Ausdauer🪵🌲(สโลว์สุดๆ🐢)

#VVC_Commu “ยินดีที่ได้รู้จัก ผมเอาส์ดาเวอร์ครับ” “เรียกแค่เอาส์เฉยๆก็ได้” ===== เอาส์ดาเวอร์ || 22 || แพร์(α) || ออร์ค || ช่างไม้ Docs: bit.ly/3Ra5Zlz ===== “…..” พูด ….. บรรยาย ‘…..’ คิด /…../ ผปค.เองคับ ===== /สนใจเสนอโค สามารถ DM มาพูดคุยได้นะครับ/

@Sophie_VVC1 /ขอบคุณคับ🥹🥹/

ช่วงเย็นวันที่ 23 เดือน 1 แม้เอาส์ดาเวอร์จะผ่านช่วงบรรลุนิติภาวะแล้ว แต่เหตุการณ์ในวันนั้นทำให้เขาได้ก้าวข้ามไปสู่จุด ๆ หนึ่งของการเติบโต การย้ายถิ่นฐาน /เอาสตอรี่หลักน้องเอาส์มาให้ทุกคนลองอ่านกันคับ/ bit.ly/48K89Qo

ระหว่างที่เอาส์ดาเวอร์เดินเล่นในงาน เขาก็ไปพบกับรูปปั้นหิมะสุนัขสุดประหลาด “ว้าว น่ารักจังเลย” นอกเหนือจากความแปลกของท่าทางแล้ว เจ้าออร์คก็ได้แต่นั่งมองความน่าเอ็นดูและประณีตของชิ้นงานตรงหน้าอยู่พักนึง

#Fenale_Night_VVC เอาส์ดาเวอร์แวะเข้าไปเดินเล่นในงานอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะซื้อผลไม้เคลือบน้ำตาล หวังจะกินให้หายอยากของหวาน ก่อนจะกัดลงไปโดยลืมไปเสียเลยว่าอากาศมันหนาวขนาดไหน “แอะ—-” เสียงอุทานดังขึ้นพร้อมกับเสียงฟันที่กระทบกับกำแพงน้ำตาลเคลือบสุดทนทาน

@LunaRosar_vvc “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ“ เขายื่นของที่ถือคืนให้เอลฟ์ตรงหน้า ก่อนจะเดินกลับไปที่เพิงของตนเอง “ไว้พบกันใหม่โอกาสหน้านะครับ คุณโรส“ เขาโบกมือลาอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มสดใส

@Ausdauer_VVC "โอ้ ไม่หรอก ข้านี่เสียมารยาทจริง" เมื่อออร์คหนุ่มถามขึ้นมาเลยพึ่งนึกได้ว่าตนยังไม่ได้บอกชื่อให้อีกฝ่ายรับรู้เลย "ข้าชื่อลูนาโรซาร์ แต่เรียกสั้นๆว่าโรซาร์หรือโรสก็ได้ ตามใจท่านเลย ยินดีที่ได้พบนะท่านเอาส์ดาเวอร์" "เดี๋ยวคงต้องแยกกันแล้ว ขอบคุณที่เดินตลาดเป็นเพื่อนข้านะ"

#โรลเปิด | #แยกรูท | โกงเวลา(17:50+) | /+ ได้ทุกคนนะครับ/ หลังจากจบงานที่บ้านแล้ว เอาส์ดาเวอร์ก็ออกมาที่เพิงพักพิงของเขาในป่ามาอูร่า เป็นสถานที่ที่เขามักใช้เวลาเพื่อพักผ่อนระหว่างมาตัดไม้ในป่า ครั้งนี้ก็เช่นกันที่เขาเช้ามาออกกำลังกายเพื่อรักษาสุขภาพของตัวเองให้แข็งแรง (ต่อ)

@grant_VVC เอาส์ดาเวอร์โค้งศรีษะกลับ ก่อนจะโบกมือลาอีกฝ่าย “เดินทางกลับดีๆนะครับ” เขาบอกลาด้วยน้ำเสียงสดใส จากนั้นก็กลับไปทำธุระของเขาต่อ

@Ausdauer_VVC แกรนต์หัวเราะในลำคอด้วยความเอ็นดู ถ้ายืนอยู่ใกล้กว่านี้เขาคงลูบหัวเป็นรางวัลให้สำหรับคนเก่งอย่างเอาส์ดาเวอ น่าเสียดาย งั้นทดเอาไว้คราวหน้าที่เจอกันแทนแล้วกัน "เข้าใจล่ะ...ฉันคงรบกวนมามากพอแล้ว" "ออกกำลังกายเสร็จก็อย่าลืมกลับไปพักผ่อนด้วยล่ะ เด็กน้อย" โคลงศรีษะส่งท้ายคำบอกลา

@LunaRosar_vvc ”จะว่าไป ผมยังไม่ได้ถามชื่อคุณเลยใช่ไหมครับ“ เขาครุ่นคิดไปมาในหัวว่าตนได้ถามชื่อเอลฟ์ตรงหน้าไปหรือยัง กลัวว่าจะลืมชื่อของคนที่เพิ่งรู้จักไปเสียแล้ว

@LunaRosar_vvc “โห อยู่นานพอๆกันกับเอลฟ์ที่ผมรู้จักเลยนะครับเนี่ย” เขาหัวเราะคิกคักออกมา จนมาสังเกตว่าใกล้ถึงเพิงพักของตนเองในป่า “เอ๋ ผมคิดว่าเราเดินไปกลับครู่เดียวเองนี่นา…“ เขาเอียงคอด้วยความสงสัย (+)

@LunaRosar_vvc “ถ้าให้ผมเดาล่ะก็….“ เอาส์ขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “คงจะอายุเกินร้อยปีแน่ๆเลย“ เขาตอบไปเท่าที่ตัวของเขาจะคิดได้

@Ausdauer_VVC "ฮุฮุ ตอบได้สิ ข้าน่ะใช้ชีวิตมานานกว่าอายุหมู่บ้านนี้เสียอีกแหนะ" วัยเขาแม้แต่กับเอลฟ์เองก็นับว่ากลางคนแล้วกระมัง "อยากลองเดาไหม อะ แต่ถึงตอบถูกข้าก็ไม่มีรางวัลใหญ่โตให้หรอกนะนอกจากอาหาร" เผยรอยยิ้มซุกซน เหมือนเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่เอลฟ์จะรู้สึกสนุกที่ให้ผู้อื่นคาดเดาอายุตน

มาแล้วกับรายละเอียดของกิจกรรมย่อย ประจำเดือนธันวาคม กับกิจกรรม “ มื้ออาหารใต้หยาดน้ำฟ้า ” แท็กกิจกรรม : #Winter_Dinner_VVC กำหนดวันกิจกรรม : 19 ธันวาคม รายละเอียดกิจกรรม : shorturl.asia/V3zQq หากมีข้อสงสัยสามารถสอบถามเพิ่มเติมกับทีมงานได้เลย

@LunaRosar_vvc “งั้นหรอครับ?” เอาส์รู้สึกเขินขึ้นมาหลังจากได้ยินอีกฝ่ายชมตนเอง “ผ…ผมก็ไม่ได้น่ารักหรือเป็นเด็กดีขนาดนั้นหรอกครับ” เขายกนิ้วมาเกาแก้มตัวเองแก้อาย “ผมขอถามกลับได้ไหมครับว่าคุณอายุเท่าไหร่- คือ ม…ไม่ต้องตอบก็ได้นะครับ ถ้าไม่อยากตอบ…“

@Ausdauer_VVC "22 รึ ก็ยังอยู่ในวัยเยาว์สินะ" "แค่ถามเฉยๆน่ะ ท่านเป็นเด็กดีนะ" หมายถึงที่ว่ามีมารยาท ใจดี และชอบช่วยเหลือผู้คน พบเจอกันได้ไม่นานแต่เขาก็สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายเติบโตมาอย่างดี "ถ้าลูกในอนาคตของข้าเติบโตมาเป็นเด็กน่ารักแบบท่านก็คงดีนะ..."

@grant_VVC “ผมแค่มาออกกำลังกายเองครับ…” เอาส์มองอีกฝ่ายด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะพูดต่อ “ถ้าลุงพูดว่าสบายดี ผมก็ไม่ห่วงอะไรหรอกครับ ลุงแกรนต์น่ะเก่งสุดๆ“ เขายกนิ้วโป้งทั้งสองให้กับเอลฟ์ตรงหน้า ก่อนจะยิ้มกว้างจนตาแทบจะปิดสนิท

@Ausdauer_VVC "สมกับเป็นเขาจริงๆ" ไม่พูดอะไรต่อเพียงโคลงศรีษะ เห็นว่ากำลังออกกำลังกายหรือทำอะไรสักอย่างอยู่ถ้าให้พักตอนนี้เพราะห่วงเขาคงเสียเที่ยวแย่ "ขอบคุณมากเด็กน้อย เธอทำธุระต่อไปเถอะ ฉันเพียงผ่านมา อีกไม่นานก็คงไป" เหลือบสายตามองไปรอบ ๆ ตามหาจุดสังเกตุ "เธอกำลังจะเริ่มงานใช่ไหมล่ะ?"

@grant_VVC “ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นเลยครับ สงสัยเขาก็คงอยู่ตามโรงเตี๊ยมในหมู่บ้านเช่นเคยล่ะครับ“ เขาพูดออกมาแล้วก็ขำคิกคัก ก่อนจะสังเกตเห็นท่าทางของอีกฝ่ายที่ดูไม่ค่อยสู้ดี “ลุงแกรนต์คงเหนื่อยจากงานแน่เลย มานั่งคุยกันที่เพิงพักของผมก่อนไหมครับ?“

@Ausdauer_VVC "จริงอย่างเธอว่า" พยักหน้าอือ ออ ด้วยได้ไม่นานต้องรีบส่ายหัว ถึงหน้าจะนิ่งแต่ตอนนี้รู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ได้ยินชื่อทีไรต้องนึกถึงเพลงจากนักดนตรีคลั่งสะอาดคนนั้นทุกที ก็เพราะเป็นสหายร่วมรบเก่านี่เนอะ "...ฟินน์น่ะ...ช่วงนี้ได้เจอเขาบ้างไหม?" เขาไม่อยากขัดความคิดหลาน

@grant_VVC “จะลุงหรือจะปู่ผมก็มีศักดิ์เป็นหลานอยู่ดีนั่นแหละครับ” “แต่ก็แอบสงสัยเหมือนกันนะครับว่าผมไปติดเรียกลุงมาจากไหน“ เอาส์ยืนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ”คงจะมาจากลุงฟินน์แน่ๆเลยครับ“

@Ausdauer_VVC เขายืนแน่นิ่งให้อีกฝ่ายช่วยดึงผ้าให้ระหว่างนั้นจึงตอบคำถามไปด้วย "ไม่ทันได้ระวังน่ะ ขอบคุณ" จับปลายผ้าขึ้นมาดูอีกครั้งเพื่อความแน่ใจหลังมันหลุดออกจากกิ่งไม้มาแล้ว "เพิ่งจะกลับมาจากภารกิจ เลยตรวจดูความเรียบร้อยสักหน่อย" "ฉันมีศักดิ์เป็นปู่เธอนะ เด็กน้อย" ไม่ชินกับคำว่าลุงสักที

@grant_VVC “ลุงมาทำอะไรในป่าล่ะเนี่ยครับ-“ เขาพูดพลางเดินไปหาอีกฝ่าย ก่อนจะสำรวจร่างกายของเอลฟ์ตรงหน้ารอบๆตัว “ผ้าติดพุ่มสินะครับ….” เขาค่อยๆดึงผ้าของแกรนต์ออกจากกิ่งไม้ทีละกิ่ง หวังว่าจะไม่ทำผ้าขาดนะ และแล้วเขาก็ดึงออกจนหมด “เรียบร้อยแล้วครับ”

@Ausdauer_VVC ดูเหมือนว่าผ้าคลุมจะพลั้งไปติดกับพุ่มไม้หนาม ตัวเขาสามารถดึงออกได้สบาย ๆ ด้วยซ้ำเว้นเสียแต่ว่าแรงดึงของเขามันมหาศาลจนผ้าหรือพุ่มไม้ อย่างใดอย่างหนึ่งมันต้องหลุดติดมาแน่ "...เอาส์ดาเวอร์..." ขานเรียกหลานอีกครั้งพร้อมส่งสายตา 'ช่วยปู่ด้วย'

@LunaRosar_vvc เขารับของจากอีกฝ่ายอย่างเต็มใจ พอได้ช่วยคนอื่นเขาก็รู้สึกมีความสุขจนยิ้มแป้นออกมา “อายุ 22 ปีครับ” เขาตอบคำถามของอีกฝ่าย

@Ausdauer_VVC "อื้ม! รบกวนท่านแล้ว" ยื่นของบางส่วนให้ออร์คหนุ่ม ที่เหลือตนเป็นคนถือ "เอาส์... ขอเสียมารยาทถาม ท่านอายุเท่าไรแล้วงั้นหรือ?" ด้วยความที่อีกฝ่ายดูยังหนุ่ม และพูดกับเขาอย่างอ่อนน้อม น่าจะยังเด็กกว่าเขามากพอควร

@grant_VVC “อ่ะ——” เอาส์ดาเวอร์สะดุ้งโหยงกับเสียงทัก ‘ผีหรือเปล่านะ? ผีหรอ!?‘ เขาคิดแบบนี้วนอยู่ในหัว จนแสดงออกมาเป็นท่าทีที่ลนลานหันซ้ายขวาไปหาต้นเสียง ก่อนจะเห็นเอลฟ์ที่คุ้นตายืนอยู่ใกล้ๆ “โธ่ คุณลุงแกรนท์ ผมตกใจหมดเลย…“ เขาถอนหายใจออกมาดังเห้อ “คิดว่าผีเสียอีก”

@Ausdauer_VVC "...เอาส์ดาเวอร์..." เอล์ฟชราพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบของผืนป่า หวังเรียกให้ผู้เป็นหลานหันมาทางเขา

@LunaRosar_vvc “ไม่เป็นไรหรอกครับ เย็นนี้ผมค่อนข้างว่าง“ เขาตอบกลับอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะตอบคำถามต่อไปว่า “ได้ครับ เดี๋ยวอีกไม่กี่ชั่วโมงฟ้าก็คงจะมืดแล้ว” “ให้ผมช่วยถือของให้ไหม?“

@Ausdauer_VVC "ครอบครัวทานข้าวกันพร้อมหน้า... ฟังดูอบอุ่นดีจัง" เขาว่ายิ้มๆ ก่อนพาอีกคนเดินเข้าร้านนู้นออกร้านนี้ ส่วนมากก็พวกวัตถุดิบทำอาหารทั้งนั้น "ขอโทษที่บกวนท่านเดินเป็นเพื่อนเล่นกับข้าตั้งนานนะ อย่าถือสาเลย คนแก่บางทีก็ขี้เหงาน่ะ" หัวเราะคิกคักบ้าง "ข้าเสร็จแล้วล่ะ กลับเลยไหม?"

@Slyvia_vvc “เอ่อ…เป็นช่างไม้ในหมู่บ้านนี่แหละครับ” เขากระแอมไอก่อนจะพูดต่อ ”ชื่อเอาส์ดาเวอร์ครับ เรียกเอาส์เฉยๆก็ได้ ว่าแต่ คุณมาทำอะไรในป่าคนเดียวหรอ?“

@Ausdauer_VVC เมื่อรวบรวมความกล้าได้สักพักเธอจึงเป็นฝ่ายถามต่อ “ค คุณออร์คป็นคนแถวนี้เหรอคะ?”

@Slyvia_vvc “แว้กกก—“ ก่อนเสียงร้องของมนุษย์สาวสิ้นสุดลง เสียงกรี๊ดของออร์คหนุ่มก็ดังขึ้นตามๆกัน อาจจะดังลั่นป่าเลยก็เป็นได้ ”ข…ขอโทษครับเป็นอะไรไหมเจ็บตรงไหนหรือเปล่าขอโทษจริงๆครับ!“ เอาส์ดาเวอร์พูดเร็วจนฟังความไม่ทันด้วยความตกใจและมีท่าทีที่ลนลาน

@Ausdauer_VVC “ว้าย!!?— ข ขอโทษค่ะ ฉันนึกว่าคุณเป็น….มอนสเตอร์” คำสุดท้ายในประโยคเสียงแผ่วลงจนแทบจับใจความไม่ได้ เด็กสาวรีบขอโทษเจ้าตัว โค้งศีรษะปะหล่กๆอย่างละอาย