อโน (งานรุมเร้า)

@EVan_TWH “ อะไร— ” ก่อนอโนจะได้เอ่ยอะไรเขาก็โดนกอดไปแล้ว ใบหน้าของเขาขึ้นแดงจาง ๆ ตกใจกับการกระทำของคนตรงหน้า ไม่เคยคิดว่าจะมีใครกล้าทำ ท้าทายคนมาก็เยอะ... ทำไมพอเป็นอีกคนถึงได้กล้าทำ ? ไม่เข้าใจเลยจริงๆ.. “ ปล่อย— ” เขาดันตัวออกห่างจากอีกคนก่อนที่จะรีบหยิบรองเท้าแล้วเดินกลับไปที่หอ

@Anooo_TWH ใบหน้าสีขาวซีดค่อย ๆ ซุกลงบริเวณหลังต้นคอของคนที่ตัวเล็กว่า — ฟืด เอวานสูดกลิ่นดอกกระดังงานั้นเข้าปอดราวกับเสพติดมัน “ ก็หอมดีนิ่.. ” เขาว่าขณะที่ยังคงวางใบหน้าขาวซีดอยู่บนไหลเล็ก สายตาเรียบนิ่งเหลือบมองคนที่เอ่ยท้าทาย ท่าทางที่ดูสับสนที่อีกฝ่ายแสดงตอนนี้มันดีจนอยากบันทึกไว้

@Drake_TWH (Nah uh 🙂‍↔️)

@Anooo_TWH (เจอแน่ระเบิดลงบ้าน .ชี้)

@Drake_TWH (คนดีอย่าโกรธพี่เลย)

@Anooo_TWH (รัยว้าเออเจอคู่ที่จริงใจแล้วนิเชอะ)

@EVan_TWH “ แกมาดมชั้นตอนไหนไม่ทราบ ? ” อโนทำหน้าหยี๋ราวกับว่ากำลังรังเกียจคำพูดของคนตรงหน้าแล้วหัวเราะออกมา “ อย่าบอกว่าแอบใช้คาถาอะไรประหลาดๆอีกแล้วอะนะ ? ” เขายกยิ้มขึ้นมาก่อนที่จะเดินเข้าไปหาตัวเอวานพรางดมกลิ่นเสื้อตัวเองไปด้วยขณะที่เดิน “แน่ใจนะว่าไม่ได้อยากดมใกล้กว่านี้?”

@Anooo_TWH เอวานยืนเงียบ ดวงตานิ่งสนิท ฝมองร่างตรงหน้าโดยไม่ตอบคำถามทันที ลมเย็นพัดผ่าน ทั้งคู่เบา ๆ “ ฉันไม่ได้ตาม ” เขาพูดในที่สุด น้ำเสียงเรียบ เย็นแต่แผ่วลงกว่าปกติเล็กน้อย “ แค่เดินผ่านอีกแล้ว ” เขาพยายามอธิบายว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญแต่มันคงบังเอิญบ่อยเกินแล้วสิ “ วันนี้...หอมนะ ”

@EVan_TWH เจ้าตัวนั่งอยู่พักนึงก่อนที่จะหันหลังกลับขึ้นมาดีๆแต่สายตาก็กลับพบกับบุคคลที่ดูโดดเด่นแม้ใต้เงา เพราะตัวซีดแบบนั้นใครก็เห็น “แมค?” อโนพูดขึันก่อนจะยิ้มมุมปากแล้วกอดอก “ยังไม่เลิกนิสัยชอบตามอีกรึไง?” เขาถามรอยยิ้มแบบกวนประสาทประจำหน้ากลับมาอีกครั้งนึง แต่กับเอวานดูสนิทกันดี

@Anooo_TWH สายตาคมกวาดมองคนตรงหน้าอย่างลับๆ ในใจกำลังตีกันว่าเขาควรเข้าไปหาอีกคน หรือมองแบบนี้ต่อไปดี แต่แล้วกลิ่นหอมบางอย่างก็ลอยมาตืดจมูกของเอวาน *'ดอกกระดังงา...'* กลิ่นดอกไม้ที่เขาชื่นชอบที่สุด กลิ่นที่อบอุ่นนั้น กลิ่นหวานๆที่เขาอยากได้ หงุดหงิดชะมัด ก็แค่กลิ่นดอกไม้แท้ๆ

@YYOT_TWH (แอ๋ ผมตัดเลยนะครับ ผมไม่ว่างมาต่อเลย😭)

@Anooo_TWH "จะถือว่าเป็นคำชมแล้วกันนะครับรุ่นพี่" "แต่แนะนำว่าไม่ควรไปยิ้มแบบนี้ให้ใครอีกนะครับ ถ้าไม่อยากเจ็บตัวเพิ่ม" พูดเสียงเบาทว่ายังคงดังพอให้อีกฝ่ายได้ยิน ก่อนจะถอยกลับมา

@YYOT_TWH “อีกอย่าง...พวกคลั่งเลือดบริสุทธิ์แบบแกดูง่ายออกจะตๅยไป” เขาหันมายิ้มแป้นให้อีกคน ถึงมันจะเป็นรอยยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่ทำให้อโนคงโดนรุมค่อยเป็นที่เรียบร้อยแล้วล่ะ ถ้ามีคนเห็น “จะว่าไป ก็พึ่งจะรู้ว่าไม้กระดานมันพูดได้ด้วย เก่งจริงๆ” เขาเอ่ยทิ้งท้ายแล้วเดินไปช้าๆ..

@YYOT_TWH “อ้อ หรอ” เขาพยักหน้าเบาๆก่อนที่จะยักไหล่ทำเป็นไม่สนใจแล้วเดินแข่งกันกับหอยทากต่อ “ก็ไม่ได้อยากให้เด็กไม่รู้หัวนอนปลายเท้าจากที่ไหนมารักษาหรอกนะ” “มันแปลกอะดิ ใครก็ไม่รู้อยู่ๆจะมาช่วยมันเหมือนแกก็แค่อยากได้อะไรแลกเปลี่ยน” เขาบ่นไปขณะที่ก็กำลังเดินกะเผลกไปเรื่อยๆ (+)

@YYOT_TWH “อีกอย่างถ้าจะช่วย สภาพอย่างแกอะนะจะช่วยได้?” เขาส่งเสียงเหอะในลำคอเบาๆก่อนที่จะหัวเราะออกมาจริงๆ เป็นการหัวเราะที่ดูเหมือนจะหัวเราะใส่อีกคนมากกว่า “โถ่~คุณชายไม้กระดาน” เขาว่าพร้อมกับยิ้มรอยยิ้มยียวนครั้งที่เขาเงยหน้ามองอีกคน “ก็นึกว่าจะหยิ่งเหมือนหน้า...” “ที่แท้ก็ใจดี~..”

@YYOT_TWH “เห้ย พูดงี้เอามันมาเดินข้างชั้นดิ!” น้ำเสียงดูไม่ค่อยพอใจ แต่พออโนพูดถึงหอยทาก มันก็มีอยู่ตั้งตัวนึงนั้นแหละ ค่อยๆสไลด์ไปกับพื้น *"เร็วกว่าจริงๆว่ะ.."* เขาคิดในใจ “แล้วไง? จะถึงตอนไหน วันไหน ชาติไหนก็เรื่องของชั้น” เขาว่า ยังคงยืนขาเดียวแต่ตามองหอยทากบนพื้นอยู่ (+)

@YYOT_TWH “เงียบปากไปเหอะ...” เขาตอบเสียงสั่น ถึงเหมือนจะร้องไห้ แต่เหมือนจะเจ็บข้อเท้ามากกว่า ถึงอย่างงั้นเขาก็ยันตัวลุกขึ้นมายืนขาเดียวอยู่ดี “ชั้นดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องมายืนมองหรอกน่ะ..” “โรคจิตเอ้ย..” เขาค่อยๆเดินออกไปทางที่เขาว่าจะไปแต่แรกช้าๆ เพราะข้อเท้าพลิกเลยเดินเร็วไม่ได้

@Anooo_TWH คล้ายฉายภาพก่อนหน้าซ้ำอีกครา เพียงแต่ว่าคราวนี้เจ้าตัวกลับไม่เอ่ยปากออกตัวช่วยเหลือเหมือนก่อนหน้าเท่านั้น "ผมบอกแล้วไงครับว่าระวังทางด้วยน่ะรุ่นพี่" ไล่สายตาขึ้นมาดูสีหน้าที่คล้ายจะร้องแต่ไม่ร้องอีกฝ่ายแล้วก็เงียบไปสักพัก "คราวนี้ไม่ร้องไห้แล้วหรือครับ?"

@YYOT_TWH (สงครามระเบิด😭😭)

@Anooo_TWH (กี้ดดดด งั้นแบบนี้ต้องเตรียมสวนแล้ว เราจะโดนระเบิดไปด้วยกัน 😭😭😭)

@YYOT_TWH เขาสบถนั้นนี้เบาๆพึมพำกับตัวเองขณะที่เขาจะลุกขึ้น ตอนที่จะยันข้อเท้าขวาขึ้นมันดันรู้สึกเจ็บแปร้บขึ้นมาแปลกๆ ข้อเท้าพลิก ? “×ุบาทว์ที่สุด...วันอะไรวะเนี่ย!—” เขาสบถออกมาเสียงดังทำท่าเหมือนจะร้องไห้อีกแต่ก็อึ้บไว้เพราะอยู่ต่อหน้ารุ่นน้อง ต้องแอ็คไว้

@YYOT_TWH “จิ้—” เขาคิ้วขมวดใส่อีกคนแล้วจิ้ปากก่อนจะค่อยๆเดินกะเผลกๆออกไปทางอื่น คงจะไปหาจับสัตว์วิเศษเหมือนเดิม ทั้งที่ร่างกายก็เป็นแบบนี้ แต่ตัวอโนเองรู้สึกหงุดหงิดตลอดเวลาที่รู้สึกว่าอีกคนยังมองอยู่แบบนั้น น่าหงุดหงิดที่สุด— “เ×ี่—” ไม่ทันไรอโนก็เตะก้อนหินล้มไม่เป็นท่าลงไปอีก

@YYOT_TWH (ผมปล่อยระเบิดทีละลูกนะครับ โดนแน่🫵🫵🫵🫵)

@Anooo_TWH (งั้นหอบบ้านวิ่งไปด้วยเลยค่ะ อย่านะคะ 😭 กี้ดด)

@YYOT_TWH (แค้นนี้ต้องจ่ายด้วยหลังคาบ้านครับ🫵)

@Anooo_TWH (ห้ะ อะไรนะคะ-- ใจร่ม ๆ นะคะ เรื่องนี้เราคุยกันได้ 😭😭😭)

@YYOT_TWH (ผมแค้นครับ เอาเข้าบัญชีเลยเดี๋ยวโดนผมบอมบ์คื—)

@Anooo_TWH (เดี๋ยวเราซ่อมบ้านให้นะคะะ 🥺✨)

@YYOT_TWH ด้วยความรู้สึกสงสัยเลยหันกลับมามองดูว่าอีกคนยังอยู่มั้ย พอเห็นว่ายังอยู่ ก็แอบหงุดหงิดอยู่เหมือนกัน “ยืนมองเป็นพวกโรคจิตอยู่นั้นแหละ..” เขาพึมพำ ก่อนที่จะตะโกนใส่อีกคน “จะไปไหนก็ไป!” เพราะความไม่สบอารมณ์ รวมถึงเพราะกำลังเจ็บตัวอยู่ด้วย แต่คงจะไม่ยอมขอโทษทีหลังหรอกนะ

@Anooo_TWH อีกฝ่ายจะทำอะไรก็เรื่องของอีกฝ่ายเลยแล้วกัน ดังนั้นหลังจากมองคนตรงหน้าเดินไปทางอื่นสักพักก็ไม่ได้ไปตื้อหรือทำอะไรต่อ (ลูกไม่ชอบ แต่ผปค.ชอบมากเลยค่ะ-- ด่าอีก-- 🤣 และจะต่อหรือแยกย้ายแค่นี้ก็ได้หมดเลยนะคะ 🥺💦)

@YYOT_TWH “ไม่ต้อง...รักษาเองได้..” เขาตอบ สีหน้าดูไม่ค่อยพอใจแต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอีกคนมาเจอหรือเพราะเหตุการณ์ก่อนหน้ากันแน่ “...” “จุ้นจ้านจริงๆ...” เขามองอีกคนหัวจรดปลายเท้า แล้วจึงพึมพำเบาๆ ก่อนที่จะเดินกะเผลกไปทางอื่นแทน

@Anooo_TWH "..." ความจริงก็ไม่ได้อยากจะยุ่งหรอก เขาแค่ถามตามมารยาทเพราะดันบังเอิญผ่านมาเห็น แล้วดันจำได้ว่าอีกฝ่ายเป็นเลือดบริสุทธิ์เหมือนกันเท่านั้นเอง-- "...ให้ผมช่วยรักษาสักหน่อยไหมครับ" พูดไปตามมารยาทอันดีที่พบเห็นคนเจ็บแล้วควรช่วยเหลือ

@YYOT_TWH “ไหว...ไม่ต้องมายุ่งหรอกน่ะ” เขาเอ่ยปากตอบออกไปอย่างไม่สบอารมณ์ หลังมือยกขึ้นเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมา ส่วนที่จมูกมีเลือดไหลนิดหน่อยไม่มีอะไรมากเท่าไหร่ เขายันตัวพยายามลุกขึ้น แต่เห็นได้ชัดว่าเขาบาดเจ็บอยู่ แต่ก็ยืนได้ “น่าอายที่สุด...” เขาพึมพำขณะที่เขาจับต้นไม้ข้างๆเพื่อพยุงตัว

@Anooo_TWH (มาแน้วว) ทีแรกก็แค่ตามเสียงมาเพราะคิดว่าเป็นสัตว์วิเศษสักตัว แต่ก็ไม่นึกเลยว่าจะเดินมาพบใครบางคนเข้า "..." สำรวจความผิดปกติบนร่างอีกฝ่ายแวบนึง ก่อนดึงสายตากลับมา เลือด น้ำตา แล้วก็ฝุ่นงั้นหรือ? อืม เหมือนจะมาเจอคนในสภาพแปลก ๆ อีกแล้วสินะ ช่างเถอะ "ลุกไหวไหมครับรุ่นพี่"