงานได้จัดช่องทางการสื่อสารกับพี่น้องแรงงานไทยในอิสราเอลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมเชื่อว่าหลังจากนี้การติดต่อสื่อสารโดยตรงระหว่างคนไทยในอิสราเอลกับทางการไทยจะดียิ่งขึ้นเรื่อยๆ ครับ ผมยินดีสนับสนุนภารกิจของรัฐบาล และไม่มีเจตนาจะสร้างความสับสนในภาวะแบบนี้แต่อย่างใด . สำหรับกรณีที่ทางการไทยได้เปิดให้คนไทยในอิสราเอลสามารถลงทะเบียนแสดงความจำนงต้องการอพยพกลับประเทศไทยนั้น ผมได้หารือกับทาง สส.สหัสวัต คุ้มคง และเครือข่ายผู้ใช้แรงงาน พรรคก้าวไกล โดยมีข้อเสนอแนะต่อรัฐบาล ดังนี้: . 1. คนงานต้องได้รับสิทธิประโยชน์จาก กองทุนเพื่อช่วยเหลือคนหางานไปทำงานในต่างประเทศ ที่คนงานจ่ายสมทบก่อนเดินทางไปทำงาน กรณีต้องเดินทางกลับประเทศไทยก่อนสิ้นสุดการเป็นสมาชิกกองทุนเนื่องจากประสบปัญหาจากภัยสงคราม ตามระเบียบกระทรวงแรงงานว่าด้วยการบริหารกองทุนเพื่อช่วยเหลือคนหางานไปทำงานในต่างประเทศ พ.ศ. 2549 . 2. เนื่องจากมีคนงานที่ยังคงมีหนี้สินจากการกู้ยืมเงินเพื่อให้ได้เดินทางไปทำงานที่อิสราเอลยังคงกังวลที่จะเดินทางกลับไทยหรืออพยพไปที่ปลอดภัยอื่น เพราะอาจทำให้สัญญาจ้างงานสิ้นสุดลงได้ ทำให้ตกงานแต่ยังมีหนี้สินที่ไปกูยืมมาก่อนเพื่อมาทำงาน . ดังนั้นจึงเสนอให้รัฐบาลต้องเจรจาวางเงื่อนไขการอพยพคนงานไทยที่ไปทำงานผ่าน โครงการความร่วมมือไทย - อิสราเอล เพื่อการจัดหางาน (Thailand - Israel Cooperation on the Placement of Workers : TIC) หรือโครงการความร่วมมืออื่นๆ หากสงครามยุติลงให้คนงานที่ถูกอพยพในสภาวะสงครามสามารถกลับไปทำงานได้ตามเดิม . 3. เสนอให้รัฐบาลเจรจาผ่อนผันหรือดูแลแนะนำประเด็นหนี้สินของคนงาน . 4. กรณีคนงานไทยที่เข้าไปทำงานโดยไม่ผ่านกระทรวงแรงงาน หรือคนงานที่ลักลอบทำงานอย่างไม่ถูกต้องตามกฎหมายเสนอให้รัฐบาลดูแลตามหลักสิทธิมนุษยชน และหากคนงานประเภทนี้ต้องการกลับขอให้รัฐบาลสนับสนุนค่าใช้จ่ายและอำนวยความสะดวกในการเดินทางกลับประเทศ . สุดท้ายนี้ ผมขอใช้โอกาสนี้แสดงความเสียใจต่อผู้ที่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักจากเหตุการณ์ครั้งนี้ ผมขอยืนเคียงข้างและช่วยเหลือผู้ที่กำลังประสบเหตุเดือดร้อน และผมขอสนับสนุนการทำงานของรัฐบาลไทยในการช่วยเหลือพี่น้องคนไทยให้ปลอดภัยด้วยครับ . #อิสราเอล

หนูอยากไปอยู่กับพี่ค่ะ... 🐠 twitter.com/kuru_claw7/sta…