Aleda Eva

Göğe yetişmeyen ellerimi tavana kadar uzatıp “Hakkımı bırakma” diye haykırışlarımı ben unutursam arşiv hatırlatsın bana.

Bir kadına sürekli “namus”, “giyim”, “din” üzerinden saldırıp sonra buna “kültür” demek kültürü korumak değil, kadın üzerinde baskı kurmaktır. Ve gerçek şu ki: Kadınları susturmaya çalışan toplumlar hiçbir zaman ileri gidemez.

Kusura bakmayın ama bir halkın kültürü kadınları baskılayarak korunmaz. Bir halkı ileri taşıyan şey kadınlarını susturmak değil; onların özgür, eğitimli, güçlü ve üretken olabilmesidir.

İnsanlara uzaktan “git savaş” demek çok kolay. Ama gerçek hayat sosyal medyada kahramanlık oynamaya benzemez. Mücadele bazen hayatta kalmaktır. Bazen üretmektir. Bazen tek başına dimdik ayakta durabilmektir. Bazen baskıya rağmen susmamaktır.

Ben sadece “Kurdistan” dedim diye Türkçü medya tarafından hedef gösterildim. X’te öldürülmem için paylaşıldım. Defalarca tehdit edildim. Defalarca tutuklandım. O zaman bu yorumları yapan insanlar neredeydi? Avukatı onlar mı tuttu? Hapiste onlar mı kaldı? Risk alan onlar mıydı?

“Bizi temsil etme.” “Sen Kürt değilsin.” “Ajansın.” “Bayraktaki şehit kanını elbisene koyamazsın.” Bunları söyleyen insanlar başarımdan rahatsız oluyor çünkü bir Kürt kadınının korkmadan görünür olmasına alışık değiller.

Acılarımızı, hikâyemizi, protestomuzu sanatla anlatıyorum. Ve ben bu dünyada Kürt renkleriyle üretim yapan ilk insan değilim. Ama siyasi görüşünü açıkça söyleyen nadir insanlardan biri olduğum için yıllardır hedef gösteriliyorum.

“Kürtlük üzerinden prim yapıyorsun” diyorlar. Ben iş kurmak için Kürt olmadım ki. Ben zaten Kürt doğdum. Ben sadece kendi kültürümü modern sanatla, moda ile, tasarımla dünyaya anlatmaya çalışıyorum. Kurdistan renklerini görünür kılmaya çalışıyorum.

Ben Amerika’da “Kurdistan” adında şirket kurdum. Kendi emeğimle, kendi paramla, kendi markamla Kürt adını ekonomik olarak temsil ediyorum. Üretiyorum, çalışıyorum, marka kuruyorum. Bu da mücadeledir. Ama bazı insanlar benim yaptığım her şeyi küçümsemeye çalışıyor.

Mücadele sadece •lmekten, s•lah taşımaktan mı ibaret? Üretmek mücadele değil mi? Çalışmak mücadele değil mi? İsmini dünyaya duyurmak mücadele değil mi?

Koca koca adamlar bana: “Madem Kürtsün neden dağa çıkmıyorsun?” diyorlar. Ben ailemin tek çocuğuyum. Ben bir kadınım. İnsanlar bana rahatça “Git dağa savaş” diyebiliyor ama aynı insanlar büyük ihtimalle evlerinde oturup telefon başında, ayak ayak üstüne atarak bunları yazıyorlar.

Bir şehri gerçekten temsil eden şey baskı kurmak değil, farklı insanlarla birlikte yaşayabilecek olgunluğa sahip olmaktır. Mardin’in asıl kültürü de budur.

Açık giyinmek yeni ortaya çıkmış bir şeymiş gibi davranmanız da ayrı komik. Gerçek Mardinliler bilir; kadınlar yıllardır modern de geleneksel de giyindi. Kimse kimsenin hayatına bu kadar karışmazdı. Çünkü medeniyet tam olarak insanların birbirinin yaşamına saygı duyabilmesidir.

Mardin insanı yüzyıllardır farklı dinleri, dilleri ve yaşam tarzlarını bir arada görerek büyümüştür. Bu yüzden çoğu insandan daha açık fikirli, daha kültürlü ve daha saygılıdır. Dünyanın dört bir yanından turistlerin gelip hayran kaldığı şey de budur.

Bu yüzden kimsenin Mardin adına çıkıp insanlara nasıl giyinmesi gerektiğini, neye inanacağını ya da hayatını nasıl yaşayacağını dayatması komik duruyor. Çünkü Mardin’in gerçek kültürü baskı değil; hoşgörü, özgürlük ve birlikte yaşam kültürüdür.

Mardin sadece tek bir kimlikten ibaret değildir. Yüzyıllardır Kürtlerin, Arapların, Süryanilerin, Türklerin, Müslümanların, Hristiyanların ve daha birçok halkın aynı sokaklarda kavga etmeden, birbirinin inancına ve yaşamına saygı duyarak yaşadığı çok kadim bir şehirdir.

Mardin gibi yüzyıllardır farklı dinlerin, halkların ve kültürlerin bir arada yaşadığı bir coğrafyadan bahsediyoruz. İnsanların birbirine saygı duymayı öğrendiği bir yerden bahsediyoruz. Siz ise hâlâ bir kadının eteğiyle halk ölçmeye çalışıyorsunuz.

Mardin gibi yüzyıllardır farklı dinlerin, halkların ve kültürlerin bir arada yaşadığı bir coğrafyadan geliyorum. Oranın gerçek kültürü baskı değil; hoşgörü, birlikte yaşamak ve saygıdır.

Neden kültürü taşımak sadece kadınların görevi?
Neden bir erkeğin alkol içmesi “normal”, ama bir kadın aynı şeyi yaptığında karakterine hakaret ediliyor?
Neden bir erkek özgür yaşayınca “adam”, kadın özgür yaşayınca aşağılanıyor?

Kadın açık giyinince sorun.
Kadın şarap içince sorun.
Kadın Müslüman olmayınca sorun.
Kadın özgür olunca sorun. Ama aynı şeyleri yapan erkeklere kimse dönüp karakter sorgulaması yapmıyor.