رسـتاخیـز
10.6K posts

رسـتاخیـز
@4UCancer
در هر هزار قصه هزار بار زبان از حلقش بیرون کشیدند. صدایش هنوز در سر آنها بود!

. از اسطورهی سیاوش تا سیاوشانِ ۱۸ و ۱۹ دی؛ تاملی در ضرورت تداومِ فرهنگِ خونخواهیِ سازشناپذیر تینا قاضیمراد تیرماه ۲۵۸۵ شاهنشاهی ---- تینا قاضیمراد در این نوشته، با بازخوانی اسطورهی سیاوش و پیوند دادن آن با کشتار بزرگ ۱۸ و ۱۹ دی ۲۵۸۴ شاهنشاهی (۱۴۰۴)، میکوشد از ضرورت تداوم فرهنگ خونخواهیِ سازشناپذیر سخن بگوید؛ فرهنگی که تا نابودی کامل نظام اهریمنی و استقرار پادشاهیِ دادگرانه از پا نخواهد نشست. او در بخشی از این یادداشت کوتاه در «فریدون» مینویسد: «سیاوش، شاهزادهی پاکدامن و نماد اصالت ایرانی، برای گریز از فتنههای داخلی به توران پناه برد. او در غربت، با توطئهی بدخواهان، سرانجام به فرمان افراسیاب مظلومانه کشته شد. سر او را در حالی بریدند که در خاک توران، مهمانی غریب بود بی آنکه یاران و پهلوانان ایران در کنارش باشند. غربتی که حافظه جمعی امروز ایران نیز آن را می شناسد؛ غربتی از جنس محوطه بیمارستان الغدیر تهران. اما این فرجام کار نبود. در شاهنامه، رسم بر آن است که پس از مرگِ پهلوانان، بیتهایی به سوگواری، مرثیهسرایی و تسلیِ خاطرِ بازماندگان اختصاص یابد؛ سهمی از گریه برای سبک شدن و در نهایت، پذیرشِ مرگ. اما در ماجرای قتل سیاوش، مرگ سیاوش قابل گذشتن، فراموش کردن یا التیام یافتن با اشک نیست. این خون نباید آرام بگیرد؛ این خون باید بجوشد تا زمانی که دادِ مظلوم از ظالم ستانده شود. از همین رو، سوگ سیاوش نه پایان، که آغاز یک رستاخیز و به راه افتادن جنگهای بزرگ کینخواهی است». ---- صورت کامل این مطلب را در «فریدون» بخوانید: fereydoun.org/strategies/myt… «تینا قاضیمراد» دبیر سیاسی و سردبیر پیشین خبر در شبکه «منوتو» بوده است. او در سال ۲۰۱۶ جایزه «زن موفق آسیایی» در بریتانیا را در بخش رسانه از آن خود کرد. در کارنامه او ساخت مستند برجسته «آریامهر» نیز به چشم میخورد. @TinaGhazimorad

از هموطن بودن با چه کسی بیشتر از همه احساس غرور و افتخار میکنید؟



















