Aliya

وزیر کار گفته: در طی این ۵۰ روزی که از جنگ گذشته، ۱ میلیون شغل از بین رفته و حدود ۲ میلیون نفر مستقیم و غیرمستقیم بیکار شدند. جنگ یعنی تماشای فروپاشی سفره‌هایی که سال‌ها با رنج بنا شده بودند. ​کابوس بیکاری، تلخ‌ترین میراث جنگ برای خانواده‌هاست.

کسی که فردای ۱۸ دی گفته بود «دیدید که جمعیت انبوه، باعث عقب‌نشینی نیروهای سرکوب می‌شود.» امروز گفت «میلیون‌ها ایرانی با آگاهی نسبت به این‌که چه بهایی ممکن است بپردازند، به خیابان‌ها آمدند.» اینجوریه که ما کشته می‌شیم بعد می‌شه تقصیر خودمون!

من ابوالفضل صالحی سیاوشانی هستم و محکوم به اعدام. صدایم باشید.

ثبت و حمایت قانونی لوگوی «مکتب عرفان کیهانی حلقه» در اتحادیه اروپا محمدعلی طاهری بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی حلقه، آکادمی طاهری، موسسه تحقیقات علمی کازمواینتل و سازمان صلح طاهری لینک اطلاعیه در سایت⏬ mataheri.com/euipo-logo-erf… لینک اطلاعیه در تلگرام⏬ t.me/mataherinews2/… #مکتب_عرفان_کیهانی_حلقه #EUIPO #EUTMR

من پخشان عزیزی هستم و محکوم به اعدام. صدایم باشید!

کسی که حامی جنگ نیست، نیاز به ارائه دلیل ندارد. یک ذره انسانیت ورای مرزهای خودساخته، کافی‌ست. #نه_به_جنگ #نه_به_اعدام #صلح

به اسم کمک به مردم ایران به آنها حمله کردند. به اسم کشته شده‌های دیماه، به اسم اعدام شدگان اما حتی یک نیم بند حقوق بشری نمایشی هم در مذاکراتشان نگذاشتند. توقف اعدام‌ها، آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی. زندانیان دیماه کجای این مذاکرات هستند؟ دسترسی به اینترنت آزاد؟ #DigitalBlackOutIran‌

این ربودن خشونت‌آمیز یک دانشجوی نخبه و مدال‌آور المپیاد ادبیات، دقیقاً همان چیزی است که رژیم از آن می‌ترسد: صدای روشن، شجاع و بی‌پروای نسل جوان. #محمدپارسا_گلچین را ربودند چون جرأت کرده بود حقیقت را بگوید. #زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد #IranianRevolution2026

ربوده شدن محمدپارسا گلچین و هشدار نسبت به سرکوب دانشجویان و زندانیان سیاسی #محمدپارسا_گلچین، دانشجوی ۱۹ ساله‌ی ادبیات دانشگاه تهران و دارنده مدال طلای المپیاد ادبیات، شنبه ۲۲ فروردین‌ماه در مشهد به‌صورت خشونت‌آمیز ربوده شد و تاکنون در شرایط نامعلومی در بازداشت به سر می‌برد. این اقدام، بخشی از تداوم سرکوب دانشجویان و فعالان فرهنگی است و نشان می‌دهد که حاکمیت نه تنها از اعتراض و پرسشگری می‌ترسد، بلکه هر صدای مستقل را تهدیدی برای خود می‌بیند. گلچین پیش از ربوده شدن، در ۱۶ آذر گذشته، صراحتاً به جنایت‌های حکومتی اعتراض کرده و خطاب به سعید جلیلی گفته بود: «شمایی که دستانتان و هر نفستان، هر نفستان بوی خون می‌دهد، شمایی که جان پاک ژینا و نیکا و حدیث را گرفتید و هر سال روزهایی که نفس خون‌آلودتان از ترس حضور مردم در سالگرد پر کشیدنشان میگیرد، خیابان را پر از مزدورانتان می‌کنید، اما صدای زن نمی‌میرد». این گفته‌ها و سخنان بر حق دیگر او و محکومیت خشونت علیه زنان و فعالان، یادآوری این نکته است که صداهای عدالتخواه خاموش نمی‌شوند. او همچنین با اشاره به فساد اقتصادی حکومت افزود: «شمایی که کاسبان تحریم و غارتگران سفره‌هایی هستید که هر سال کوچکتر می‌شود…»، انتقاد درباره فشارهای ناشی از سیاست‌های ناکارآمد بر مردم را بیان کرد. در کنار پرونده محمدپارسا گلچین و بی‌خبری مطلق از ایشان، گزارش‌ها درباره وضعیت سایر زندانیان سیاسی نیز هشدار دهنده است. طی روزهای اخیر، بین ۱۰ تا ۲۰ نفر از زندانیان سیاسی از زندان اوین به قرنطینه زندان قزلحصار منتقل شده‌اند و ارتباط آن‌ها با خانواده‌ها قطع شده است. محسن پیرایش، یکی از این زندانیان، که پیش از انتقال روزانه با خانواده در تماس بود، از زمان جابجایی هیچ خبری از او در دست نیست. چنین انتقال‌های ناگهانی و بدون اطلاع‌رسانی شفاف، همراه با نگهداری در سلول‌های انفرادی و محدودیت شدید امکانات، نه تنها فشار روانی بر زندانیان و خانواده های آنان را افزایش می‌دهد بلکه نقض جدی حقوق بشر، از جمله منع شکنجه، حق دادرسی عادلانه و امنیت شخصی را نیز نشان می‌دهد. این اقدامات نمادی از ترس حکومتی نسبت به هر نوع اعتراض دانشجویان و مردم است؛ سیاستی که هدف آن ایجاد رعب و وحشت ملت و محدود کردن آزادی بیان است. با این حال، پیام دانشجویان و نسل جوان ایران روشن است: مقاومت و صدای عدالت همواره پابرجا خواهد ماند. جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری باید بر تضمین آزادی بیان، حمایت از دانشجویان و فعالان، و پیگرد قانونی مسئولان نقض‌کننده حقوق بشر عملا نه صرفا در شعار و حرفهای تکراری، تمرکز کنند. پرونده محمدپارسا گلچین و وضعیت زندانیان سیاسی مانند محسن پیرایش، یادآور اهمیت پایداری، شجاعت و آگاهی مردم در برابر خشونت و سرکوب سیستماتیک است و تأکیدی است بر اینکه هر اقدامی برای سلب آزادی، با مقاومت روبرو خواهد شد. در چنین شرایطی، آنچه رخ می‌دهد تنها نقض حقوق یک فرد نیست، نشانه نادیده‌گرفتن حق تعیین سرنوشت ملت و تحمیل نوعی برده‌داری سیاسی است که در آن ابتدایی‌ترین حقوق انسانی، از جمله آزادی و امنیت فردی، به‌سادگی سلب می‌شود. از این‌ رو، آزادی فوری محمدپارسا گلچین، روشن‌شدن وضعیت زندانیان انتقالی و آزادی تمامی زندانیان سیاسی، یک مطالبه حداقلی برای صیانت از حقوق انسانی و جلوگیری از تداوم چرخه‌ای است که در صورت استمرار، حقوق نسل‌های آینده را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد. #زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد #IranianRevolution2026

خطر اجرای قریب‌ الوقوع حکم اعدام #فرزاد_مرادی، معترض دیماه در ایذه با اتهام «محاربه»

خطر تکرار سکته قلبی برای #نرگس_محمدی محرومیت از درمان، ضعف شدید، کاهش وزن و قرار گرفتن در محیط ناامن زندان کنار زندانیان جرایم خشن، جان برنده جایزه نوبل صلح را تهدید مستقیم کرده است. هشدار پزشک جدی است. ادامه این وضعیت غیرانسانی قابل توجیه نیست. #زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

اینبار که از سر لجبازی یا مسخ یا هرچیزی دوباره خواستی از جنگ دفاع کنی یا از ترامپ بخاطر بمباران کشورت تشکر کنی و یا دوباره اعدامها و ظلمهای جمهوری اسلامی را سمت مقابل جنگ و تجاوز به وطن بگذاری، به این فکر کن که چطور شد که: ۱- در روزهای اولیه جنگ، یکباره ترامپ گفت رژیم عوض شده و گفت کسانی که مد نظر رهبریند کشته نمی شوند ۲- و همزمان رسانه های اسراییلی، همانهایی که در زمان خودش مهره سوخته پهلوی را رو کردند، گفتند رهبر بعدی قالیباف است!! ۳- و همین الان قالیباف و سپاه همه کاره جمهوری اسلامی شده است؟! و عراقچی عین آجودان به دنبال او راه میافتد! ۴- و چطور یک برنامه تمیز چیده شد برای حذف یک سری مهره ها و به دست گرفتن حکومت نظامی توسط سپاه با همکاری امریکا و اسراییل. بدون اینکه در میانه جنگ هیچ آزادی خواه و مبارز واقعی ای فرصت اعتراض و مبارزه داشته باشد…!آغاز حکومت کامل نظامی در چهل روز ۵- و چطور در این بازی کثیف‌ قدرت، پهلوی و یک سری طرفدارانش هم اتفاقا پرچم امریکا و اسراییل به دست گرفتند و با خیال شاه و شاه بازی، عملا برای انتصاب قالیباف توسط امریکا !! شروع به تشکر از ترامپ و بی بی کردند ۶- و در نهایت چطور با ویرانی بخش عمده ای از زیرساختهای وطن (که اتفاقا همان جماعت آنرا هیچ میپندارند) و فروش ارزان بقیه ثروت وطن به قدرتهای دنیا توسط تیم رهبری جدید، جمهوری اسلامی نفسی تازه می گیرد برای یک دوره سیاه دیگر… با یک دوره مذاکره فرمالیته و یک توافق پشت پرده بین سپاه و بازیگران دنیا این بار اما، اگر تغییری صورت بگیرد، تغییر دهنده بازی، نه امریکا و نه اسراییل و نه عروسکهای خیمه شب بازی آنها بلکه وحدت و همدلی واقعی مردم با هدایت و راهبری از داخل کشور و توسط مبارزین زندان رفته و درد کشیده خواهد بود… حالا یا به این وحدت میرسیم و قدر خود را میشناسیم و دنباله روی آدمکشهای بین المللی و حامیانشان نمی شویم و یا… در بر همین پاشنه خواهد چرخید راه دیگری برای رهایی نیست

ماکان پسر ایران! #مدرسه_میناب

من احسان فریدی هستم و محکوم به اعدام. صدایم باشید!

@Taheri_Movement زمین میراث مشترک همهٔ انسانهاست. تا وقتی آگاهی جمعی بالا نره و حقوق بشر به شکل نوین و فراگیر درنیاد، همیشه ۹۹٪ قربانی تصمیمات ۱٪ خواهند بود. #حقوق_بشر_نوین #اینتریونیورسالیزم #آگاهی_جمعی

آگاهی جمعی برای حفظ منافع عمومی زمین متعلق به همه است، نه متعلق به قدرتمداران و متعلق به سرمایه داران که یک درصد جمعیت جهان هم نیستند. بنابراین بدون اینکه در واقع از حالا به بعد سرنوشت آن۹۹ درصد دست یک عده محدود است چه کار باید کرد؟ چه جوری باید از منافع عموم دفاع کرد؟ این نیاز به حقوق بشر نوین دارد. حقوق بشری که حافظ هویت انسانی است، نه تنها در یک منطقه، نه تنها در یک کشور بلکه به طورکلی این است که حافظ هویت انسان باشد و بتواند منافع انسان را تامین بکند. محمدعلی طاهری بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی و سازمان صلح طاهری #حقوق_بشر_نوین #اینتریونیورسالیزم #آگاهی_جمعی

کشته شدن سه عضو یک خانواده در میناب، روایت پدر: «عصر روز سوم #جنگ بود که پیکر دخترم، سومین گمشده‌ام را هم در سردخانه‌ای که پیکر دیگر بچه‌ها را نگهداری می‌کردند، از روی النگو و انگشتری که توی دستش بود شناسایی کردم؛ کلا له شده بود و فکر کنم سر هم روی بدنش نبود، چون آن لحظه من هر چه نگاه می‌کردم سر محیا را ندیدم» #محیا_سالاری #علی_سالاری #زهرا_میردادی #جنایت_میناب

احسان حسینی‌پور، بنیامین نقدی و ساغر غلامی در آستانه اعدام #نه_به_اعدام

خطر تکرار سکته قلبی برای نرگس محمدی؛ محرومیت از درمان و تهدید جانی در محیط ناامن زندان #نرگس_محمدی، زندانی سیاسی و برنده جایزه نوبل صلح، در زندان زنجان در شرایطی نگهداری می‌شود که نشانه‌های وخامت جدی جسمی و هشدار صریح نسبت به احتمال تکرار سکته در مورد ایشان وجود دارد. دسترسی او به درمان مناسب قطع شده؛ وضعیتی که عملاً جان او را در معرض تهدید مستقیم قرار داده است. بر اساس سخنان حمیدرضا محمدی، برادر نرگس محمدی، وضعیت جسمانی او بحرانی و با تهدیدی جدی همراه است. وی از ضعف شدید، کاهش وزن قابل توجه و وقوع حمله قلبی در ۴ فروردین ۱۴۰۵ خبر داده که طی آن نرگس محمدی برای بیش از یک ساعت بی‌ هوش بوده است. همچنین پزشک متخصص، داروهای تجویز شده در زندان را در بروز این وضعیت مؤثر دانسته و ادامه درمان را منوط به نظر پزشک متخصص اعلام کرده است. قرار دادن یک زندانی سیاسی در کنار زندانیان متهم به جرائم خشن مانند قتل، در کنار گزارش‌هایی از تهدیدهای جانی، نشان می‌دهد که حتی ابتدایی‌ترین الزامات امنیت فردی نیز نادیده گرفته میشود. این وضعیت، قرار دادن آگاهانه یک فرد در معرض چنین مخاطراتی است. آنچه پرواضح است، محدود نبودن این شرایط به یک فرد است، این نحوه برخورد، در قبال بسیاری از زندانیان سیاسی در همه زندانها در حال تکرار است؛ فرسایش تدریجی سلامت، تعویق درمان و قرار دادن افراد در شرایطی که ناامنی و خطر به امری عادی و مستمر در زندگی روزانه آنان در زندان تبدیل می‌شود. این وضعیت در امتداد همان الگوی نظام‌های مادام‌العمر و غیرپاسخگو است؛ جایی که حفظ قدرت، بر کرامت انسانی تقدم پیدا می‌کند و در نتیجه، مخالف و منتقد نه به‌ عنوان یک شهروند صاحب حق، بلکه به‌ عنوان مسئله‌ای که باید کنترل یا حذف شود، تلقی می‌گردد. در چنین فضایی، فشار بر زندانیان صرفاً به محدودیت آزادی ختم نمی‌شود، بلکه به‌ تدریج به فرسایش جسمی و روانی نیز کشیده می‌شود و این روند، به‌ گونه‌ای پیش می‌رود که مسئولیت آن میان نهادها پراکنده و عملاً بی‌پاسخ می‌ماند. وقتی هشدار پزشک درباره احتمال تکرار سکته قلبی مطرح شده و علائم بحرانی ثبت شده، ادامه این روند دیگر قابل توجیه نیست. هرگونه پیامد جانی نرگس محمدی در چنین شرایطی، روندی است که از پیش قابل تشخیص و پیشگیری بوده است. نادیده گرفتن این شرایط زندانیان، نقض جدی تعهدات حقوق بشری ارزیابی میشود؛ همان مسیری که پیش‌تر نیز در مورد زندانیان سیاسی بارها به نتایج فاجعه ‌بار ختم شده است. تمامی زندانیان سیاسی، امنیتی و عقیدتی باید بی قید و شرط آزاد گردند. #زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد #IranianRevolution2026

تأیید احکام اعدام معترضان دیماه ۱۴۰۴ و خطر اجرای قریب‌الوقوع؛ سایه دادگاه‌های صحرایی در «آرایش جنگی» قضایی تأکید رئیس قوه قضاییه، محسنی اژه‌ای بر رسیدگی قضایی با «آرایش جنگی» و خارج از «مناسبات عادی»، همزمان با صدور حکم اعدام برای چهار تن از بازداشت‌شدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، #محمدرضا_مجیدی_‌اصل، #بیتا_علی_همتی، #بهروز_زمانی_‌نژاد، #کوروش_زمانی‌_نژاد، به اتهام «اقدام عملیاتی برای دولت متخاصم» به مجازات اعدام محکوم و اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» نیز هر یک به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده‌اند و حکم مصادره اموال آنان نیز صادر شده است. در همین پرونده، امیر علی‌همتی، متهم ردیف پنجم، به پنج سال و هشت ماه حبس محکوم شده است. بر اساس متن حکم این افراد، رفتارهایی مانند «پرتاب بلوک سیمانی و اشیا از بالای ساختمان به سمت مأموران» عنوان شده که حتی در صورت پذیرش این ادعاها، در چارچوب جرایم عمومی مانند تخریب اموال، ایراد صدمه یا اخلال در نظم عمومی است و ارتباطی با اتهام «اقدام عملیاتی برای دولت متخاصم» ندارد مگر اینکه اتهام و مستنداتی در ارتباط مستقیم با یک دولت خارجی یا گروه سازمان ‌یافته، دریافت دستور، هماهنگی عملیاتی، تأمین مالی یا اقدام آگاهانه در راستای منافع دولت دیگر در پرونده مطرح شده باشد که هیچیک عنوان نشده است. از طرفی خطر اجرای قریب‌ الوقوع حکم اعدام #فرزاد_مرادی، معترض دیماه در ایذه با اتهام «محاربه»، نشانه‌ای از تغییر محسوس در نحوه رسیدگی به این‌گونه پرونده‌هاست. فرزاد مرادی در قرنطینه زندان شیبان اهواز نگهداری می‌شود و در جریان بازداشت و بازجویی با خشونت شدید مواجه شده، به‌ طوری که آثار جراحات متعدد از جمله شکستگی بینی، ضربات به سر و صورت و خونریزی داخلی و… در او مشاهده شده است. وی در بهمن‌ماه ۱۴۰۴ به بیمارستان امام اهواز منتقل شد و چندین قاشق یکبار مصرف از معده‌اش خارج گردید، اما با وجود مخالفت کادر درمان، پیش از تکمیل روند درمان به بازداشتگاه بازگردانده شد. همچنین، گزارش‌های متعددی از داخل زندان‌ها از وخامت شرایط نگهداری زندانیان سیاسی حکایت دارند. کاهش شدید جیره غذایی، محرومیت از دارو و خدمات درمانی و محدود شدن ارتباط با بیرون از زندان، به وضعیتی انجامیده که سلامت و جان زندانیان را به‌طور مستقیم تهدید می‌کند. در برخی موارد، حتی داروهای ارسالی خانواده‌ها نیز به دست زندانیان نمی‌رسد. این شرایط، در کنار افزایش اعدام‌ها و بازداشت‌های گسترده و انتقال بعضی افراد به مکان‌های نامعلوم، بدون اطلاع‌رسانی شفاف، نشان می‌دهد که فشار بر افراد به یک روند خطرناک و جانفرسا تبدیل شده است. در نگاهی که بر نفی هرگونه سلطه بر انسان و حق تعیین سرنوشت توسط ملت تأکید دارد، هیچ فرد یا نهادی نمی‌تواند خود را در جایگاهی قرار دهد که درباره جان انسان‌ها تصمیم‌گیری کند. در این چارچوب، حیات انسان حقی غیرقابل سلب است و هیچ ساختاری مجاز به سلب آن نیست. از این منظر، مجازات اعدام؟ به‌ویژه در روندهایی همراه با ابهام و فشار، نقض حق حیات و استمرار همان رویکردی است که به‌جای پاسخگویی، مسیر حذف انسان‌ها را در پیش می‌گیرد. در چنین شرایطی، ادامه صدور و اجرای احکام اعدام زندانیان سیاسی، به هیچ عنوان قابل توجیه نیست. توقف این احکام، کنار گذاشتن مجازات اعدام و آزادی زندانیان سیاسی، امنیتی و عقیدتی، گامی ضروری و حداقل اقدامی است که می‌تواند از تشدید این چرخه کشتار، سلب حق حیات انسانهای بیگناه و درد مردم و جامعه ستمدیده ایران، جلوگیری کند. @drmaisato #نه_به_اعدام #StopExecutionsInIran