Aliakbar Esfarayeni

یکی از بزرگ‌ترین ترس‌های زندگیم اینه که در زمان حیاتم، چین به قدرت هژمون جهان تبدیل بشه. جهان کنونی به رهبری آمریکا که هیچ... جهانِ دوقطبی یا حتی چندقطبی، هرچقدر هم پرتنش، برام قابل‌تحمل‌تر از جهانی تک‌قطبی تحت رهبریِ چینه؛ چون آزادی برای من خط قرمزه و در جهانی که با منطق حکمرانی چین اداره بشه، آزادی بیشتر شبیه یک شوخی تلخه. هر قدرت هژمونیکی دیر یا زود تلاش می‌کنه نگاه، ارزش‌ها و مدل حکمرانیش رو به بیرون صادر کنه. آمریکا هم از این قاعده مستثنا نبوده و نیست؛ ما هم اگر چنین قدرتی داشتیم، احتمالاً مستثنا نبودیم. اما آمریکا، فارغ از اینکه چقدر در عمل به مدعیاتش وفادار بوده، دست‌کم در کنار بازوی نظامی و اقتصادیش، یه بازوی نرم هم داشت: ادبیات حقوق بشر، آزادی فردی، جامعه مدنی و رسانه آزاد... حالا تصور کنید کشوری که حتی یک شبکه اجتماعی بین‌المللی فیلترنشده در داخل خودش نداره، روزی به تنها قطب قدرتمند جهان تبدیل بشه و بخواد نگاهش را به جهان تزریق کنه. هولناکه... هولناک...