35

بهزیستی برا نگهداری بچه‌ها دچار مشکل شده، بچه‌ها وحشت‌ زده‌ان. طرحی دارن که بچه‌ها رو به صورت مهمان برا دوران جنگ با شرایط خیلی راحت‌تر به خونواده‌ها حتی مجردای واجد شرایط میدن، احتمال آسیب دیدن این مراکز هست، اگه امکانشو دارید از بهزیستی محل‌هاتون چند روزی بچه‌ای رو مهمون کنید.

پالایشگاه ری امروز

یک لحظه تمام خونه‌های منطقه با نور زرد روشن شدن. شبیه فیلمایی که انفجار اتمی شهرو روشن می‌کنه.

ولی ترسناک‌ترین سناریو وقتیه که در معرض انفجار قرار می‌گیری. در صورت زنده ماندن، هرچه نزدیک‌تر، ترسناک‌تر. ترومایی از کودکی داشتم که دوبار توی این چند ماه تکرار شد. الان هم با پوست کلفت هر روز تماشا می‌کنم. حتی فیلم می‌گیرم. شاید کماکان علم به دقت “دشمن” منشاء نوعی اطمینان خاطره.

این داستان: انفجار، تجربه‌ی شخصی. وقتی که توی طبقه پایینی و دید به محل انفجار نداری وضعیت خیلی ترسناک‌تره. هر لحظه انتظار داری که بعدی بخوره بهت. اگر جات توی بلندی باشه و ببینی، تا جایی که فاصله ایمن باشه ذهن (من) امنیت بیشتری می‌ده که خب اینم به تو نخورد.

چندتا کانفیگای وی تو ری الان بعد از مدت طولانی زنده شد. نمی‌دونم چه پشت صحنه‌ای سر وی‌پی‌ان‌ها برقراره ولی مردم واقعن از موندن توی تاریکی اینترنت اونم وسط جنگ که خبر رسانی و خبر گرفتن برای همه حیاتیه، کلافه‌ و عصبانی‌ان.

امشب برای دومین شب متوالی کارناوال‌های حکومتی احتمالن برای تقویت روحیه با شدت بیشتری دارن توی شهر می‌چرخن. تعداد زیادی خودرو با پرچم، شعار و فریاد الله و اکبر و حیدر‌ حیدر با و بی‌بلندگو. در خلوتی و سکوت مرگ‌آور بین موج‌های حمله، خیلی صدای غریبیه پشت پنجره‌ها.

پیشواز رفتن چهارشنبه‌سوری توی این وضعیت واقعن ظلمه.

یک ساعته هلیکوپترا بالا سرمون می‌چرخن.

توئیت جبل ‌علی دقیق نبود، پاکش کردم. خیلی از حمل‌ها داره کنسل می‌شه و تعدادی از شرکت‌های حمل متوقف کرده‌ن ولی توقف کامل نیست هنوز.

@sahsgtgt x.com/35degree/statu…

@35degree یعنی چی؟ میشه بیشتر توضیح بدید؟

@aakkppaarr یا مسیر دریایی بسته شده یا شرکت‌های کشتیرانی خطر رو به حدی بالا ارزیابی کرده‌ن که ریسک نمی‌کنن بیان سمت ایران.

@35degree چطور؟ یعنی چی

فیلم تولدها، چهلم‌ها و خاک‌سپاری‌ها، ویدئوی رقص‌ها، موزیک‌ها و دست زدن‌های خانوده‌های سوگوار، دیدنش برای من کم‌تر از دیدن جنازه‌ها نیست، حتی گاهی تکان دهنده‌تر.

۷ صبح شیر آبو باز کردم رنگ آب بدون اغراق قهوه‌ای بو‌د. بهمن ۱۴۰۴ - تهران، در نزدیکی قله.

همینطور که وقایع داره به سرعت پیش می‌ره و هر روز یک تحول مهم می‌بینیم، همینطور که ناوهای امریکا دارن اطراف‌مون آرایش جنگی می‌گیرن، وحید @Vahid بی‌وقفه عکس و فیلم از جنازه‌های اون سه روز سیاه میذاره و انگار هرگز تموم نمی‌شن.

و این که بعد از اتفاقات دیروز به نظر می‌رسه رضا پهلوی داره بین موافق و مخالف و حتی قشر مذهبی به عنوان تنها نماینده موجه اپوزوسیون جدی گرفته می‌شه.

یه همکار مذهبی غیر حکومتی داریم. امروز گفت که حیرت کرده از این اتحاد بی‌سابقه بین ایرانیای خارج از کشور و جمعیت تکان دهنده‌شون از شرق تا غرب عالم. براش واضح بود این مسیری که حماقت‌های مکرر حکومت تونست منجر به اتحاد بزرگ بشه و از هم‌فکرانش گفت که چقدر از جمهوری اسلامی خشم دارن.

اینا رعد و برقه دیگه توی تهران؟ اگه بشه جناب بعل و‌سایر رفقا زحمت بکشن فعلن یکی دوماهی آسمون‌ رو از حالت انفجار طبیعی خارج کنن ممنون می‌شم.

اگر اپسیلونی اعصاب برای شما باقی مونده باشه، بیلبوردهای تهران بی‌شک همونم به‌گا میده.

هر سطحی از دلقک‌بازی که امروز تحت عنوان مذاکره در جریانه نمی‌تونه چیزی از ارزش‌های -مذاکرات غیر مستقیم- قبلی کم کنه.