KatieWang

เริ่มค่ะ #ทรายสก๊อต #wjmild

วุฒิภาวะ มารยาท ทัศนคติ ไม่ได้วัดกันที่อายุจริง ๆ การพินิจพิเคราะห์ และการจัดระเบียบความคิดของมนุษย์บางประเภทค่อนข้างต่ำกว่ามาตรฐาน

หลายครั้งที่รู้สึกว่าทำไมแม่ดูใจดีจัง เวลาเจอเพื่อนของเรา ตอนเด็กคิดว่าแม่ทำให้ตัวเองดูดีในสายตาคนอื่นหรอ แต่พอโตขึ้นได้รู้ว่าที่แม่ทำดีกับเพื่อนของเรา เพราะเขาอยากให้เพื่อนของเราทำดีกับเรานั่นเอง

วางแผนยึดครองโลกกันเหรอวะ🤣

อย่าไปตอบโต้คนที่อิจฉาและนินทาเรา เดี๋ยวพอมันทนดูความสุขของเราไม่ไหว เดี๋ยวก็อกแตกตายและหายไปเองแหละ

ว่าด้วยเรื่องของการทำงาน •. 1. ไม่ใช่ทุกคนต้องถูกใจเรา และในทางกลับกันเราไม่จำเป็นต้องถูกใจทุก ๆ คน แต่ทุกคนต้องร่วมงานกันได้ เพราะที่ทำงานไม่ใช่สถานที่ ๆ มาคัดคนถูกใจ แต่มันคือที่ ๆ รวมคนทำงาน เพื่อให้เป้าหมายเดียวกันสำเร็จ 2. เกลียดกันได้ไม่เป็นไร แต่อย่าลืมว่า "งานต้องเดินหน้าต่อ" ความสัมพันธ์อาจพังได้ แต่หน้าที่ห้ามพังตาม ขอให้แยกให้ออกระหว่าง "ความรู้สึกส่วนตัว" กับ "ความรับผิดชอบส่วนรวม" 3. ความนิ่งถือเป็นทักษะอย่างหนึ่ง ไม่ได้สื่อถึงความอ่อนแอ การไม่ตอบโต้ ไม่ได้แปลว่าแพ้ แต่มันคือการเลือกไม่เสียพลังงานไปกับสิ่งที่ไม่จำเป็น

สิ่งนี้เรียกว่า “ความเป็นมืออาชีพ” นะ . ซึ่งคนไทยไม่ค่อยมี คนไทยพอเกลียดกันก็จะทำงานด้วยกันไม่ได้ ตีกัน ขัดแข้งขัดขากัน แทงข้างหลังกัน เล่นการเมืองทำลายกัน . ทั้งที่จริงๆในที่ทำงาน จะรักกันเกลียดกันไม่เป็นเพื่อนกันมันธรรมดามาก เพราะมาทำงานไม่ได้มาหาเพื่อนอยู่แล้ว แต่มันต้องมีความเป็นมืออาชีพที่จะทำงานร่วมกันเพื่อให้บรรลุผลลัพธ์ขององค์กรให้ได้

อีกนานตำนานซีรีส์จีนวังหลังที่ทุกคนควรได้ดูซักครั้งในชีวิตอะ ปัจจุบันมันสร้างแนวนี้ไม่ได้ละ เพราะคนที่คุณก็รู้ว่าใคร 5555555555 “เฟยก็คือเฟย กุ้ยเฟยก็คือกุ้ยเฟย น้อยกว่าคำเดียวก็ต่ำกว่าหนึ่งขั้น”

อิจฉาได้ แต่อย่าไปริษยาเลย ฟีลแบบ เออ เขาโชคดีเนาะ ถูกรางวัลที่หนึ่ง อยากได้บ้างจังไรงี้ มันเป็นอารมณ์ปกติ แต่อย่าไปเคียด ไปแค้น เพราะแค่ตัวเองไม่ได้รับในสิ่งที่คนอื่นเขาได้รับ ก็เลยมองว่าเขาไม่เหมาะสม ไม่คู่ควร ทั้ง ๆ ที่ก็ไม่ได้ไปรู้ว่าหลังบ้านเขาทำอะไรกันมาบ้างจนถึงวันที่โชคดี

สิ่งหนึ่งที่คนไม่ค่อยรู้ตัวกัน คือทัศนคติบางอย่างมันแสดงความอิจฉาออกมาโจ้งแจ้ง บางอย่างคิดไว้ในใจ คุยเล่นในกลุ่มเพื่อนอะได้ แต่ถ้าพลับบิค คนเรามันหลากหลาย ไม่ใช่ทุกคนจะเห็นด้วยกับการข้ามเส้นอะเนาะ ยืนยันคำเดิม โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี ก่อนคน ๆ หนึ่งจะโชคดี ต้องโชกเลือดมาก่อนเสมอ

ทุก ๆ ความสำเร็จ ย่อมมีความอิจฉาสินะ กลืนมันเข้าไปค่ะ ความอิจฉาริษยาที่มีในจิตใจหน่ะ ถ้าทำให้ตัวเองประสบความสำเร็จไม่ได้ ก็อย่าไปอิจฉาความสำเร็จของคนอื่นค่ะ เอาเวลาไปพัฒนาตัวเอง ใช้ชีวิตตัวเองให้ดีค่ะ เพราะกว่าจะสำเร็จทุก ๆ คนใช้ความพยายามทั้งนั้น ถ้าไม่ทำแล้วจะได้ความสำเร็จมาหรอ

ใครจะ 30 แล้วนอกจากหัตถการ ออกกำลังกาย สิ่งนึงที่อยากแนะนำคือใช้เรตินอลจิงๆ (คนแพ้ก็แพ้เอา คนใช้ถูกก็ดีเอาๆ) ล่าสุดวันก่อนเจอเพื่อนทักว่ามึงรู้มั้ยว่าหน้าเด็กสุดในแก๊งละ อิดอกบารมีเรตินอลไอสาด คุ้มค่าที่ตบตีกับมันครึ่งปี กลาสสกินฉ่ำๆๆที่ใฝ่ฝัน

จัดอันดับสัตว์ที่เหมือนกุที่สุด

Sad baby 🥺

นิสัยลูกคนเดียว มีใครเป็นแบบนี้บ้าง? - ไม่ชอบเสียงดัง - ไม่ชอบความขัดแย้ง - ให้คุณมากกับโลกส่วนตัว สบายมากถ้าต้องไปไหนคนเดียว แต่มีนักจิตวิทยาคนหนึ่งชื่อ Toni Falbo

ผิด people pleaser ไม่ได้เป็นเพราะไม่เคยเจอความหนักจนต้องตัดคนอื่น แต่เพราะอยู่ในสภาวะที่ไม่ปลอดภัยทางอารมณ์ตลอดเวลาเลยต้องรักษาความสงบทางใจด้วยการควบคุมสถานการณ์ด้วยการเอาใจคู่สนทนาต่างหาก คนเหล่านี้บอบช้ำทางอารมณ์มากนะ

ถ้าอยู่ใกล้ๆ ใครแล้วรู้สึกว่าโดนดูดพลัง มันห่อเหี่ยวมันเศร้ามันเหนื่อย ให้รีบถอยออกมาเลย เรื่องพวกนี้มันมีอยู่จริง เหมือนเขากำลังสูบพลังชีวิตของเราไป มันจะทำให้เราเจอแต่เรื่องร้ายๆ แย่ๆ รีบตัดไฟแต่ต้นลม เอาตัวไปอยู่ใกล้ๆคนที่เรารู้สึกว่ามีชีวิตชีวา อยู่ด้วยแล้วมีความสุขจัง อันนี้ไม่ได้พูดถึงในแง่ความรักนะ หมายถึงการใช้ชีวิตการทำงาน และมิตรภาพด้วย อย่าเอาตัวไปใกล้คนท็อกซิกเด็ดขาด

กล้าพูดเลย จากคนรอบตัว ความสัมพันธ์ที่ Toxic ที่สุดเริ่มต้นที่บ้านอ่ะ บางคนแทบจะไม่ใช่ลูกแล้ว แทบจะเป็นทาสแน้วว สังคมที่พ่อแม่พี่น้องแทบจะเป็นเจ้าชีวิต มันจะเติบโตมาเคารพรักตัวเองได้ง่าย ๆ ที่ไหน ต้องกอบเก็บความแตกสลายของกายใจตั้งเท่าไหร่กว่าจะเป็นผู้เป็นคนได้อีกที หดหู่

@BaimonUrBFF ก่อนรัฐประหาร ก็มีเหตุการณ์ม็อบเสื้อเหลือง-แดง ด้วยค่ะ บาดเจ็บและตายเยอะมากๆ

Vicious cycle ของ Gen Y: ช่วงวัยเด็ก - ปี 49 เริ่มรู้จักการเมืองด้วยภาพ "รถถังยึดเมือง" จากรัฐประหาร 19 กันยายน จุดเริ่มต้นของความขัดแย้งที่ลากยาวถึงปัจจุบัน ช่วงวัยเรียน - ปี 53 เติบโตท่ามกลางเหตุการณ์สลายการชุมนุมที่มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตใจกลางเมือง - ปี 57: ตอกย้ำด้วยรัฐประหารอีกครั้ง เข้าสู่ยุคเผด็จการเต็มรูปแบบในช่วงที่กำลังจะก้าวสู่มหาวิทยาลัย หรือเริ่มทำงานปีแรก วัยมหาลัย และวัยทำงาน: ชีวิตใต้กฎอัยการศึก - ยุค คสช.: เสรีภาพในรั้วมหาวิทยาลัยถูกจำกัด จะรวมกลุ่มทำกิจกรรมต้องขออนุญาตทหาร - การคุกคาม: ขยับตัวแสดงความเห็นนิดเดียวก็ถูกเรียก "ปรับทัศนคติ" เสียโอกาสในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในวัยที่ควรจะเปิดกว้างที่สุด วัยทำงาน: - เลือกตั้งปี 62: ความหวังใหม่จบลงด้วย "การยุบพรรค" นำไปสู่การประท้วงที่ต้องวิ่งหนีแก๊สน้ำตาและกระสุนยาง - ยุคโควิด: เผชิญความล้มเหลวของการจัดการภาครัฐ จนเห็นผู้เสียชีวิตบนริมถนน เป็นภาพจำที่ขมขื่นในวัยทำงาน วัยสร้างตัว ช่วงมองหาอนาคต: ชัยชนะที่ถูกขโมย - เลือกตั้งปี 66: เจตจำนงของประชาชนชัดเจนว่าอยากเปลี่ยน แต่ "ผู้ชนะไม่ได้บริหาร" อนาคตที่ฝันไว้ถูกแช่แข็งด้วยกลไกพิเศษ วัย 30s: บาดแผลจาก "นิติสงคราม" - เลือกตั้งปี 69 เจอความผิดหวังซ้ำซาก: ต้องมาเห็นการโกงและการใช้กฎหมายทำลายเจตจำนงประชาชนอีกครั้ง เสียงส่วนใหญ่ถูกหักล้างด้วย "ปลายปากกาขององค์กรอิสระ" วนลูปไม่จบสิ้น