คราม

⠀⠀ ⠀⠀#กลิ่นครามจากกรณ์ . ✈️ ⠀⠀กฎข้อที่ 5 พึงรักษาทุกหน้าที่ของตนเอง ⠀⠀

⠀⠀ กระทั่งนาทีคลับเคลิ้ม หนังตาหนักอึ้งจวนจะปิดไปอีกหนในยามดึกดื่นใกล้เข็มนาฬิกาชี้ตรงดิ่ง ข้อความสั้นๆ ที่ว่าเธอนอนไม่หลับปลุกจนแทบดีดตัวมาได้ “ฮัลโหลครับกรณ์ ครับ ยังไม่นอนเหมือนที่บอกน่ะครับ” ⠀⠀

⠀⠀ เม็ดฝนไหลปราดตามงุ้มหลังคาบ้านพักเจ้าหน้าที่หลังเก่า บรรยากาศพัดพาให้คนคุดคู้ในผ้าห่มเลือกจะไม่ขยับเขยื้อนตัวไปไหนในวันหยุดน้อยนิดสองวันของเขา แจ้งเตือนนับสิบผ่านสายตาผกายครามไปอย่างไม่ใยดี นานาเรื่อง ‘ไม่สำคัญ’ เพียงถูกปัดทิ้งหลังรับรู้ ⠀⠀

เมื่อคิดให้ดีโลกนี้แสนประหลาด

⠀ ⠀ ⠀ ⠀ “ mikazuki kotsuki ” ⠀ ⠀ the 5th division captain ⠀ ⠀ and his zanpakutō ( @100M_p ) ⠀ ⠀ “ manjushage no ⠀ ⠀ manshibitosenjō ” ⠀ ⠀ #soul_society_arc ⠀ ⠀

⠀ เสียงกระดิ่งเล็กๆบนประตูดังขึ้น มุนแฮวอนเดินมาสั่งเมนูเดิมกับพนักงาน เสร็จแล้วจึงเดินไปนั่งในมุมโปรดของเธอ คาเฟ่ที่นี่เปิดมาตั้งแต่เธอยังเด็กๆ จนตอนนี้จะก้าวเข้าวัยเลขสี่แล้วเธอก็ยังเลือกที่จะกลับมา เพราะอะไรน่ะหรอ คงเพราะการได้มาที่นี่ทำให้เธอได้เจอกับใครบางคนละมั้ง

⠀ ⠀⠀⠀“ยังติดใจเรื่องเพื่อนคนนั้นอีกรึไง” “ย๊า—ยังไงคนตายก็ฟื้นขึ้นมาเรียกร้องอะไรไม่ได้อยู่แล้ว คนเป็นอย่างเราอย่าวุ่นวายให้มากเลย” ความคิดนั้นน่ะ คงมีแต่ฆาตกรที่ได้ยินแล้วจะปล่อยวางได้และยิ้มออก ⠀⠀⠀#𝐆𝐨𝐨𝐧𝐠𝐡𝐨𝐮𝐫𝐬 ⠀

@4_thesea ⠀⠀⠀⠀ “เปล่าค่ะ ไม่ได้คิดอะไรค่ะผู้กอง” เธอตอบเสียงเบา ส่ายหน้าไปที พลางจ้องมองยังท้องถนนให้ไม่ผิดสังเกต หากแต่คนรู้เท่าทันก็ยังจับได้ “แต่ผมเห็นคนหน้าแดงนะ” มรรษกรณ์เอื้อมจับแก้มตนเอง แล้วงุดลงไปกับเบาะหนังอย่างอับอาย ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

@4_thesea ⠀⠀⠀⠀ ร่องรอยพลาสเตอร์แปะรอยแผลสีสดใส ไม่ต่างอะไรจากหน้าตาและรอยยิ้มของเขา ขี้โกงชะมัด ทั้งหล่อและน่ารักในคราวเดียวกันได้ยังไง “กรณ์ . . กรณ์” “ค..คะ . . ผู้กอง มีอะไรหรือเปล่าคะ” “ผมเห็นกรณ์เหม่อไปนะ คิดอะไรอยู่หรือเปล่า” ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

@4_thesea ⠀⠀⠀⠀ ใบหน้าคร้ามแดดจรดริมฝีปากและอ้อมกอดที่กรณ์เคยได้สัมผัส มันเรียกหาเธออยู่หลัด ๆ ราวกับรู้ดีนักว่ามรรษกรณ์กำลังคิดอะไร เธอเม้มปาก เบี่ยงใบหน้ายังบานกระจกที่ลอดผ่านแสงอาทิตย์และวิวเมืองในยามเย็น แล้วจึงคลี่รอยยิ้ม ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

@4_thesea ⠀⠀⠀⠀ ช่วงระหว่างการจราจรยังคงตรึงอยู่กับไฟแดงและความยืดยาดบนท้องถนน ผกายครามหย่อนฝ่ามือวางยังเกียร์ธรรมดา กรณ์ผลุบมองมันอยู่ครู่ ร่องรอยบาดแผลและฝ่ามือกร้านที่ผ่านอะไรมามากมายกว่าจะคิด ก่อให้เกิดมวนหลุมในท้องเบา ๆ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

@4_thesea ⠀⠀⠀⠀ ภายในห้องโดยสารที่มีเพียงคุณอาสองคน บรรยากาศก็พลันเงียบสงบ รับรู้ได้ถึงความสบายใจอย่างแปลกประหลาด เธอมองหลานสาวผ่านบานกระจก เห็นยัยหนูซุกหลับอยู่กับก้อนผ้าห่มและตุ๊กตาหมีเน่า ยิ่งทำให้เธออบอุ่นหัวใจ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

@4_thesea ⠀⠀⠀⠀ หรรษาเบิกตากว้าง พยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วย ค่อยหย่อนตัวนั่งลงบริเวณเบาะหลัง แล้วถลาตัวลงนอน “ถ้าไม่ไหวก็นอนก่อนเลยนะคะ ถึงบ้านแล้วคุณอาจะปลุกค่ะ” ผกายครามประคองพวงมาลัยยังถนนใหญ่ จรดไฟแดงซึ่งจ่อแน่นอยู่หลายนาที ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

@4_thesea ⠀⠀⠀⠀ “อยากเล่นกับอาครามอีกละสิ” ผู้กองครามเย้า แล้วจึงค่อยลุกขึ้นจากที่ โดยไม่ลืมที่จะรวบเครื่องบินกระดาษไปด้วย “อาคราม . . อาครามจะขับไหวหรือคะ อากรณ์คะ” “อาขับได้ครับ อีกอย่าง นางฟ้าหรรษาก็เป่าแผลให้แล้วนี่เนอะ” ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

@4_thesea ⠀⠀⠀⠀ เด็กน้อยขยิบตา แล้วเป่าลมคล้ายอวยพรให้ผกายครามหายในเร็ววัน มรรษกรณ์รวบเก็บเศษขยะจากการทำแผล แล้วจึงค่อยรวบเอากระเป๋านักเรียนของยัยหนูมาสะพายไว้ “กลับบ้านกันค่ะ” “คุณอาทำงานเสร็จแล้วหรือคะ หนูษา ฯ นึกว่าจะดึกกว่านี่ซะอีก” ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

@foawhli ⠀⠀⠀ พยาบาลตัวน้อยทำตามคำกำกับของคุณอาตนอย่างเคร่งครัด เว้นเสียแต่ว่าเธอเพิ่มพลาสเตอร์ลายดอกไม้สีเหลืองพาสเทลแทนที่จะเป็นพลาสเตอร์สีใสธรรมดา “โห มีของดีแบบนี้ อาครามต้องหายไวแน่เลย แต่จะหายไวกว่านี้ถ้ามีนางฟ้าช่วยเป่าแผลด้วยนะครับ” ⠀⠀

@foawhli ⠀⠀⠀ ความใส่ใจที่คลับคล้ายว่าแสนเย็นชาปล่อยผ่านน้ำยาสีเข้ม ครั้งนี้หนูษาชิงยกมือก่อน อาสาออกหน้าจะทำแผลให้ได้ อย่างกับต้องการแก้มือคราวก่อน บทเรียนพับเครื่องบิน จึงกลายเป็นบทเรียนทำแผลไปโดยปริยาย ⠀⠀

⠀⠀⠀ #กลิ่นครามจากกรณ์ กระดาษเหลือใช้เปื้อนร่องรอยดินสอหยุกหยิกจากการร่างภาพฝันวัยเยาว์ของคนสามคนกลับแปรเป็นอีกรูปร่าง มุมบนล่างประกบหากัน ค่อยใช้นิ้วกระจิ๋วกดรีดให้เรียบด้วยความปราณีตบรรจง ลอกเลียนกับคนโตกว่าที่เป็นดั่งพ่อแบบ ⠀⠀

@4_thesea ⠀⠀⠀⠀ “มันเจ็บเหมือนโดนมีดบาดไหมคะ” หรรษาตั้งคำถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นฉบับเด็ก ๆ ทำเอาคนเจ็บเผลอยิ้มออกมาเล็กน้อย “ไม่เจ็บเหมือนโดนมีดบาดหรอกครับ เหมือนมดกัดมากกว่า” “แต่ . . มดกัดมันไม่มีเลือดนะคะอาคราม” ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

@4_thesea ⠀⠀⠀⠀ “เพราะหนูษา ฯ ก็เป็นห่วงอาคราม แต่ก็สงสัยค่ะ” เด็กน้อยกระพริบตาปริบปริบ เอียงคอมองยังแผ่นกระดาษใบเดิมที่ทำเอาคุณอาสุดรักเจ็บตัว “สงสัยอะไรหรือครับหนูษา ฯ” “กระดาษมันบาดมือได้ด้วยหรือคะ หนูษา ฯ ไม่เคยรู้มาก่อนเลย แล้ว . . มันเจ็บไหมคะ” ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀