Rafal Kubara

O NIEPOLEGŁĄ 🇵🇱 walczyły i oddajac życie pokolenia Polaków. W sprawie przyjęcia #noweTraktatyUE i tym samym wyrzeczenia się suwerenności NASZEJ OJCZYZNY, oddania jej pod zarząd komunistycznego superpanstwa musimy stanowczo powiedzieć #NONPOSSUMUS

Une histoire bouleversante venue des grandes plaines américaines… Octobre 1918. La grippe espagnole frappe sans pitié les terres isolées du Dakota du Sud. À la ferme Erickson, le drame est brutal : en trois jours à peine, les parents succombent à la maladie. Ils sont enterrés derrière la grange, dans la solitude des grands espaces. Restent trois enfants. À gauche sur la photographie : Hilda Erickson, 9 ans. À ses côtés, son frère Ole, 6 ans. Et leur petite sœur, à peine âgée d’un an. Lorsque les autorités du comté se présentent pour emmener les enfants, Hilda se tient sur le seuil de la maison, le fusil de son père entre les mains. Elle déclare simplement : « C’est notre terre. Vous ne la prendrez pas. » Et elle tient parole. Chaque matin, dès 4 heures, elle trait les trois vaches. Elle nourrit les poules, s’occupe des porcs, répare les clôtures. L’hiver arrive, implacable, avec des températures descendant jusqu’à -40°C. Elle apprend à utiliser le four, protège le bébé du froid, le maintient en vie avec du lait en conserve et de la purée de pommes de terre. Au printemps 1919, contre toute attente, elle ensemence vingt acres de terre. Trop petite pour atteindre le siège de la charrue, elle marche derrière, pas après pas, labourant seule. Les habitants du village tentent de lui venir en aide. Elle accepte uniquement de la farine. « Nous ne faisons pas la charité. Nous échangeons. » Et régulièrement, elle dépose des œufs sur le perron du pasteur en guise de paiement. Deux années passent ainsi. En 1921, une tante finit par retrouver les enfants et vient les chercher. Hilda a alors 11 ans. La ferme tient debout. Dans la grange, mille boisseaux de blé témoignent de son travail acharné. La tante insiste : « Tu viens avec moi. » Hilda répond calmement : « Ole peut venir. Le bébé aussi. Mais moi, je reste. Quelqu’un doit veiller sur les tombes de maman et papa. » Elle reste. Plus tard, elle se mariera à 19 ans avec le jeune homme qui l’avait aidée lors de sa première récolte. Une histoire de courage brut, de dignité farouche, et d’enfance volée trop tôt.

In 1937, Rupert Mayer stood in his pulpit at St. Michael's Church in Munich and preached against Hitler. By then, Germany had been a Nazi dictatorship for four years. Most priests remained silent. Most bishops tried to negotiate with the regime. Most Germans cheered. Mayer preached the opposite. He was 61 years old—a Jesuit priest in a black cassock, standing on a wooden prosthetic leg. He had lost his original leg 21 years earlier. Here is how he got there. Rupert Mayer was born in Stuttgart on January 23, 1876, the son of a prosperous merchant. He wanted to be a Jesuit from his teens, but at his father’s request, he became a diocesan priest first. He was ordained in 1899 at age 23, and a year later, he finally entered the Jesuit novitiate. By 1912, he had settled in Munich, the city he would serve for the rest of his life. After World War I, Munich was a broken place—full of jobless veterans, hungry families, and people drifting in from the countryside with no housing or hope. Mayer went to work. He collected food and clothing, found jobs, and walked the streets at night to visit the poor. He walked, then hobbled, then walked again on that wooden leg. He had lost his leg during the Great War. Having volunteered as a military chaplain, he served in field hospitals and the trenches across France, Poland, and Romania. On December 30, 1916, a grenade exploded near him, destroying his left leg. He was awarded the Iron Cross, First Class—the first priest to receive one of Germany’s highest military honors. Back in Munich, he never stopped. By 1921, he was preaching at St. Michael's and celebrating Mass at the train station at 3:10 AM so workers could attend before their early shifts. The city began calling him "the Apostle of Munich." Then came 1933. Adolf Hitler became Chancellor, and the Nazi Party began closing Catholic schools and trying to replace Christian identity with Nazi ideology. While much of the clergy stayed quiet to protect what they had, Mayer went straight to the pulpit. He preached against the Nazis by name, stating that a Catholic could not be a National Socialist and that Hitler’s racial theories contradicted the Gospel. The Gestapo began sending informants to his sermons. In 1937, they ordered him to stop speaking in public altogether. He obeyed the letter of the law by avoiding rallies, but he returned to his pulpit and preached harder than ever. He was arrested on June 5, 1937. At his trial, he told the judge: "Despite the ban imposed on me, I shall preach further, even if the state deems it a punishable act." He was given a suspended sentence, but he didn't stop. He was arrested a second time in 1938, then a third time in 1939. This time, the Gestapo tried to force him to break the seal of confession to reveal the names of Nazi opponents. Mayer refused. At age 63, the one-legged priest was sent to the Sachsenhausen concentration camp and placed in solitary confinement. His health collapsed quickly. Fearing that his death in the camp would create a martyr, the Nazis moved him to Ettal Abbey under house arrest in 1940. For five years, he was forbidden to preach, leave, or receive visitors. He waited and prayed while his country destroyed itself. On May 11, 1945, American soldiers liberated the Abbey. A U.S. officer personally drove Mayer back to the ruins of Munich. He climbed back into his damaged pulpit at St. Michael's and told the congregation: "Even a one-legged Jesuit, if it is God's will, can live longer than a 'thousand-year' dictatorship." He spent his final months preaching reconciliation and forgiveness, refusing to call for revenge. On November 1, 1945, while preaching during Mass on All Saints' Day, he suffered a stroke and collapsed. He died within minutes, still in his vestments, still in his pulpit. Mayer’s story matters because when most chose survival over witness, he chose the truth. He could have stayed quiet, but as he told a Gestapo interrogator, ....

Spektakularnie uciekł z transportu do Dachau, by rzucić wyzwanie dwóm okupantom. Gdy jego oddział wjeżdżał do miasta, milicjanci uciekali oknami. Jednolite mundury, ciężarówki i brawura, której bali się sami Sowieci. Poznajcie "Błyska", który poruszał się szybciej niż wyrok śmierci. Od 1939 w ZWZ. Wywieziony na roboty do Rzeszy. Organizował sabotaż. Aresztowany i torturowany przez Niemców. Skazany na obóz w Dachau, zbiegł. Wstąpił do AK. Odbijał więźniów. Rozbijał Niemców. Likwidował SS-manów i konfidentów. Minował pociągi. Przez chwilę był nawet milicjantem, by wnet stać się ich największym koszmarem. Wstąpił do PAS NSZ. Zorganizował i dowodził zmotoryzowanym oddziałem partyzanckim - największym w Wielkopolsce. Napadał na posterunki milicji. Rozbijał ubeckie katownie. Likwidował komunistów. Walczył z KBW. Rozbrajał niedobitki Niemców. Prowadził działalność propagandową. Do historii przeszła jego akcja w Dobrzycy. Aresztowany, torturowany i skazany na śmierć przez komunistów. Rozstrzelany przez ubeckiego zbira, Jana Młynarka. Miał zaledwie 25 lat. Nie wiadomo, gdzie go pochowano. Postrach Niemców i komunistów. Niezwykle odważny i zasłużony. Wielokrotnie nagradzany Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych. Dla czerwonej hołoty bandyta, dla Wielkopolan legenda. Żołnierz Niezłomny. 4 V 1946 został SKAZANY NA ŚMIERĆ PRZEZ KOMUNISTYCZNYCH ZBRODNIARZY KPT. JAN KEMPIŃSKI "BŁYSK". Wieczna cześć Mu i chwała!

80 lat temu… 3 maja 1946 roku oddział Narodowego Zjednoczenia Wojskowego kpt. Henryka Flamego „Bartka” urządził defiladę z okazji 3 Maja w miasteczku Wisła. Partyzanci, odświętnie umundurowani, z ryngrafami, w wypastowanych oficerkach. Defilada trwała dwie godziny, zgromadziła setki osób i wywołała wiele wzruszających scen: „Szliśmy radośni i podnieceni, a na drodze, którą maszerowaliśmy, zaczęły rozgrywać się niezwykłe, wzruszające sceny. Spotykanych po drodze ludzi, kiedy po chwilowym osłupieniu zorientowali się, kogo mają przed sobą, ogarniał szał radości. Kobiety i dziewczęta wybiegały z domów ze smakołykami i kwiatami, często porywając całe doniczki i usiłując je nam wręczyć. Niektóre starsze płakały, gładziły żołnierzy po twarzach i błogosławiły na drogę. Wielu ludzi pytało, podobnie jak niedawno niektórzy spośród nas: »Czy już się zaczęło? Czy idziecie prać komunistów?«” – relacjonował Antoni Biegun „Sztubak” Komuniści, przestraszeni, zabarykadowali się na posterunkach i nie przeszkadzali. I nigdy nie darowali kapitanowi Flamemu tego upokorzenia. Już kilka miesięcy później, gdy żołnierze „Bartka” ujawnili się, komuniści opracowali plan „Lawina”, aby ich wymordować. Ponad 100 żołnierzy zostało ściągniętych do Cieszyna pod pretekstem ewakuacji z Polski, a następnie podstępnie zamordowanych we śnie ładunkami wybuchowi i granatami. Sam kapitan Flame został zamordowany strzałem w plecy przez milicjanta już po ujawnieniu się w ramach tzw. amnestii 1 grudnia 1947 r. Morderca, Rudolf Dadak, nie poniósł odpowiedzialności za ten czyn.

@BMieszkowic Polskie Święto Narodowe czczone jest w USA, Brazylii, Litwie, Łotwie i może jeszcze innych krajach tylko dla premiera Polski to dzień jak codzień

Nawet Niagara wie, jakie barwy są dziś najważniejsze. Szkoda, że niektórzy w Warszawie traktują Polskę jak partię szachów, w której można poświęcić pionki dla własnej wygody. My chcemy Polski, która promieniuje siłą, a nie jadem. Odzyskajmy powagę państwową.

44-letni kierowca BMW, będący pod wpływem alkoholu, potrącił 10-letniego chłopca na oznakowanym przejściu dla pieszych w gminie Izbica. Dziecko, które przeprowadzało rower, trafiło do szpitala w Krasnymstawie, jednak nie doznało obrażeń i zostało wypisane do domu. Sprawca odjechał z miejsca zdarzenia, lecz szybko został ustalony przez policję. Badanie alkomatem potwierdziło obecność alkoholu, a kierowcy zatrzymano prawo jazdy. Okoliczności wypadku są wyjaśniane, a nagranie z monitoringu opublikowano ku przestrodze. 🎥 | KPP Krasnystaw

Wodospad Niagara został 2 maja podświetlony na biało-czerwono z okazji Dnia Flagi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Dnia Polonii i Polaków za Granicą. 📸 | Polski Senat

To jest jakaś kpina. Trzeci dzień trwania umowy z Mercosur i kolejny skandal 😡 Okazuje się, że Brazylia perfidnie blokuje polskie produkty mleczarskie❗ Proszę o nagłaśnianie sprawy, bo to wprost uderza w polskie interesy. Nam wciskają tony swojego mięsa, a naszym producentom rzucają kłody pod nogi! Tak właśnie w praktyce wygląda ta umowa. Polska branża mleczarska była tą, która liczyła, że na unijnej umowie z Mercosur więcej zyska niż straci. Nasi producenci wiązali pewne nadzieje z importem swoich produktów do państw Ameryki Południowej, tymczasem właśnie okazuje się, że Brazylia blokuje wydanie świadectw weterynaryjnych na polskie produkty mleczarskie! Oddaję głos pani Agnieszce Maliszewskiej, prezes Polskiej Izby Mleka: "Bez uzgodnionych świadectw weterynaryjnych też możemy wysyłać, ale to jest o wiele trudniejsze, bardziej skomplikowane i mniej opłacalne. Ciągnie się to administracyjnie, być może jest to celowe działanie związane z ograniczeniem dostępu do rynku, jedna z tak zwanych pozataryfowych barier. Będziemy o tym mówić, będziemy nalegać. Należałoby także powołać specjalnego przedstawiciela handlowego w Brazylii do spraw Mercosuru, który na miejscu zająłby się tymi problemami." Dlatego apeluję do naszego resortu rolnictwa o pilną interwencję w tej sprawie, bo to jest nie do pomyślenia, żebyśmy byli w ten sposób traktowani. Z jednej strony von der Leyen nas okłamuje i okazuje się, że już od pierwszego dnia umowy do UE płynie blisko 60 tysięcy ton wołowiny z państw Mercosur (miało być 90 tysięcy w ciągu kilku lat!), a z drugiej strony blokowani są polscy producenci. Co to ma w ogóle znaczyć?! Od początku mówiłam, że cała ta umowa to niemiecko-brukselski wał, na czele którego stoi von der Leyen. W imię ratowania niemieckiej gospodarki i poprawienia im eksportu przemysłowego do krajów Mercosur, będziemy zarzynać swoje rolnictwo i narażać konsumentów na zalew produktów z Ameryki Południowej, które nie spełniają naszych norm zdrowotnych. Miejsce tej umowy jest w koszu na śmieci!

Piękne święto, piękne słowa, piękna postawa. Słuchać. Nie ma sensu komentować.

Korpus Ziemi Suwalskiej powstał jesienią 1939 r. Piętnastu spośród jego młodych członków Niemcy zgilotynowali w Królewcu w maju 1943 r., 3 maja byli to: Jakub Śliwiński (jego przywódca), Henryk Dełkus, Tadeusz Krotkiewicz, Irena Piwarska, Adela Gadomska, Leokadia Orłowska.

Ktoś mi powie, jak to się dzieje, że w każde ważne święto patriotyczne Donald Tusk znika na cały dzień? - Dzień Niepodległości - Święto Flagi - Święto Konstytucji Polski premier niestety ceni bardziej święta unijne niż te narodowe.

Wieszana na haku z wykręconymi ramionami i skutymi rękami, głodzona, kopana, bestialsko bita batem w twarz i pałką w brzuch, a w końcu zgładzona zastrzykiem fenolu przez niemieckich sadystów. 17 miesięcy nieludzkich tortur w katowni "Palace" i na Montelupich. Józefa Mikowa - niezłomna jak stal "Królowa Orawy". Żarliwa Patriotka. Niezmordowana bojowniczka o polskość Orawy. Brutalnie represjonowana i 4- krotnie aresztowana przez władze czechosłowackie. Troszczyła się o rozwój polskiej kultury i oświaty. Pomagała ludziom w najróżniejszych sprawach. Opiekowała się starymi i opuszczonymi. Podczas okupacji organizowała konspirację. Współtworzyła Tajną Organizację Wojskową. Prowadziła działalność wywiadowczą. Rozbudowywała sieć łączności, prowadziła dywersję. Główny Kwatermistrz Obszaru Południowego ZWZ. W czasie okrutnego śladztwa nikogo nie wydała. Niezwykle odważna. Bohatersko znosiła brutalne tortury. Absolutnie nieustraszona. Niewiasta niezłomnego ducha i wielkiego charakteru. 3/4 V 1941 została ARESZTOWANA PRZEZ NIEMIECKICH ZBRODNIARZY JÓZEFA MIKOWA "RYŚ". Na zawsze w naszej pamięci!

@KosiniakKamysz Czy to jest fejkowe konto? M9ze jeszcze przyjaźń z Niemcami do Konstytucji chce Pan wpisać?

W Konstytucji kwestie ustrojowe są jasno określone – wymagają jedynie przestrzegania. Jeśli ustawa zasadnicza wymaga doprecyzowania to w kierunku wzmocnienia naszego bezpieczeństwa. Dlatego wpiszmy członkostwo w Unii Europejskiej do Konstytucji! Utrwalmy naszą obecność we Wspólnocie, będącą dla nas jednym z fundamentów bezpieczeństwa i rozwoju. Tak, jak zrobiło to wiele innych państw – np. Francja, Finlandia czy Litwa. To gwarancja, że nikt nieodpowiedzialny nie wyrwie nas ze strefy bezpieczeństwa!

Premier i Marszałek Sejmu nieobecni na uroczystościach państwowych 3 Maja. Jak widać, demolowanie państwa ma też swój symboliczny wymiar.

A więc to prawda. Namawiano Poczobuta, żeby odmówił wzięcia udziału w uroczystości przyjęcia Orła Białego z rąk @NawrockiKn A ten nie dość, że wziął to jeszcze wspomniał Łupaszkę, Ponurego i Kotwicza. Szacun

@MarcinMozdzonek Wyrazy szacunku i uznania dla Pana. Był Pan wspaniałym siatkarzem, odnalazł się Pan jako polityk . Nie jestem wyborcą Konfederacji ale cenie Pana za patriotyzm, rzeczowosc i zdrowy rozsądek

Dzień Flagi to dla mnie coś więcej niż tylko kartka w kalendarzu. Przez lata miałem ten niezwykły zaszczyt reprezentować Polskę na największych światowych parkietach, nosząc biało-czerwone barwy na piersi. Każdy Mazurek Dąbrowskiego grany przed meczem i każda flaga wciągana na maszt po zwycięstwie to wspomnienia, których nie da się kupić. Sport nauczył mnie, że flaga to nie tylko symbol, to przede wszystkim odpowiedzialność i duma z bycia częścią wielkiej wspólnoty. Dziś, choć działam na zupełnie innym polu, te wartości pozostają niezmienne. Polska flaga zawsze przypomina mi, że gramy do jednej bramki i wszyscy odpowiadamy za Nasz Kraj. Wywieście dziś biało-czerwone, pokażmy, że jesteśmy dumni z naszego dziedzictwa!

@BogRymanowski Pomnikowa piękność. Powinna być symbolem Solidarności

💥Hanna Łukowska - Karniej z Orderem Orła Białego! We wrocławskim podziemiu była kobietą - instytucją. Bez niej nie mógłby się ukrywać Kornel Morawiecki, nie powstałaby „Solidarność Walcząca”. Nawet esbecy nazywali ją „miss Solidarności”. 💥- Mama powtarzała: „ Jak będą was straszyć, że coś mi zrobią, to nie wierzcie. Macie się trzymać i nic nie mówić”. Koleżanki ze szkoły nie miały pojęcia o tym, co się u nas w domu dzieje. Udawałam, że jest tak jak w innych, normalnych rodzinach. Ale nieraz jako jedyna w klasie nie miałam drugiego śniadania - opowiadała mi po latach jej córka, Zosia Karniej. 💥Kiedy Hannę aresztowano w 1987 roku, jeden z kolegów określił ją „nadzieją zabieganych normalnych ludzi”. Drugi napisał w podziemnej prasie: < Rozumiała codzienność lepiej niż „męscy konspiratorzy”. Potrafiła znajdować ludzi do pracy szarej i żmudnej, takiej, która nie przynosi rozgłosu. Ci „nieznani żołnierze” uwielbiali Hanię. Spośród nas wszystkich była w najtragiczniejszej sytuacji. Z jednej strony wierność moralnym wyborom, a z drugiej trójka niepełnoletnich dzieci. Chciała godzić zobowiązania z miłością matki. Kompromis był coraz trudniejszy.>

Wiecie ile zajęło mi sprawdzenie, że firma której @KGawkowski i @McGramat z @CYFRA_GOV_PL dali dostęp do Waszych danych, należy do Krala z Zondacrypto? 4 sekundy.

Izraelska armia zburzyła klasztor i szkołę katolicką w Libanie - jedynym częściowo chrześcijańskim państwie w regionie ✝️🇱🇧 Na zdjęciach widzicie jak to wyglądało przed i po👇 Libańscy (i palestyńscy) chrześcijanie to często pomijane w debacie publicznej, ofiary polityki Izraela.