ADA

@l3eatt คนที่ทำ IF แล้วเห็นผลชัดเจนคือคนที่มีกล้ามเนื้อค่ะ เพราะกล้ามเนื้อจะเป็นเตาเผาพลังงานในตอนที่เราพัก ซึ่งผญส่วนใหญ่กล้ามเนื้อน้อยกว่าผู้ชายอยู่แล้ว ยิ่งทำ IF มีการตัดมื้ออาหารออก อาจทำให้ปริมาณโปรตีน+ ไขมันดีต่อวันไม่เพียงพอทำให้ฮอร์โมนรวนด้วย

นี่ว่า IF กับ ผญ หลายๆคนไม่เวิร์ค แต่ผช น่าจะไม่มีปัญหา เห็นคนรู้จัก ผช ทำผอมไวมาก ลงเยอะมาก แต่ ผญ ทำแล้วไม่ค่อยลงเลย ยิ่งคนไหนมีปัญหาฮอรโมนจะยิ่งแย่เอา

พึ่งทรายด้วยตัวเองไม่นานมานี้ว่า ถ้าเรารักใครแล้วเราสวยขึ้นแสดงว่าเรามาถูกทาง แต่ถ้ารักใครแล้วเรามอมลงแสดงว่าไอ่เหี้ยนั่นไม่ใช่ทางที่ถูกต้องละ

ผมเลิกกับแฟนไปแล้วไม่ได้เจอกันเลยประมาณ 1 ปี วันนั้นไปดูดนตรีในสวนก็ไปนั่งข้างหลังผู้หญิงคนนึง ไม่ได้สนใจอะไร เพลงเหมือนเคยขึ้นมา ก็ร้องตามเบา ๆ พอเพลงจบคนข้างหน้าหันมาพูดว่า "จะจีบชั้นอีกรอบหรอจ๊ะพ่อหนุ่ม" "ก็เพราะว่าเธอน่ารักทุกๆ วัน จนไม่อาจเปลี่ยนใจฉันที่มีให้เธอได้เลย"

แม่กับพ่อโกรธกันเพราะไปเที่ยวแล้วพ่อไม่ค่อยถ่ายรูปให้ คุยโทรศัพท์ฟังแม่ระบายความเจ็บช้ำน้ำใจ จู่ๆพ่ออัปรูปในกรุ๊ป LINE ห้าร้อยกว่ารูป ตอนนี้อยากวางสายแม่แล้วโทรไปรับฟังพ่อแทน

เห็นครับ คนที่จบเอกอิ้งจะอธิบายกลไกภาษาได้ชัดเจนกว่าคนเก่งภาษาที่จบสาขาอื่น อย่างในการแปลงาน คนเรียนเอกภาษาจะสามารถดีเฟนการเลือกใช้ภาษาของตัวเองได้มีน้ำหนักกว่า ส่วนตัวมองว่านักแปลที่จบเพียวภาษามาจะเหมาะไปเป็น บก. หรือคนที่คอยตรวจแก้ภาษา แต่จากที่เราเห็น นักแปลเก่ง ๆ หลายคนไม่ได้จบเอกภาษา ในเรื่องทักษะภาษาเชิงปฏิบัติ บางคนเก่งกว่าคนจบเอกอิ้งด้วยซ้ำ และแต้มต่อที่พวกเขามีก็คือทักษะเฉพาะด้าน ซึ่งมันเอื้อต่อการเติบโตในหน้าที่การงานมากกว่าการมีแค่ความรู้ภาษาแบบเพียว ๆ ถ้าให้เลือกระหว่าง เป็นสุดยอดด้านภาษาอย่างเดียว กับ มีวิชาชีพเฉพาะบวกกับทักษะภาษาในระดับสื่อสารได้ ส่วนตัวเลือกอย่างหลัง ด้วยเหตุผลเรื่องความก้าวหน้ากับรายได้ ถ้าให้พูดนอกเหนือจากงานแปล ก็จะเล่าว่าทุกวันนี้โดยส่วนตัวทำงานอยู่ในแวดวงกฎหมาย กล้าพูดเลยว่าทนายหลายคนใน international law firm เก่งอิ้งกว่าคนจบเอกอิ้งหลายคนอีกครับ เขาได้ฟังพูดอ่านเขียนอยู่ตลอดเวลา ใช่ เขาไม่ได้เข้าถึงแก่นภาษา ไม่ได้เรียนวรรณคดีมา แต่ทักษะเชิงปฏิบัติเขาเหนือกว่าคนจบเอกอิ้ง ถ้ามีการสำรวจโดยการหยิบ top 10% ของคนจบนิติมาเทียบกับคนจบอักษร เชื่อว่าคนจบนิติหน้าที่การงานดีกว่าแน่นอน ถ้าคำนึงเรื่องรายได้ หน้าที่การงาน ความก้าวหน้า คิดว่าโอกาสของคนจบสายภาษามีน้อยกว่า ถึงแม้ว่าเราจะลึกซึ้งในภาษามาก ๆ ก็ตาม แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันไม่ได้ reward จากตลาดแรงงานเท่าที่ควร ดังนั้น ใครก็ตามที่ฐานะทางบ้านยังลำบาก ไม่มีใจรักจริง ไม่มั่นใจว่าจบมาแล้วจะเก่งจริง ยังไงก็ไม่แนะนำให้มาสายนี้

ในฐานะที่จบเอกอิ้งมา มีอะไรจะพูดเยอะเลยเรื่องนี้ โดยส่วนตัวก็เป็นคนนึงที่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะไม่เลือกเอกนี้เหมือนกัน ไม่เรียนคณะนี้ด้วย ทั้งที่เป็นคนชอบภาษามาก ๆ มากถึงขนาดคอยอ่านหนังสือและฝึกทักษะตัวเองอยู่ตลอดเวลา เหตุผลคือ สิ่งที่เห็นหลังจากจบมาแล้ว เราเจอแต่คนนอกเอกที่เก่งอิ้งกว่าเรา แถมยังมีทักษะเฉพาะทางอย่างอื่นอยู่แล้วอีก มันทำให้เราคิดว่าน่าจะเลือกคณะที่เฉพาะทางมากกว่านี้ ภาษาเรียนเสริมเอาเองดีกว่า ซึ่งไม่ได้มีแค่เราที่คิดแบบนี้ เพื่อนเอกอิ้งไม่ว่าจะมหาลัยไหนก็พูดแนวนี้กันหลายคน ด้วยความที่ภาษาอังกฤษมันแทบจะเป็นเรื่องพื้นฐานไปแล้ว เพราะใคร ๆ ก็พูดได้ ต่อให้ไม่เก่งเท่าเอกอิ้ง ขอแค่สื่อสารรู้เรื่อง ก็เอาไปใช้ต่อยอดเส้นทางอาชีพได้ พอพูดอย่างนี้ก็จะมีเด็กเอกอิ้งบางคนเข้ามาดีเฟนว่าเอกอิ้งไม่ได้มีแค่ฟังพูดอ่านเขียน แต่ยังมีภาษาศาสตร์ วรรณคดี ประวัติศาสตร์ ฯลฯ ซึ่งทำให้เราลึกซึ้งมากกว่าคนอื่น ถามว่าจริงมั้ย จริง เรียนแล้วทำให้เราเข้าใจแก่นของภาษาจริง ๆ แต่ถามหน่อยว่ามีสักกี่คนที่ได้เอาความรู้พวกนั้นมาใช้จนประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ปฏิเสธไม่ได้ว่าสุดท้ายแล้วคนเราเรียนหนังสือเพื่อจบไปหาเงิน ซึ่งความรู้พวกนั้นมันไม่ได้เป็นที่ต้องการของตลาดเหมือนความรู้ของคณะสายวิชาชีพเฉพาะ ส่วนตัวเห็นด้วยนะว่าความรู้ของอักษรก็มีคุณค่าในตัวเองและควรรักษาเอาไว้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าเราอยู่ในโลกทุนนิยมซึ่งความรู้เฉพาะของเอกอิ้ง (หรือคณะอักษร) ไม่ได้ใช้หาเงินได้ขนาดนั้น คนที่อยู่รอดคือคนที่เก่งจริง ต่างจากคณะวิชาชีพเฉพาะที่ต่อให้เก่งกลาง ๆ ก็ยังพอหาเงินได้มากกว่า ซึ่งเรื่องนี้โทษใครไม่ได้นอกจากระบบทุนนิยมที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ ถ้าจะเรียนเอกอิ้ง หรือสาขา/คณะอะไรก็ตาม ก็ต้องเอาให้แน่ใจว่าเราจะเป็นหัวกะทิในแวดวงนั้นจริง ๆ แล้วก็ถ้าเรามารู้ตัวทีหลังว่าไม่ได้เก่งขนาดนั้นจะเอาตัวรอดยังไงต่อไป ถ้าบ้านมีเงินอยู่แล้วก็โอเค เรียนไปไม่ต้องคิดมาก แต่ถ้าฐานะทางบ้านไม่ดี ก็ต้องคิดให้ถี่ถ้วน เพราะเพื่อนในเอกที่เก่งกลาง ๆ ไม่ได้โดดเด่นอะไร ส่วนมากจะไปทำงานที่จบคณะอะไรมาก็ทำได้ เติบโตยาก ภาษาอังกฤษก็ไม่ได้ใช้ (เรารู้ดีว่าคณะเฉพาะด้านก็มีแบบนี้ แต่มั่นใจว่าเอกอิ้งมีเยอะกว่าแน่นอน) การจบสายอักษร/สังคมเปิดโอกาสให้เราได้กำหนดเส้นทางอาชีพตัวเอง ได้ทำอะไรที่เป็นสไตล์ของตัวเองเต็มที่ ไม่เหมือนคณะเฉพาะทางที่มีสภาวิชาชีพคอยกำหนดให้ เพราะงั้นถ้าจะเรียนสายนี้ เราต้องวางแผนให้ชัดเจนจริง ๆ ต้องมีใจรักและหาแนวทางของตัวเองให้เจอ ไม่งั้นก็จะเคว้งคว้างเหมือนหลายคนที่จบมาแบบไม่วางแผนอะไรเลย สุดท้ายก็ไปทำงานทั่ว ๆ ไป ไม่รู้จะเติบโตในหน้าที่การงานยังไง ถ้ายังค้นหาตัวเองไม่เจอก็กัดฟันเรียนอะไรที่มันเฉพาะทางไปก่อนดีกว่า อย่างน้อยเรายังมีสิทธิเลือกว่าจะทำวิชาชีพเฉพาะที่เราเรียนมาหรือจะทำงานอย่างอื่นที่เราชอบจริง ๆ เห็นบ่นขนาดนี้ถามว่าส่วนตัวเสียใจขนาดนั้นมั้ยที่เรียนเอกอิ้ง ก็ต้องบอกว่าไม่ขนาดนั้น อย่างน้อยมันยังเป็นอะไรที่เราชอบจริง ๆ เราเองก็เป็นคนที่รู้ตัวตั้งแต่จำความได้แล้วว่าชอบภาษา แล้วสมัยเรียนก็มีความสุขมากที่ได้เข้าเอกอิ้ง ทุกวันนี้ก็ทำงานแปล บวกกับทำแอคสอนภาษาด้วย เพียงแต่ว่าเราแอบคิดบ่อย ๆ ว่าจริง ๆ เราไม่ต้องเรียนลึกขนาดนั้นก็เก่งได้เหมือนกัน บวกกับเราเริ่มมองว่าความรู้ภาษาอังกฤษมันมีความพิเศษน้อยลงเรื่อย ๆ ถ้าเราจบอะไรที่มันเฉพาะทางกว่านี้ก็คงดี อะไรทำนองนี้ . . . พอจะรู้ตัวนะว่าความคิดอาจจะ problematic ไปบ้าง 5555 แต่เอาเป็นว่าเห็นต่างได้ ไม่ว่ากัน รับฟังทุกความคิดเห็น

มด = น้ำเปล่า + น้ำส้มสายชู ผสม 1:1 น้ำส้มสายชูมีกรดอะซิติก มดเกลียดมาก มันจะทำลายฟีโรโมน หรือเส้นทางที่มดใช้เดินตามกันมา ทำให้มดหลงทางและไม่กลับมาที่จุดเดิมอีก ต้องทำลายให้ถึงจุดที่มดออกมาจากรู ฉีดทุกวันหายไปเลย

ในเน็ตนี่คนดูชอบคนเฟียสๆ ฟาดๆ แต่ชีวิตจริงแค่ being nice นี่พาคนไปได้ไกลมากแล้ว คนเก่งเท่ากัน คนนึงเฟียส คนนึงน่ารัก นี่เลือกทำงานด้วยไม่ยาก

@nut_ornut โทษตัวเองครับ ไม่มีปัญญาเลี้ยงแล้วยังไปทำให้เขาเกิดมา นึกภาพเหมือนไปเอาหมามาเลี้ยงแล้วตัวเองจนลง โทษหมามั้ยครับ? หมามันไม่ได้อยู่ดีๆวิ่งเข้าบ้านมาให้เลี้ยงนะ อันนี้ก็เหมือนกัน

ถ้าเกิดเรามีภาระหนี้สินจากการค้ำประกันต้องใช้หนี้แทนในระยะเวลาค่อนข้างนาน ยอดหลักแสนต้องจ่ายเกือบ 5000 ต่อเดือน โดยเรายังติดต่อกับคนที่สร้างหนี้ได้แต่เข้าทำนองไม่มี ไม่หนี ไม่จ่าย นานๆถึงจะใช้หนี้กลับมาสัก 1-2 งวด แล้วถ้าคุณมีเงินพอที่จะปิดหนี้ก้อนนี้ คุณจะปิดมันไหม หรือทะยอยจ่ายเป็นเดือนไปแบบนี้อีกหลายปี

เอาจากประสบการณ์​ถ้าจะฝากบอดี้ไว้ที่โรงพยาบาล​ก่อนก็ต้องมีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมแต่ส่วนใหญ่​ทางรพ.ก็อยากให้นำบอดี้ออกเพราะจะได้มีพื้นที่รับบอดี้อื่นต่อๆไป ซึ่งเราสามารถนำฝากที่วัดได้นะ​ จ่ายค่าไฟค่าโลงเย็นให้ทางวัดได้นะ เรื่องมันจัดการได้โรงพยาบาล​ไม่ได้มีไว้เพื่ออำนวยความสะดวก​ให้แค่คนๆเดียว

@TifFaNy_9member มันมีวันที่ห้องดับจิตเต็มนะคะ ยิ่งรพ.รัฐขนาดเล็กมีแค่ 2-3 ห้องเองด้วยซ้ำ ส่วนร่างที่แช่ไว้ก็คือรอพิสูจน์หลักฐานหรือไม่ก็เสียชีวิตก่อนอีกร่างนึงแค่นั้น

เชี้ยยยยย สถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้มันแย่มากอะ แถวคอนโดชั้นเริ่มมีโจรขโมยน้ำมันแล้ว มันงัดเบาะรถมอไซค์ที่จอดอยู่มุมอับไม่มีกล้องวงจร เช้ามาคนจะไปทำงาน เห็นเบาะรถเปิดทิ้งไว้หลายคัน แล้วน้ำมันเกือบหมดถังแทบทุกคันเลย ระวังกันด้วยนะทุกคน 😭

อันนี้คือ ’ให้มันจบที่รุ่นเรา‘ ของจริง จบจริง 😂

แม้จะไม่ได้เชียร์ภูมิใจไทย แต่ยอมรับว่าคนเลือก ภจท เยอะจริง ไปแถวต่างจังหวัด คนที่ไม่ค่อยเล่น social ถาม 10 คน เลือก ภจท 7 คน ขนาดคน กทม เด็กที่ออฟฟิศยังบอก ถ้าไม่ชอบส้ม ให้เลือกคนกลางๆ แบบ อนุทิน ก็คงต้องยอมรับ เพราะประชาธิปไตย ต้องเคารพสิทธิ์ของคนอื่นเช่นกัน ในเมื่อเลือกกันมาแล้ว ผลออกมาแล้ว ก็ทนอยู่กันไป

ถ้าจะตามเทรนด์ใดๆแล้วเดือดร้อนแค่ตัวเองก็ไม่มีใครว่าหรอก แต่เคยเจอกลุ่มผญวัยรุ่น 5-6 คนมาร้านไฟนไดนิ่งแล้วสั่งแต่น้ำกับอาหารมาสองอย่าง เพื่อผลัดกันถ่ายรูปแบบติดแกลมทั้งชม. แถมใช้แฟลชวาบๆตลอด ความสงบสุขในการกินกุหายวับทันที คือมันดูน่าอนาถไม่พอ มาสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นด้วย

@SundayBoyInvest เอาเตียงชายหาดไปกางหน้าประตูข้างๆไอ้โบ้เลยได้ไหมคะ

ทริกประหยัดค่าแอร์+ประหยัดค่าไฟ และเอาคืนเจ้าสัวไปด้วยพร้อม ๆ กันของผมคือ ผมเข้าไปยืนใน 7-11 วันละ 8 ชม.ครับ นี่แหน่ะ เปิดแอร์ให้กูฟรี สะใจ

โค้ชหนุ่มฝากมาครับ @moneycoach4thai ไม่เริ่มต้นวันนี้แล้วเมื่อไหร่จะมี 🤷🏻 ไม่มีใครช่วยเราได้นอกจากตัวเราเองในอดีต (เมื่อวาน เดือนที่แล้ว ปีที่แล้ว 5 ปีที่แล้ว หรือ 10 ปีที่แล้ว) คุณภาพชีวิตในวันนี้เป็นไง ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจในอดีตที่ผ่านมาทั้งนั้น 💭

คิดถึงที่มีคนตัดพ้อชีวิต ตัวเองพิการมีผัวพิการ มีลูกคนแรกพิการ เลือกจะมีลูกอีกคน หวังว่าจะออกมาปกติเพื่อมาเป็นเดอะแบกของบ้าน สุดท้ายลูกที่คลอดพิการซ้ำซ้อนไปอีก สงสารเด็กที่เกิดมามาก