Cihat Arpacık

"Komutan" şimdi geri döndü. Albay Riyad Esad, Suriye Savunma Konseyi'ne danışman olarak atandı. Yıllar önce, soğuk bir mart ayında, bir mülteci kampında buluşmuştuk Riyad el Esad'la. (Evet, mülteci kampında) ÖSO kurucusu olarak ilk dönem Suriye devrimci hareketinin en bilindik askerî yüzlerinden biriydi. Defalarca saldırıya uğradı, oğlunu ve bir bacağını kaybetmişti. Ama tarihin doğru tarafında durmanın haklı gururunu yaşıyordu. Yine işlerin muhalifler açısından hiç de iyi gitmediği günlerdi. Rusya ve İran blok halinde Esad'ın yanında duruyor, milyonlarca mülteci çadırlarda yaşıyor, kalan son "kale" İdlib'e ağır bir bombardımanın yaklaştığı haberleri geliyordu. Ölü sayısı 1.5 milyona yaklaşmıştı. Direkt sordum: ÖSO'yu kurduğunuz için hiç pişman oldunuz mu? Şöyle söyledi: "Rejimi düşürmeye ve zulme son vermeye çalıştığım için hiç pişman olmadım. Şimdi de pişman değilim." Sonra şöyle devam etti Esad: "Suriyeliler bu savaşı hala kazanabilir. Rejim bitecek, halklar kazanacak. Bu devrime yanlış yapan hesap verecek. Suriye devrimi dünyaya, özgürlük sembolü oldu. Halkımız çadırlardan evlerine dönecek. Kesinlikle döneceğiz. Biz yeniden kazanacağız." O da mülteci kampından çıktı, evine döndü. Şimdi, ülkesinin geleceği için kaldığı yerden devam edecek.

Sipan Hamo’nun röportajı ilginç. Boşuna dememişler, “taç giyen baş akıllanır” diye.

Katar'da şehit olan TSK ve Aselsan personelinin cenaze namazında, cenazelerin yerde olması üzerinden garip bir tartışma başlatılmak isteniyor. Aşağıda Katar emirinin dedesinin ve eski S. Arabistan kralının cenaze namazlarından birer fotoğraf var. Bu, bölgede saygısızlık değil.

📊 SAVAŞ ALANI ARTIK “BAHİS PİYASASI” Modern savaşlar giderek tahmin piyasalarının konusu haline geliyor. Artık bazı yatırımcılar şu sorular üzerine bahis yapıyor: Bir ülke ne zaman saldırı başlatacak? Bir operasyon ne kadar sürecek? Bir lider iktidarda kalacak mı? Bu sistemde savaşın seyri adeta finansal bir “olasılık fiyatı”na dönüşüyor. Tahmin Piyasaları Nasıl Çalışıyor? Tahmin piyasaları, gerçek dünyadaki olayların sonucuna göre alım-satım yapılan finansal sözleşmelerden oluşuyor. Katılımcılar bir olayın gerçekleşme ihtimaline göre yatırım yapıyor ve oluşan fiyat kolektif tahmini yansıtıyor. Askerî krizler bu piyasalar için yeni ve tartışmalı bir alan. Örneğin son yıllarda kullanıcılar şu konular üzerine yüz milyonlarca dolar değerinde bahis yaptı: ABD’nin İran’a saldırıp saldırmayacağı Belirli bir savaşın ne zaman başlayacağı Bir liderin devrilip devrilmeyeceği. Bu durum iki kritik tartışmayı tetikliyor: 1️⃣ İstihbarat Sızıntısı Riski Eğer içeriden bilgi sahibi kişiler piyasada işlem yaparsa, gizli askeri planlar dolaylı olarak ortaya çıkabilir. 2️⃣ Tehlikeli Teşvikler Bazı senaryolarda finansal kazanç, şiddet olaylarının gerçekleşmesini teşvik edebilir. Modern savaş artık görece "şeffaf" bir veri ortamında gerçekleşiyor. Bugün savaş alanı hakkında ticari uydu görüntüleri, açık kaynak istihbaratı (OSINT), sosyal medya ve blockchain tabanlı tahmin piyasaları veri üretiyor. Bu nedenle operasyonların başlaması bile bazen küresel bir “bekleyiş” anına dönüşebiliyor. (War on the Rocks)

"Oyunda kazananlar en çok çalışanlar değil, doğru ağlara, siyasi, ekonomik, toplumsal çetelere bağlananlar. Bugünün dünyasında görünür olmak, doğru kişilerle ilişkiler kurmak da gerekir."

@ahmetguventr Sizin havsalanızın almaması gayet doğal. Çünkü bir sabah vakti evinizi arkada bırakıp yıllarca çadırlarda yaşamak zorunda kalmadınız, yakınlarınızı cezaevlerinde aramadınız, mahalleniz topçu atışlarına tutulmadı ve sevdikleriniz işkence görmedi. Ama bunları yaşayanlar var.

@ArpacikCihat Rejim ile İran halkı nasıl aynı kefeye konulabilir? O eli kanlı rejime arka çıkmak değil kastımız. Ancak bugün katillerin en büyükleri olan iki ülkenin uçakları İran halkına bomba yağdırırken kan davası gütmeyi en azından benim havsalam almıyor.

Bölge ülkelerine İran perspektifinden bakan ilginç bir yaklaşım söz konusu. Mesela Suriye’ye. Şam’ın Tahran’ın arkasını kollama gibi bir borcu varmış gibi davranılıyor. İran kendi savaşını versin, diğer ülkelerden bir alacağı yok. Hesaba-kitaba vurursak Şam alacaklı çıkar.

@ahmetguventr İran, 10 yıldan fazla bir süre Suriye’de kan akıtmamış, korkunç savaş suçlarına imza atmamış olsa haklısınız. Ama arada kan var artık. Yakın tarihin en büyük trajedisinden birine maruz bırakılan bir ülkeden çok fazla şey isteniyor.

@ArpacikCihat Evet Şam alacaklı Tahran borçlu. Kabul. Ama uğruna mücadele edilecek davaları olmalı kendini insan bilenlerin. Örneğin ABD ve İsaril’in alçaklıklarına karşı durma gibi. Mazlumun milletine, mezhebine, meşrebine bakmamak gibi. Zalimin karşısında mazlumun yanında olmak gibi.

İran Devrim Muhafızları Ordusu, ABD’ye ait bir F-35 savaş uçağını İran hava sahasında gelişmiş bir hava savunma füzesiyle vurduğunu duyurdu. (İstihbarat notuna dikkat) ABD kaynakları da haberi doğruladı. Bu, bir F-35’in harp sahasında vurulduğu ilk vaka olarak tarihe geçti. İstihbarat notu: F-35 nasıl vurulmuş olabilir? Beşinci nesil bir stealth tasarıma sahip hayalet uçağın vurulması teknik olarak oldukça zordur olsa da imkansız değil. Bunu mümkün kılan ihtimaller ise oldukça çeşitli: İran Devrim Muhafızları (IRGC), İran semalarında bir ABD F-35 uçağını "modern ve gelişmiş bir hava savunma sistemi" ile vurduklarını öne sürerek videoyu öldürülen İran lideri Hamaney’in sosyal medya hesaplarından yayınladı. ABD Merkez Kuvvetlet Komutanlığı (CENTCOM) ise vurulan uçağın bir görev sırasında hasar aldığını ve bölgedeki bir üsse acil iniş yaptığını kabul etti. İran hava savunma sistemleri hayalet uçağa nasıl angaje oldu? - Düşük Frekanslı Radarlar: F-35'ler X-bandı (yüksek frekans) radarlara karşı "görünmez" tasarıma sahip. Ancak İran ve Rusya'nın kullandığı VHF ve UHF bandındaki uzun dalga boylu radarlar, uçağın tam yerini belirleyemese de bir "iz" yakalayabilir. Bu veri, füzeyi uçağın yakınına kadar yönlendirmek için kullanılabilir. - Modern Bataryalar (Bavar-373 veya S-400): İran'ın geliştirdiği Bavar-373'ün yeni versiyonları veya Rus menşeli sistemlerin, hayalet uçakları takip edebilen algoritmalarla donatıldığı öne sürülüyor ve bu da ihtimal dahilinde. - Kızılötesi ve Optik Takip (IRST) : F-35 doğrudan radara yakalanmasa bile, motorundan çıkan devasa ısıyı tamamen gizlemesi çok daha zordur. - Isı Güdümlü Füzeler: Modern uçaklar ve bazı gelişmiş hava savunma sistemleri, radar kullanmadan sadece ısıya duyarlı (IRST - Infrared Search and Track) sensörlerle uçağı pasif bir şekilde izleyebilir. - Yakın Mesafe: Eğer görev gereği uçak düşük irtifada veya hasım sistemlerine çok yakın bir noktada bulunuyorsa, optik sistemlerle tespit edilip kısa menzilli, yüksek manevra kabiliyetine sahip bir füzeyle vurulmuş olabilir. - Elektronik Harp ve Sinyal Karıştırma - Veri Bağına Müdahale: F-35, bir "uçan bilgisayar" gibi seyrüsefer icra eder ve dış sistemlerle sürekli veri alışverişi yapar. Gelişmiş bir elektronik harp sistemi, uçağın iletişimini tamamen köreltmiş veya füzelerin uçağı daha kolay hedef almasını sağlayan bir "elektronik boşluk" yaratmış olabilir. - Operasyonel Hatalar veya Şans Faktörü - Mühimmat Kapağının Açılması: F-35 silahlarını gövde içinde taşır. Füze fırlatmak için kapaklarını açtığı o birkaç saniye boyunca radar görünürlüğü (RCS) anlık olarak artar. Eğer tam o anda bir radar kilidi atılmışsa uçak savunmasız kalabilir. - Hava Devriyesi Sırasında Tespit: Uçak uzun süredir aynı bölgede uçuyorsa, düşman savunması uçağın rotasını tahmin edip pusu kurmuş olabilir.

@AVmhmtAli Okumadım abi yalan mı söyleyeyim :)

@ArpacikCihat Olur mu ya, senin gibi delikanlı biri nasıl okumamış olur??

Harp tarihinde sıklıkla yaşandığı ve son çeyrek yüzyılda daha da belirgin hale geldiği üzre; savaş yine planlandığından daha uzun sürecek ve kendini çok daha güçlü gören kibirli tarafa net bir zafer getirmeyecek. Hele de ABD ve İsrail’de bu siyasi liderler ve ekipleri varken..

“Analizlerde yapılan bir hatalardan biri rejim değişimini sonuç sanmaktır. Rejim değişimi başlangıçtır. Ankara’nın İran’a bakışı ideolojik değil refleksiftir. Refleksler ise ideolojilerden daha dürüsttür.” @ArpacikCihat yazdı: perspektif.online/iran-ve-turkiy…

İran ve Türkiye’nin Yazgısı Üzerine Uzun Bir Not Jeopolitiğin acımasız yasası vardır. Stratejik değer arttıkça baskı da artar. Bunu da 1980 Eylül’ünün 12’sinde acıyla anladık. Yani komşunun devrimi Türkiye’ye prestijle birlikte bir travma da getirdi. perspektif.online/iran-ve-turkiy… Çünkü devletler yalnızca dağlarla, denizlerle, çöllerle değil, komşularının kaderiyle de çevrilidir. Türkiye ile İran arasındaki ilişki de hiçbir zaman sıradan komşuluk olmadı. Bugün İran, Batı sistemine entegre olursa, Washington’un da Batı’nın da bölgedeki seçenek sayısı artar. Seçenek artarsa pazarlık gücü erir. Türkiye açısından İran’ın Batı’yla normalleşmesi, bölgesel rekabetin parametrelerini de değiştirir. Tarih bize rejimlerin devrilmesinin değil, çökmesinin korkunç olduğunu öğretti. Devlet çöktüğünde harita yerinde durur ama düzen dağılır. Böyle bir İran, göç yollarını Türkiye’ye çevirir, kaçakçılığı tek ekonomi kalemi haline dönüştürür, milis ağları patronsuz kalır. Türkiye bir gecede komşu olmaktan çıkar, cephe olur. Cephe devletlerinin kaderi de bellidir. Savunma refleksi, siyaseti boğar. Diplomasi sertleşir. İç siyaset militerleşir. Toplum psikolojisi ve güvenlik daralır. Bunlar olduğunda demokrasi hissi de daralır. Devletler devrimden değil belirsizlikten korkar. Çünkü belirsizlik, sonsuz ihtimal demektir. Irak’ın 2003 sonrası yaşadıkları Ankara’nın hafızasında hâlâ canlı. Ankara için en riskli ihtimal düşman bir İran değil, çökmüş bir İran’dır.

“Organize suç dosyalarında en ürkütücü ayrıntı büyük paralar değil, küçük paralardır. Çünkü küçük ödeme, büyük sadakatin değil büyük çürümenin göstergesidir.” @ArpacikCihat yazdı: perspektif.online/devletin-icind…

Her dava dosyasının iki hikâyesi vardır. Biri suç, diğeri sistem. “Casper” dosyasının suç hikâyesi açık, ama asıl hikâye zaten burada değil. Hikâye şu sorunun cevabında gizli: Bir suç örgütü, devlet mekanizmasına ne kadar yaklaşabilir? perspektif.online/devletin-icind… Devletin uluslararası polis (Europol) işbirliği yoluyla elde ettiği gizli istihbarat, örgüt liderlerine aktarıldı. Europol kaynaklı veri, sıradan bir teknik bilgi değildir. Bu tür veriler devletler arasında güven ilişkisine dayanır. Eğer o veri örgüte ulaşmışsa, bu yalnızca bir sızıntı değil, uluslararası güven zincirinde bir kırılma anlamına gelebilir. Kolunu çeteye kaptırmış memurların, polisin kullandığı Polnet sistemi üzerinden şüphelileri sorguladığı ve sorgunun yapıldığı gün polislerden birinin hesabına örgütün yönetici kadrosundan biri tarafından para transferi yapıldığı da ortaya çıktı. Bu hizmet karşılığında ise 3.000 TL gibi komik bir rakam ödenmiş. Elbette, uyuşturucu gibi daha “büyük” işlere bulaşanlara ya da daha kritik bilgiler verenlere çok daha yüksek miktarda ödemeler yapıldığı anlaşılıyor ancak organize suç dosyalarında en ürkütücü ayrıntı büyük paralar değil, küçük paralardır. Çünkü küçük ödeme, büyük sadakatin değil büyük çürümenin göstergesidir.

Bu hikâye, bir istihbarat dosyasının soğuk diliyle değil, bir çağın karanlık refleksleriyle, puslu geçişleriyle ve “ticaret” kılığında dolaşan ölümlerle de okunmalı. perspektif.online/bir-suikastin-… Türkiye merkezli bir casus ağı, Filistinli ve Lübnanlı örgütlere ciddi zararlar verdi ve MİT’in operasyonuyla İsrail, bölgede kurduğu büyük bir “nüfuz” ve “duhul” mekanizmasını kaybetti. Uzun yıllar boyunca ticaret, lojistik ve teknoloji kılığına sokulmuş bu çok katmanlı istihbarat dehlizinin Türkiye ayağını adım adım çözen, kargo paketlerinden paravan şirket zincirlerine kadar uzanan izi sabırla takip eden Milli İstihbarat Teşkilatı, yalnızca bir hücreyi değil, İsrail istihbaratının bölgeye nüfuz etmek için kurduğu karmaşık bir mimariyi de deşifre etti.

Muhsin Kızılkaya, Şairlikten Dernek Başkanlığına İsmet Özel, 2019 “Birçok büyük şairi, yazarı tanımış olan birisi olarak söylüyorum. Mümkünse tanışmayın onlarla, yolunuza çıkarlarsa değiştirin yolunuzu. İsmet Özel der ki, ‘Nil Nehri’ni gördüğüm zaman görmez olaydım’ dedim, ‘Bu mudur yani?’ Zihnimizdeki resim, gerçek resimden her zaman daha parlaktır. Bırakın o parlaklığa halel gelmesin!” haberturk.com/yazarlar/muhsi…

Bir örgütün yaptığının (ya da yapmadıklarının) faturasını sivil halk ödememeli. Sivil hassasiyeti kırmızı çizgi olmalı. Sınırımızın dibinde siviller, çatışma ve kuşatma nedeniyle temel insani gereksinimlerden yoksunsa, oraya insani yardım ulaştırmayı da bir görev bilmeliyiz.

“Kurallara dayalı uluslararası düzen anlatısının kısmen gerçek dışı olduğunu biliyorduk. En güçlü aktörlerin işlerine geldiğinde kendilerini muaf tutacaklarını, ticaret kurallarının asimetrik biçimde uygulandığını ve uluslararası hukukun, sanığın ya da mağdurun kimliğine bağlı olarak farklı bir titizlikle işletildiğini de biliyorduk. Ancak bu kurgu kullanışlıydı. Amerikan hegemonyası, deniz yollarının açık tutulmasına, istikrarlı bir finansal sisteme, kolektif güvenliğe ve uyuşmazlıkların çözümüne yönelik destekleyici çerçeveler sunmaya yardımcı oldu. Biz de tabelayı bu yüzden vitrine astık. Ritüellere katıldık ve retorikle gerçeklik arasındaki uçurumu dile getirmekten büyük ölçüde kaçındık.   Ancak bu anlaşma artık geçerli değil.   Açık konuşayım: Bir geçiş sürecinde değil, bir kopuşun ortasındayız.” Kanada Başbakanı Mark Carney