อัศวิน

งบประมาณฉบับนี้ กำลัง “ช่วยไทย” หรือกำลัง “ช่วยใคร”? . งบประมาณ คือกระจกสะท้อนรัฐบาล . ตลอด 3 วันที่สภาฯ พิจารณา พ.ร.บ.งบประมาณ เราควรได้เห็นภาพว่า รัฐบาลกำลังพาประเทศไทยไปทางไหน จะทำให้ประชาชนมีความหวัง มีความมั่นคง และมีอนาคตที่ดีขึ้นอย่างไร . แต่สิ่งที่เราเห็น กลับไม่ใช่งบที่สร้างอนาคตให้ประเทศ ไม่ใช่งบที่สร้างความมั่นคงให้ประชาชน และไม่ใช่งบที่ทำให้เศรษฐกิจไทยกลับมาเข้มแข็ง . แต่เป็นงบที่ช่วยประคองโครงสร้างอำนาจเดิม ช่วยคนบางกลุ่ม และช่วยเสาค้ำยันของรัฐบาลชุดนี้ . รัฐบาลบอกว่าจะปฏิรูประบบงบประมาณ แต่โครงสร้างงบจำนวนมากยังเป็นโครงเดิม . รัฐบาลบอกว่าจะกระจายอำนาจ แต่ตัดงบจังหวัด/กลุ่มจังหวัดไป 22,000 ล้านบาท แล้วเพิ่มงบท้องถิ่นเพียง 7,600 ล้านบาท . รัฐบาลบอกว่าจะรักษาวินัยการคลัง แต่เมื่อเงินในระบบงบประมาณใช้ไม่คล่อง กลับหันไปใช้อำนาจพิเศษ ออก พ.ร.ก.เงินกู้นอกระบบงบประมาณแทน . รัฐบาลบอกว่าจะโปร่งใส แต่ยังไม่เปิดเผยข้อมูล “คำของบประมาณ” ให้ตรวจสอบได้เต็มที่ . ยิ่งดูรายละเอียด ยิ่งเห็นชัดว่า งบฉบับนี้ไม่ได้ยืนอยู่ข้างอนาคตของคนส่วนใหญ่ . เด็กเล็กยังไม่ได้สวัสดิการถ้วนหน้า แต่งบการศึกษาจำนวนมากกลับถูกเทไปยังโครงการดิจิทัลขนาดใหญ่ที่มีคำถามว่า ช่วยเด็กไทย หรือช่วยผู้รับเหมาไอทีบางกลุ่ม . งบสิ่งแวดล้อมมีไม่ถึง 1% ของงบทั้งหมด ทั้งที่ประเทศเผชิญปัญหาภัยพิบัติ สารพิษในแม่น้ำ เหมืองรอบประเทศ และปลาหมอคางดำที่สร้างความเสียหายต่อระบบนิเวศ แต่รัฐบาลกลับตั้งงบแก้ปัญหาปลาหมอคางดำไว้ 0 บาท . เกษตรกรเจอนำเข้าทะลัก ราคาตก ต้นทุนสูง ภัยแล้งรุนแรง แต่งบกลับไม่ลงทุนจริงจังเพื่อลดต้นทุน เพิ่มแหล่งน้ำ หรือรักษาเสถียรภาพราคาผลผลิต . SMEs อยู่ในสภาพ “ไม่ตาย แต่ไม่โต” งบช่วยเหลือจัดไม่พอ กระจัดกระจาย และเปิดไม่ทั่วถึง ขณะที่เงินในกองทุนส่งเสริม SMEs ยังถูกดองไว้หลายพันล้านบาท . อุตสาหกรรมยานยนต์ต้องการการลงทุนเพื่อเปลี่ยนผ่านสู่อนาคต แต่รัฐบาลกลับให้น้ำหนักกับการอุดหนุนรถ EV มากกว่าการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานและการพัฒนาคน . ในขณะที่งบลงทุนถูกตัดไปราว 70,000 ล้านบาท หลายหน่วยงานถูกลดงบ แต่หน่วยงานที่ได้งบเพิ่มอย่างโดดเด่น กลับเป็นกระทรวง DE และส่วนราชการในพระองค์ . กระทรวง DE ควรเป็นเครื่องยนต์สร้างอุตสาหกรรมดิจิทัลและ AI ของประเทศ แต่หลายโครงการกลับทำให้เกิดคำถามว่า กำลังสร้างอนาคตทางเทคโนโลยีจริง หรือเป็นเพียง “รหัสกด ATM” ของงบปีนี้ . ส่วนงบส่วนราชการในพระองค์ได้รับการจัดสรรเพิ่มขึ้น ในวันที่พื้นที่ทางการคลังหดแคบ งบลงทุนถูกตัด และรัฐบาลมีเอกสารชี้แจงต่อสภาเพียงไม่กี่หน้า . คำถามของผมไม่ใช่ว่า ประเทศไทยควรลงทุนหรือไม่ . แต่คือ เราควรลงทุนกับอะไร เพื่ออนาคตของใคร . เราควรลงทุนในพลังงานสะอาด โครงข่ายไฟฟ้าอัจฉริยะ อุตสาหกรรม EV, AI, Semiconductor, Data Sovereignty เกษตร อาหาร สุขภาพ สิ่งแวดล้อม เมือง และทุนมนุษย์ . เราควรใช้งบประมาณเพื่อสร้างอำนาจต่อรองใหม่ให้ประเทศไทยในโลกยุคใหม่ ไม่ใช่ใช้งบเพื่อประคองอำนาจเดิมในประเทศ . ตลอด 3 วันที่ผ่านมา สิ่งที่งบประมาณฉบับนี้สะท้อนออกมาชัดเจน คือ . งบที่ไม่ตอบโจทย์วิกฤตการคลัง งบที่ไม่ลงทุนกับอนาคตของประเทศ งบที่ไม่ยืนอยู่ข้างคนตัวเล็กอย่างเพียงพอ งบที่ส่งเงินจำนวนมากไปผิดที่ และงบที่เปิดช่องให้ใช้เงินนอกระบบงบประมาณที่สภาตรวจสอบได้ยาก . จึงเป็นที่มา ที่เราต้องตั้งคำถามดัง ๆ ว่า . งบประมาณฉบับนี้ ที่มาจากเงินภาษีของคนไทย กำลัง “ช่วยไทย” หรือ “ช่วยใคร” ที่เป็นเสาค้ำยันของรัฐบาลระบอบสีน้ำเงินกันแน่?