เนจิ

เคยได้ยินเรื่อง "กฎของความฝันคือห้ามบอกคนในฝันว่ากำลังฝันอยู่" มั้ยคะ มันเริ่มจากเราเป็นคนชอบนอนมาก นอนทุกครั้งที่มีโอกาสและทุกครั้งที่นอนก็จะชอบฝันไปเรื่อยๆจนเริ่มควบคุมความฝันได้ นั่นแหละความสนุก (แต่ทำบ่อยๆไม่ดีนะ เหมือนสมองเราทำงานตลอดโดยไม่หยุด ทำให้ตื่นมาเพลียมาก)

คือเอาจริงด้วยความเป็นห้องสมุดมหาลัย ปรับเด็กลืมคืนหนังสือแต่พองามก็พอแล้ว ดูก็รู้ว่าเด็กไม่ได้จะหนี ไม่ได้จะไม่คืนเลย ไม่ได้ตามตัวไม่ได้เพราะเขาทักไปเองด้วย แต่มันลืม หนังสือก็ไม่ได้จะหายหรืออะไร มันไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายที่ต้องปรับขนาด 3000 **ใน context ห้องสมุดมหาลัย**

ถ้าเรื่องจริงก็ว้าวอยู่ แต่ถ้าเรื่องแต่งเป็นตุเป็นตะขนาดนี้คือต้องเป็นโรคจิตเวชชนิดหนึ่งละนะนี่ อันนี้พูดจริงๆเพราะเคยมีคนในคณะโกหกทุกคนแต่งเรื่องสตอรี่ให้ตัวเองเว่อวังเป็นตุเป็นตะจนแยกแยะชีวิตจริงกับเรื่องที่แต่งไม่ได้ละ จนวันนึงความแตก บู๊ม เหมือนแทบบ้าไปเลย ชีรับความจริงไม่ได้