پارامون

پشت ماه هرگز دیده نمیشه، تاریکه

@terencetytcpdx قدرت در جزء اراده‌ی افراده، اراده‌ای که به نحوی (پول، ارتباط و...) عملکرد گروه بزرگتری رو تحت تاثیر میزاره، نهایتا مجموعه‌ای همراستا از نفوذ، قدرت رو تشکیل میدن. خنده‌دار تصور جایگزین ج.ا نیست؛ خنده دار توهم سقوط بدون وجود جایگزین یا بدتر شکست ناپذیریه حکومت اسلامیه

@18ParaMoon 😏 خنده‌داره که فکر می‌کنی جایگزینش باید یه «سیستم» باشه. همین که سال‌هاست با تمام توطئه‌ها و فشارها هنوز پابرجاست، نشون می‌ده ریشه‌اش توی دل مردمه، نه یه سازوکار اداری. دنبال جایگزین نباش، چون هیچ‌کس جرات نداره جای این استقلال بشینه.

رژیم چنج زمانی اتفاق میوته که سیستم و سازکاری وجود داشته باشه که هرچند نصفه نیمه قدرت و کنترل رو تصاحب کنه. خیلی ساده‌تر باس یه چی باشه با ج.ا چنج شه؛ ولی چیزی نیست.

@shidashidnshid میفرستم برات

@justtochangheit اول باید جانفدا ثبت نام کنی

چجوری بزنم تو کار فروش فیلتر شکن

💸واقعا چرا بعد از دو ماه جنگ و بمب بارون، قیمت دلار نسبت به قبل جنگ خیلی فرقی نکرده؟! بیاید باهم فکر کنیم به این تناقض عجیب و یک بار برای همیشه این موضوع رو یاد بگیریم؛

اگه حقوقتون با هزینه رفت و امدتون یکی شد بیاید بیرون همون زمانی که میخواهید سرکار بذارید صرف توسعه فردیتون کنید

انقدر همرو زدین که الا رسیدن به جایی که مدافعان عقاید خودتونو به جرم انتقاد، پاچه پاره صدا میکنین. کاش حداقل انقدر سخیف نبودید

والا شماها پولدارین وگرنه من هنوز با دی‌ان‌اسو مکافاتو چس کیلوبایت در ساعت وصل میشم

at first i might seem boring but once you get to know me i am even more boring

مسئله‌ی اینترنت با اکت واقعی حل میشه نه اعتراض و ناله؛ درحالتی که خرید کانفیگ بیشتر از پرو برای حکومت سود داره دعوای بین جبر و سرسپردگی کاملا بیهوده‌ست

Europe: 1L gas ⛽ = 2€ Iran: 1GB internet🛜 =4€

اقا این TCPهارو از تو قبر خامنه‌ای رد کنین، هم خالیه هم بازه؛ یحتمل پهنای باندش خدااس =))))))

my most embarrassing and juvenile hope is that one day this app becomes twitter again

به نظرم ابن بکی از مهمترین دلایل گیر کردن در وضعیت فعلی است. ماشینی که از تخریب خودش تغذیه می‌کند ◀️حکومتی بدون سکان‌دار وقتی وزیر امور خارجه و رئیس‌جمهور در مدیریت واقعی بحران هیچ اختیاری ندارند، دیگر با یک دولت روبرو نیستیم، با یک نمایش اداری روبرو هستیم. کسانی پشت میز می‌نشینند، سخن می‌گویند، سفر می‌روند، اما تصمیم جای دیگری گرفته می‌شود، توسط کسانی که نه انتخاب شده‌اند، نه مسئولیت می‌پذیرند، نه حتی آشکارا وجود دارند. این ساختار یک ویژگی عجیب دارد: وقتی همه چیز خراب می‌شود، هیچ‌کس مقصر نیست. چون رسماً هیچ‌کس تصمیم نگرفته. خشونت ادامه دارد، اعدام‌ها ادامه دارند، برنامه‌های احمقانه پیش می‌روند، و ماشین بروکراسی با جدیت کامل چرخ می‌زند. انگار که اصلاً کسی نمرده. و آنچه این ساختار را پایدار نگه می‌دارد این است که بدتر شدن اوضاع برای لایه پنهان قدرت نه تنها بی‌هزینه، بلکه سودآور است. بحران اقتصادی بازار موازی را گسترش می‌دهد. بحران امنیتی توجیه سرکوب بیشتر را فراهم می‌کند. انزوای بین‌المللی وابستگی داخلی را عمیق‌تر می‌کند. این سیستم خودش را از طریق بدتر شدن تغذیه می‌کند نه علی‌رغم آن. ◀️اپوزیسیونی که دیگر نمی‌تواند به روزگار قبل خود برگردد اپوزیسیون ایرانی از درون خالی نشد چون آدم‌ها در آن بی مسیولیت، بدون دغدغه برای ایران یا منفعت طلب و... بودند. خالی شد چون در بخشهای مهمی با زوال و بی سیستمی خودش له شد، و هیچ چیزی جای آنچه له شد را نگرفت. قطع اینترنت در لحظه‌های بحرانی فقط ارتباط را قطع نکرد. حافظه جمعی را قطع کرد. شبکه‌ای که در خیابان شکل می‌گرفت، قبل از اینکه به زبان تبدیل شود، از هم می‌پاشید. آدم‌هایی که در آبان یا مهر یک لحظه کنار هم بودند، در تاریکی از هم جدا شدند، و وقتی نور برگشت، دیگر راهی برای پیدا کردن هم نداشتند. هر موج اعتراضی از صفر شروع کرد چون نمی‌توانست میراث موج قبلی را تحویل بگیرد. آنها که بیرون رفتند هم در وضع دیگری گیر افتادند. قطع ارتباط هویتی با ایران، نه فقط فیزیکی، آرام آرام اتفاق افتاد. زبانی که در تهران تغییر کرده بود، در لندن و برلین و تورنتو همان می‌ماند. تجربه‌ای که داخل انباشته می‌شد، بیرون دیده نمی‌شد. و در نبود بسته‌های حمایتی واقعی نه شعارهای همبستگی، بلکه زیرساخت سازمانی، منابع، ساختار، خستگی تبدیل به انفعال شد، انفعال تبدیل به پراکندگی. اما مشکل فقط خستگی و پراکندگی نیست. مشکل این است که اپوزیسیون سنتی، با همه تجربه و سابقه‌اش، برای دنیایی طراحی شده بود که دیگر وجود ندارد. شیوه‌های سازماندهی، ادبیات سیاسی، حتی تصویری که از «انقلاب» یا «تغییر» داشت، متعلق به عصر دیگری است. و این خلاء را پوپولیسم پر کرد، نه لزوماً از سر بدخواهی، بلکه چون پوپولیسم سریع است، سبک است، نیازی به حافظه ندارد. در این فضا، نقد جنبش‌های پیشین جای برنامه را گرفت. "ما اشتباهات آنها را نمی‌کنیم" تبدیل به اصلی‌ترین پلتفرم سیاسی شد و این جمله از دهان کسانی بیرون می‌آید که هنوز هیچ آزمایشی پس نداده‌اند. کشتار دی‌ماه به رنگ تبدیل شد، به زمینه‌ای برای اثبات برتری تحلیلی. خون به ابزار تمایز. ◀️وقتی زبان تهی می‌شود این همه با هم یک نتیجه بزرگ‌تر دارد که کمتر دیده می‌شود: زبان سیاسی تهی شده. وقتی همه کلمات سنگین، انقلاب، مقاومت، شهید، اتحاد،در جدل‌های داخلی و رقابت‌های توجه خرج شده‌اند، دیگر زبانی برای توصیف خشونت واقعی، برای نام بردن از قربانی واقعی، برای سازماندهی خشم واقعی باقی نمی‌ماند. این خلاء زبانی توضیح می‌دهد که چرا در برابر ادامه سرکوب واکنش سازمان‌یافته‌ای شکل نمی‌گیرد. وقتی کلمات معنا ندارند، فریاد هم جایی نمی‌رود. ◀️چه باید شکل بگیرد اپوزیسیون نمی‌تواند به روزگار قبل خود برگردد و نباید تلاش کند. آنچه له شده، له شده. آنچه از دست رفته، با نوستالژی برنمی‌گردد. اما این به معنای تسلیم نیست. به معنای این است که شیوه انقلابی تازه‌ای باید درانداخته شود، نه از جنس بازسازی ساختارهای قدیمی، بلکه از جنس پذیرفتن واقعیت جدید: که حافظه جمعی باید عمداً و با تلاش ساخته شود چون دیگر خودبه‌خود منتقل نمی‌شود؛ که ارتباط هویتی با ایران باید با ابزارهای تازه نگه داشته شود؛ که سرعت و سبکی پوپولیسم را نمی‌توان با سنگینی ایدئولوژیک شکست، بلکه باید با چیزی مقابله کرد که هم ریشه داشته باشد هم زنده باشد. سوال اصلی این است: چه چیزی می‌تواند هزینه بی‌هزینه ماندن را، هم برای حکومت، هم برای اپوزیسیون بالا ببرد؟ این سوال جواب روشنی ندارد. اما پرسیدن درست آن، خودش اولین قدم است. #اپوزیسیون

شوخی های جنسی با دختر و زن رضا پهلوی عین بی اخلاقی و زن ستیزیه. یه جا باید دابل استانداردهارو رها کرد . چیزی که بده ، بده.

Trump identifies shooter as Cole Thomas Allen, from California, who was armed with multiple weapons.

آقا من ربط این گوز به اون شقیقه‌ای که ایشون سعی داره تصویر کنه رو نمیفهمم =)))))))

The phrase, “Don’t take this the wrong way” has a 0% success rate.

no suicidal shit or whatever but sometimes i look at this world and i don’t just feel like participating

از شدت استیصال فیگما رو باز کردم، سایت باز شد با خوشحااااالی پروژه رو باز کردم دوتا فریم کشیدم رنگشونو انتخاب کردم (حدودا چهل دیقه) هرکاری کردم پلاگین‌ها باز نشد. خب کیر آقا کیر کیر کیر کیر کیر کیر کیر کیر کیر کیر کیرکیر کیر کیر