จงรักรวิ

ทุกฤดูฝนจะคิดถึงเป็นพิเศษ

จบกันไปตั้งนานแต่เราเริ่มใหม่ไม่ได้อยู่คนเดียว

แค่กลัวไม่ถูกรัก

ก็รักด้วยกัน ทำไมเราเจ็บคนเดียว

ให้เราเป็นสิ่งแรกที่เธอเลือกที่จะทิ้งก็ได้

กลับมาเป็นคนเดิม

ธรรมดา มากเกินกว่าจะพิเศษ

เรารักตัวเองมากแล้ว ตอนนี้เราอยากรักแก

อยากเป็นคนเก่ง สำหรับใครสักคน

เราใช้หัวใจไม่เก่งเลย

จังหวะสบตาเหมือนหัวใจเราหยุดเต้นเลย

no love, just philosophy

เศร้าจัง ถ้าต้องบอกว่าไม่รู้สึก

happy normal year

เราฝันว่าเรามีแก

โลกนี้มันสิ้นหวัง

เจ็บจัง ไม่อยากเจ็บอีกแล้ว

ฉันทิ้งให้ตัวเองหล่นหาย

ยิ้มไปงั้นแหละ เจ็บน้อยซะที่ไหน

ให้แกสุขใจแค่นั้นก็พอ