Everyday citizen

Noelia Castillo Ramos is 25. After a life marked by abuse and sexual assault, and a suicide attempt that left her paraplegic, she is scheduled for euthanasia. And this is where we are. A wounded woman, in pain and despair, is told death is a solution. We call it compassion. It is not. It is surrender. A culture that cannot carry the broken will eventually eliminate them. That is not dignity. That is despair dressed up as mercy. The defense of life must be wider. It cannot stop at the unborn. It must stand for the violated, the disabled, the suffering, the forgotten. Otherwise, we simply change who we abandon. And let us be honest: doctors are skilled, but they are not moral authorities. The same hands that heal can also be trained to end life. Skill is not wisdom. Noelia did not need death. She needed protection, love, constancy, and meaning. Life belongs to God. We do not restore dignity by consenting to death, but by refusing to abandon the wounded.

Redaktor: "Pomysł jest taki, aby tacy ludzie jak pan, którzy mają solidne oszczędności nie inwestowali pieniędzy w beton, bo to nakręca tylko ceny." R. Kropiwnicki: "Uważam, że to nie jest dobra droga, prowadzi do zniechęcania Polaków do inwestowania." Redaktor: "To niech inwestują w coś innego" R. Kropiwnicki: "No ostatnie dni na giełdzie pokazują jakie to jest niestabilne. Wielu ludzi niedawno kupowało złoto i dzisiaj się martwią. Giełda jest bardzo niestabilna, to jest płytki rynek. Proszę zobaczyć ile osób kupuje nieruchomości we Włoszech, w Hiszpanii. Właśnie pod tym naporem. Jeśli okaże się, że presja podatkowa będzie zbyt duża to zarówno fundusze, które inwestują w nieruchomości, jak i osoby fizyczne - przekierują to na inne rynki. To jest bardzo szkodliwe dla polskiej gospodarki."