Sabitlenmiş Tweet
به یاد جاویدنامان.
بخشی از نامه دوم «نامههایی به یک دوست
آلمانی» - آلبر کامو
«ما بهای گزافی پرداختیم تا بفهمیم که آیا حق با ماست یا نه. ما ناگزیر بودیم از راهی دراز و دشوار عبور کنیم و از مصلحتاندیشیهای خود بگذریم. ما میخواستیم عدالت را در عینِ بیگناهی حفظ کنیم، اما آموختیم که نمیتوان هم بیگناه ماند و هم در برابرِ ظلم ایستادگی کرد.
شما (ظالمان) از همان ابتدا میدانستید چه میخواهید؛ اما ما زمانِ درازی را صرفِ پرسش کردیم. ما بهای این درنگ را با خون و اشک پرداختیم. اما همین تأخیر، قدرتِ ماست؛ زیرا اکنون که برخواستهایم، با تمامِ وجود و با اطمینانِ مطلق برخواستهایم.
ما میدانیم که آزادی، هدیهای نیست که به ما بخشیده شود، بلکه غنیمتی است که باید با رنج و پایداری بازپس گرفته شود. ما این بها را میپردازیم، زیرا میخواهیم میانِ انسان بودن و برده بودن، اولی را برگزینیم. ما پیروز خواهیم شد، نه به این دلیل که قدرتِ مادیِ برتری داریم، بلکه به این دلیل که حقیقتِ ما، بهایی سنگینتر از دروغِ شما پرداخته است.»
#DigitalBlackOutIran
فارسی
