Av. Mahmut Sami SÖZEN

İptal ve butlan davalarında ilk derece veya istinaf kararları kesinleşmeden icra edilemez. HMK uyarınca ihtiyati tedbir kararları, davanın esası hakkında kurulacak nihai hükmü bütünüyle karşılayacak, yani esası tüketecek şekilde verilemez. Tedbir adı altında mevcut yönetimin görevden uzaklaştırılarak eski yönetimin göreve iade edilmesi, kesinleşmemiş hükmün fiilen icra edilmesi anlamına gelir ki bu durum geçici hukuki koruma müessesesinin sınırlarını aşmaktadır. Genel kurulun iptali veya butlanı halinde eski yönetimin kendiliğinden koltuğa dönmesi şeklinde bir otomatizm kabul edilemez. Bu gübi durumlarda hukuki sakatlığın ya da yokluğun tespiti hallerinde yönetimin eski başkana devri değil, partinin bir çağrı heyeti vasıtasıyla derhal kurultaya götürülmesi gibi düzenlemeler getirilebilir. Mevcut durumda da mahkeme, kararın kesinleşmesine kadar geçecek süreçte mevcut yönetimin yeniden kongre yapmasını engelleyecek bir tedbire hükmetmiş olsaydı, usul hukuku mantığına ve kurumsal işleyiş dengesine çok daha uygun bir geçici koruma sağlamış olurdu. İstinaf dairesinin tercih ettiği yöntem ise hukuki uyuşmazlığı bir usul krizine dönüştürmüştür.

@pusholder Yapay zekaya sordum, yok öyle bir şey dedi : )

Araştırmalara göre, yapay zeka kullanan bireylerde beyin aktivitesinin daha düşük olduğu ve özgün düşünme becerilerinin zayıfladığı tespit edildi. (MIT Media Lab)

@ugurdundarTV Bir Uğur Dündar gönderisini kalpleyeceğim hiç aklıma gelmezdi.

O, öğrencileri için canını siper eden, bir melek... O, koca yürekli bir öğretmen: Ayla Kara... Topluma onca yararlı birey yetiştirmekle yetinmedi, evlâtlarını korumak için canını feda etti. Ayla öğretmen, eğitim tarihimize hiç unutulmayacak yürek yakan bir iz bıraktı... #kahramanmaraş #EğitimdeŞiddeteHayır

Yarın Avukatlar Günü ama aynı zamanda pazar ve belki yarına yapacak daha iyi şeyler bulurum diye bugünden yazıyorum. Yıllar evvel bir mağazadan gömlek, kravat ve parfüm çalmaya çalışırken yakalanan genç bir meslektaşımızın haberi düşmüştü önüme. İçim sızlamıştı. Roma döneminde soyluların alt tabakaya mahkemelerde sunduğu karşılıksız bir yardım ve sadece bir statü göstergesiydi avukatlık. Modern zamanlarda Fransa sokaklarında Robespierre veya Voltaire'in babası gibi isimlerle aristokrasiye açılan kapıya dönüştü. Bugün ise yüzü aşkın hukuk fakültesinin her yıl sokağa bıraktığı binlerce genç meslektaşımızla bambaşka bir hayatta kalma savaşıdır. Zenginlerin yürüttüğü bir meslekten, otogar köşelerinde on gün yaşayıp ölü bulunan veya temel ihtiyaçlarını karşılayamadığı için canına kıyan avukatların gerçeğine savrulduk. Bir yanda az sayıda avukatın ve büyük illerdeki büyük firmaların yarattığı bir imaj var, diğer yanda mesleği bırakıp marketlerde kasiyerlik vb. işler yapmak zorunda kalan bir kitle.. Tuzu kuru görünenlerimizin de çoğu benzer bir girdabın içinde. Ekonomik darboğazda ofisinin en temel giderlerini dahi karşılamakta zorlanan tecrübeli avukatlar bile çok güçlü ve şık görünmek gibi yazılı olmayan bir kurala tabidir. Avukatın parası vardır inancı o kadar yerleşiktir ki bir borç sarmalında alacaklının kapısını çaldığı ilk kişi de vereceklinin ödemeyi en sona bıraktığı kişi de hep avukattır. En iyi avukat en zengin olandır demiyorum. Ancak garibanlık içinde bu mesleği icra etmek oldukça güçtür. Peki avukat yalancı mıdır. Hayır. Avukat olsa olsa müvekkilinin yalancısıdır. Kendisine sunulan malzeme neyse onu işler. En fazla müvekkilinin ve bu toplumun yalancısı olabilir. Herkes gibi avukatların da dertleri vardır ama avukatlar buna ek olarak başkalarının dertlerini de para karşılığında üzerine alır. Çoğu zaman hukuki yardımdan ziyade psikolojik rehabilitasyon hizmeti verir. Bir işin sorumluluğunu omuzlayıp elli yıl taşıdığı olur. Hakime, savcıya adil olanı anlatmak için didinirken bir yandan müvekkilini elinden geleni yaptığına ikna etmeye çabalar, bir yandan da ofisin ekonomisini çevirmeye uğraşır. Bunların üstüne devlete adaletin yasal metinlerden ibaret olmadığını anlatmak ve hukuku hep bir adım ileri taşımak gibi dertleri vardır ya da olmalıdır. Neyse... Piyasaların çok kötü olduğu şu günlerde özellikle mesleğe yeni adım atan tüm genç meslektaşlarımın Allah yardımcısı olsun. Avukatlarınızı üzmeyin, ödemelerinizi düzenli yapın. Siz onlara iyi bakın ki onlar da işinize iyi baksın : ) 5 Nisan Avukatlar Günü kutlu olsun.

@pushspor Başlangıç için çok kötü, belki değişikliklerle tur gelir. Yoksa işimiz zor.

Milli Takımımızın, Kosova karşısındaki 11’ini nasıl değerlendiriyorsunuz?

@SahinKucuksuslu Devamını da anlatırsan dadından yenmez abi

Durum feci. Ceza dosyasında duruşmaya çağırılan tanığın yanında cübbeli bir arkadaş da geldi ve tanığın yanında dikildi. hakim siz kimsiniz dedi. Arkadaş gayet sakin ben tanığın avukatıyım dedi. Sonraki yaşananları yazmayı yüreğim kaldırmıyor.

@pushspor Tam zamanı. Çok mantıklı

SON DAKİKA: Fenerbahçe yönetimi, acil durum toplantısı yapıyor. (TRT Spor)

@SahinKucuksuslu Golden sonra bırakmışsındır sen 😂

30. Dakikada maçı izlemeyi bıraktım. 2 Tane kırmızı kartın verilmediği maç izlenmez. Verin kupayı gitsin yahu. Vaktimize yazık. :)

@ulutas_ilker Arada düşüyor yolumuz sizin ligede ama konferans'a kadar düşmedik Allah'tan 🥲

@Av_Mahmut_Sami Bizimle hiç bir zaman aynı ligde olamazsınız zaten ciğerim 😂😂

😂😂😂😂😂 10 kişi kalmış takımdan da yedikçe yiyorlar

@Osman_atalay1 @pusholder Yere serilen Boey'in pozisyonuyla şut arasında 2 saniye yok, neyin mücadelesi, neyin müdahalesi? Komik olmayın.

@Av_Mahmut_Sami @pusholder Şu dediğinize kendiniz inandınız gerçekten? Boey şeklen ofsaytta ve rakibiyle mücadele ediyor, rakibin topa gitmesine engel oluyor -ki bunu ayakta ya da yatarak yapabilir- karar doğru. Yerde mücadele mümkün değil ifadesini tekrar düşünün saçma olduğunu siz de kabul edeceksiniz.

Konyaspor - Galatasaray maçında Sane’nin iptal edilen golünün VAR kayıtları açıklandı. VAR: "Potansiyel ofsayt ihlali için inceleme öneriyorum. Etkiyi göstereceğim." - Atilla Karaoğlan: "Tamam." - VAR: "Önce oyuncunun ofsaytta olduğunu göstereceğim." - Atilla Karaoğlan: "Evet, bu yerde 70 numarayla mücadeleden bahsediyorsun. Doğru mu?" - VAR: "Doğrudur. Kale arkasından da etkisini göstereceğim." - Atilla Karaoğlan: "Tamam. Gördüm. 93 numaralı oyuncu ofsayt. Rakibiyle ikili mücadeleye giriyor. Topun geçişinde oyuncunun yetişme ihtimali var. Rakibe etkisi var. Golü iptal ediyorum. Ofsayt ile başlıyorum." - VAR: "Doğrudur, tamamdır."

@Osman_atalay1 @pusholder Her ikisi de fena değildir. Yere serilen o futbolcu pozisyona girdiğinde ofsaytta olmadığı sürece dünyanın hiçbir yerinde problem yoktur. Yere serili bir oyuncunun zaten rakiple mücadelesi de hayatın olağan akışı içinde mümkün değildir.

@Av_Mahmut_Sami @pusholder Mahmut bey umarım avukatlık bilgileriniz futbol bilgilerinizden daha iyidir. Kuralı açıp okusanız yazdıklarınıza dair bir istisna olmadığını göreceksiniz. Rakiple mücadele etmesi yeterli ofsayt olması için.

Hayata dair anlamlandıramadığım çok az bilgi var; bunlardan biri de fenerbahçenin bu forvetsiz kadro ve tel tel dökülen futboluyla lig ikincisi olması. Sahadaki durumu futbol başlığı altında incelemek, mantık içinde imkansız bir çaba. Maçları izlerken duyulan ızdırap, sıkıcı bir sanat filmindeki bitmek bilmeyen varoluşsal sessizlikten daha ağır. ​Eğer üzerlerindeki forma fenerbahçe olmasa, muhtemelen ligin sekizinci sırasında unutulmuş bir dipnot olurlardı. İşin sonunda şampiyon da olunabilir; ancak bu futbolla şampiyonluk hayali kurmak, önden çekişli bir Toros ile drift atmayı beklemek kadar absürt.

Türkiye'de hukuk, Kıta Avrupası geleneğiyle kodifikasyon üzerine kuruldu. İsviçre’den, İtalya’dan iktibaslar… Bu bir problem değil ama sorun şu ki bizde zamanla hukuk, sadece kanunlardan ibaret hale geldi. Türkiye'de hakkıyla yapılan bir ceza yargılaması az bulunur şey. Delilin kaynağı, güvenilirliği, çelişkiler, eylemin oluş şekli, alternatif senaryolar bizim mahkemelerde kapsamlı şekilde tartışılmaz. Gerekçeli karar metinleri de uzun ama o metnin içindeki gerekçe aslında kısacıktır. O onu dedi, bu bunu dedi kısımları sayfalar tutarken delillerin ve eylemin detaylarının tartışılması ekseriyetle yarım sayfayı geçmez. ​Common Law(ABD, İNGİLTERE, AVUSTRALYA, KANADA) sisteminin en beğendiğim tarafı özellikle de ABD kanunlarının niteliğinden ziyade vakıa tartışmasını zorunlu kılan usul mimarisidir. Jüri mekanizması, profesyonel olmayan bir heyeti ikna etme zorunluluğu doğurduğu için dosyanın en küçük ayrıntısının bile usul ekonomisi gerekçesiyle geçiştirilmesini engeller. Mesela "Birkaç İyi Adam" filminde, bir emrin verilip verilmediği veya bir disiplin cezasının uygulanma şekli üzerine yürütülen çapraz sorgu sahnelerinde maddi gerçeği en ince detayına kadar deşifre etmek için nasıl çabalandığı çok iyi anlatılıyor. Bizdeki tahkik sisteminde ise bu tür kritik detaylar, dosya kapsamı gibi genel ifadelerle sıklıkla atlanır. ​Bu usuli sığlık, maalesef hak ihlallerini denetlemekle görevli Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru süreçlerine de sirayet ediyor. Yüksek mahkemenin, kabul edilmezlik kararlarında somut ve doyurucu gerekçeler sunmak yerine formül kararlar kullanması, anayasal hakların ciddiyetiyle bağdaşmıyor. Anayasal bir hakkın ihlali iddiasının bizzat o hakkı korumakla mükellef kurum tarafından sessizlikle karşılanması oldukça ironiktir. ​Netice itibarıyla, kanun hukukun dili ise muhakeme onun aklıdır. Maddi vakıaların tüm detaylarıyla tartışılamadığı, derinliğin sağlanamadığı bir ortamda adil yargılanmadan tam manasıyla söz etmek mümkün değildir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 108. maddesiyle hukuk sistemimize giren ve her 30 günde bir tutukluluğun zorunlu olarak gözden geçirilmesini öngören düzenleme, aslında kişi hürriyeti ve güvenliği hakkı adına devrim niteliğinde bir adımdı. Kanun koyucunun buradaki temel amacı, tutuklamanın bir cezalandırma aracına dönüşmesini engellemek ve şüphelinin durumunun düzenli aralıklarla yargısal bir denetime tabi tutulmasını sağlamaktı. Ama özellikle büyük adliyelerdeki iş yükü ve usuli alışkanlıklar bu müesseseyi de "dostlar alışverişte görsün" prosedürüne döndürdü. ​Uygulamada, savunma makamına haber dahi verilmeksizin, savcılığın rutin sevk yazıları üzerine Sulh Ceza Hakimliklerince yürütülen bu süreç, çoğu zaman SEGBİS aracılığıyla yapılan ve dakikalar süren yalap şap bir dinlemeden ibaret kalıyor. Dosyadaki durum hakkıyla değerlendirilemiyor. Hakimler, yüzlerce dosyanın içinde bireyin somut durumuna odaklanmak yerine, "delil durumu ve suçun vasfı" gibi matbu gerekçelerle tutukluluğun devamına hükmediyor. Türkiye'de birçok konuda olduğu gibi bu tutukluluğun incelenmesi müessesesi de büyük oranda kağıt üzerinde kalıyor. Gerçekten çok yazık.

On beş yaş altı çocukların özellikle de cinsel dokunulmazlık suçlarındaki cezai sorumluluk değerlendirmeleri, resmen hukuki garabete dönüşüyor. Ülkedeki ceza yargılamalarının istinaftı, temyizdi derken çok uzun yıllar sürdüğü hepimizin malumu..Dosya uzadıkça o çocuk büyüyor, bozma kararlarıyla birlikte dosya yıllar sonra yeniden rapor aşamasına gelebiliyor. Bazen uzmanlar, artık yirmi yaşına gelmiş bir genci muayene ederek on dört yaşındayken mümeyyiz(iyiyi kötüyü, doğruyu yanlışı ayıracak durumda olan) miydi, değil miydi rapor yazmak zorunda kalıyor. Yirmi yaşındaki birinin altı yıl önceki mümeyyizlik durumunun tespiti bence bilimsel olarak pek mümkün değil ama bizimkiler maddi gerçeği aramaktan ziyade dosyadaki usuli eksikliği kağıt üzerinde tamamlama gayretinde olduğu için bunu tespit edebiliyorlar(!) Bir de beş yılın altındaki hapis cezalarının istinaf incelemesiyle kesinleşmesi, ancak daha ağır cezaların temyiz yoluna tabi olmasının yarattığı absürtlükler var. Mesela kız akranıyla yakınlaşan(öpüşen) bir erkek çocuğun cezası beş yılın altında kalabildiği için derhal kesinleşip infaz edilirken, eylemi daha ağır olan ve yüksek ceza alan diğer çocuk(mesela ilişkiye giren) yönündem dosya yargıtay yoluna gidiyor ve diyelimki yargıtay raporlardaki çelişki nedeniyle bozma kararı verdi, bu durumda ilişkiye giren erkek çocuğu beraat edebilecekken, öpüşen çocuk hapis yattığıyla kalacak.. Bundan daha da büyük bir sorun akranlar arasındaki cinsel davranışların mutlak fail-mutlak mağdur kalıbına sokulmasıdır. Elbette on dört yaşındaki bir çocuğun kendisinden çok daha küçük, örneğin on yaşındaki bir çocuğa yönelik cinsel davranışını cezalandırmak anlaşılır ama aynı yaş grubundaki, cebir içermeyen ilişkilerde yalnızca cinsiyet veya eylemdeki pozisyon üzerinden bir tarafı suçlu ilan etmek, biyolojik ve sosyal gerçeklikle bağdaşmaz. İstismar kavramı yetişkin-çocuk veya güçlü-zayıf arasında gerçekleşebilir. Her iki taraf da aynı yaş grubundaysa, ortada bir cebir de yoksa, bir tarafı sanık sandalyesine oturtup diğer tarafı mağdur ilan etmek adalet olamaz. Buna ilişkin mevcut yasal düzenleme ve uygulamaların derhal revize edilmesi şart.