
📚 De twijfelachtige verdiensten van #D66 minister Elanor Boekholt-O’Sullivan. 🧐 Na haar al twijfelachtige benoeming als commandant (leeftijd en eerdere functie) nam Elanor haar echtgenoot, Harold Boekholt, na 2 jaar het commando op Eindhoven van haar over in 2018, terwijl er nog openstaande gevoelige dossiers lagen. Dit riep vragen op over #belangenverstrengeling; critici spraken van een “#familiebedrijf” en vreesden dat Harold zijn vrouw niet zou bekritiseren. #Klokkenluider Van Wulfen meldde in 2009 onveilige vliegprocedures (o.a. onvoldoende capaciteit, genegeerde voorschriften, vliegen onder invloed). Hij wilde een “tweede Herculesramp” voorkomen. Na rehabilitatie in 2015 werd hij alsnog uit het vliegrooster gehaald onder Boekholt-O’Sullivan, met als motivatie een “druk hoofd” en “bezorgd gevoel” over veiligheid. Er werd een omvangrijk dossier over hem opgebouwd: Boekholt-O’Sullivan schreef zelf over “1700 mails” en vroeg om meer “zaken die je nog kunt gebruiken”. Interne correspondentie (per ongeluk naar advocaat gestuurd) toonde actieve bemoeienis met het onderzoek. #SocialeMedia van Van Wulfen werden #gemonitord (o.a. scheldwoorden als “flapdrol”), wat juridisch gevoelig is. Terwijl intern een groot dossier werd opgebouwd, zei ze publiekelijk dat het dossier “afgesloten” was na rehabilitatie → inconsistentie / mogelijk misleidend beeld. De zaak loopt nog: #VanWulfen eist miljoenen schadevergoeding; zijn carrière is volgens hem blijvend beschadigd door een onterechte psychische aantekening. Interne rapporten toonden eerder problemen (verkeerd verpakte zendingen, ontbrekende papieren). Onder Boekholt-O’Sullivan werd een positieve rondleiding gegeven aan de pers, met nadruk op wat goed ging, terwijl problemen minder belicht werden. Dit voedde het beeld van “#beeldvorming boven transparantie”. Financiële #integriteit en #declaratiefraude: Rammelende administratie: ontbrekende/verkeerde adressen, te hoge vergoedingen, declareren van niet-gemaakte reizen voor hotelovernachtingen. Medewerkers wisten dat bepaalde declaraties tegen de regels waren, maar het werd als “grijs gebied” gedoogd. De meldende adjudant werd ontslagen, anderen kregen slechts een #reprimande (om operationele redenen: anders zou een squadron stilvallen). Het beeld is dubbel: niet alles werd streng aangepakt. Meerdere zware dossiers bleven bij haar vertrek in 2018 #onopgelost of met #dubieuze afhandeling. Nadruk leek vaak te liggen op positieve beeldvorming in plaats van volledige transparantie en harde maatregelen. Bron: Wietse Nijboer



























