LUCIO M. ⚡️(ลูซิโบ้)

#BPM_Commu #BPM_Commu2 LUCIO MORALES ⚡️ Grade 12 ⚡️ 18 years old ⚡️ Alpha ⚡️ American Football Club 'Lucio Morales. You can call me 'Luci'⚡️' 'Say hi to my buddy 'Blitz' !🐶🌭' doc: docs.google.com/document/d/1AO… (บวกได้โคได้เสมอค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวเด็กจ็อคตัวน้อยๆ(?) ด้วยนะคะะ🥺✨)

@Noah_BPM2 เมื่ออีกฝ่ายไม่ได้ผละออก ลูซิโอ้ก็กอดคนตัวเล็กกว่าเอาไว้เช่นนั้น จดจำกลิ่นคาราเมลจากกายของอีกฝ่าย เขาเงียบอยู่อย่างนั้นซักพักจนเริ่มคิดว่าอาจจะกอดนานเกินไปแล้วจึงผละออกมา หลงเหลือเพียงความอบอุ่น “อืม ขอบใจนะ โนอาห์” ใบหน้าคมเข้มจุดยิ้มบางที่มุมปาก “ไว้เจอกันที่โรงเรียน”

@BPM2_Lucio ใบหน้าเปื้อนกระซุกลงบนอกหนาระหว่างให้อีกฝ่ายกอดไว้จนกว่าจะพอใจโดยไม่พูดอะไรอยู่สักพัก ก่อนจะมีเสียงแผ่วๆดังพร้อมกับใบหน้าที่ขยับออกมามอง “…ถ้าอยากหาเพื่อนคุยก็โทรมาได้ ฉันน่าจะนอนดึกล่ะ” “อย่าลืมทายาด้วย”

ผ่านไปเกือบสัปดาห์ ลูซิโอ้ไม่ได้มาโรงเรียน เขาขาดเรียนไปโดยที่ไม่ได้บอกใครแม้แต่โนอาห์ เขาคุยกับส่งข้อความกับอีกฝ่ายเพียงเล็กน้อย มีเพียงครูประจำชั้นที่ทราบเรื่องราว วันนี้ลูซิโอ้กลับมาเรียนตามปกติ แต่คนอื่นต่างพูดถึงแผลบนใบหน้าของเขาไปต่างๆ นานาว่าเกิดอะไรขึ้น @Noah_BPM2

@Noah_BPM2 เมื่อล้อจักรยานหยุดขยับลง กลุ่มผมสีบรูเนตต์ก็ขยับไปมาเล็กน้อย ลูซิโอ้ค่อยๆ ผละออกมาจากแผ่นหลังเล็ก สีหน้าของเขาไม่ได้บ่งบอกอารมณ์อะไรชัดเจน สายตาเหลือบมองไปทางหน้าบ้านของตัวเอง ถึงเวลาที่เขาต้องแยกกันแล้ว เขาลงจากจักรยาน แต่ยังไม่ทันได้บอกอะไร ก็ขยับเข้าไปกอดอีกฝ่ายเอาไว้แบบนั้น

@BPM2_Lucio “นาย…”จะถามว่าโอเคมั้ยก็รู้คำตอบอยู่เลยไม่ได้ถามต่อ แต่ก็ยังมองกลุ่มผมสีเข้มที่ซบหลังเงียบๆอย่างคนที่คิดหาคำพูดปลอบใจไม่เก่งเลย

@Noah_BPM2 เขาไม่ได้ชวนอีกฝ่ายคุยเช่นกัน มีเพียงเสียงลมที่กระทบกับผิวและเสียงของลมที่เสียดสีเนื้อผ้าดังไปมาไม่ทำให้บรรยากาศรอบข้างดูเงียบจนเกินไป เป็นความสงบที่ไม่ค่อยได้พบเจอในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา จนร่างสูงเผลอหลับตาแล้วพิงศีรษะกลับอีกฝ่ายเบาๆ

@BPM2_Lucio เสียงกระดิ่งดังเบาๆขณะปั่นผ่านสวนสาธารณะออกไปยังถนน มุ่งไปตามทางกลับบ้านของลูซิโอ้ คราวนี้ตั้งใจปั่นอย่างระมัดระวังไม่เหมือนขาออกจากโรงเรียน(..) โนอาห์ไม่ได้ถามอะไรไปมากกว่าเดิมแม้จะอยากชวนคุยเรื่องอื่นแต่ก็ทำเพียงปล่อยให้อีกฝ่ายได้นั่งเงียบๆไปตลอดทาง

@DylanMC_BPM2 “เฮ้…” พอได้ยินชื่อของบุคคลที่สามหลังจากโดนยั่วยุอยู่พักใหญ่เขาก็เริ่มแสดงความไม่พอใจออกมาให้เห็นบนสีหน้าและน้ำเสียงที่เริ่มแข็ง “ถามแบบนี้นายต้องการอะไร?”

@BPM2_Lucio "ว่าแต่ไม่พอใจเรื่องไหนกันงั้นเหรอ? เรื่องที่ฉันมีกลิ่นของโนอาห์หรือที่เรียกว่าของเล่น?" แม้หลายเรื่องที่เขากุขึ้นมาและผสมสีตีไข่ แต่เจ้าตัวก็ยังคงพยายามปั่นประสาทอีกคนเล่น เขาอยากจะรู้ว่าลูซิโอ้จะอดทนไปได้แค่ไหน

[โรลปิด @BPM2_Lucio ] หลังจากที่กัปตันชมรมฟุตบอลได้คนขับรถคนใหม่(?)นามเทิร์นเนอร์แล้ว แถมยังมาส่งถึงหน้าบ้านอย่างดี ดีแลนก็กดโทรหาใครบางคนที่เขานัดเอาไว้ในช่วงเวลานี้ "เฮ้~ ฉันกำลังไปที่สวนสาธารณะ ถ้าพาบริทมาด้วยได้ฉันจะดีใจมากเลยละน้า"

@Noah_BPM2 ลูซิโอ้เดินตามเด็กหนุ่มผมทองไปจนถึงจักรยานแล้วขึ้นนั่งซ้อนเช่นขามา ระหว่างที่นั่งอยู่ก็มองแผ่นหลังของคนตัวเล็กกว่าพลางครุ่นคิดอะไรไปเรื่อย แม้ว่าอีกฝ่ายจะตัวเล็กกว่าเขา แต่กลับรู้สึกว่าโนอาห์เป็นคนที่เข้มแข็งมากกว่าตนเสียอีก สุดยอดชะมัด หมอนี่…

@BPM2_Lucio โนอาห์ลุกขึ้น จัดเสื้อแจ็คเก็ตที่ตกไหล่ลงไปตอนที่โดนซบขึ้นมาเหมือนเดิมก่อนจะเดินนำอีกฝ่ายไปที่จักรยานแล้วรอให้คนตัวโตขึ้นมาซ้อนท้าย “ขึ้นมาสิ”

@Noah_BPM2 “มากับดาร์ลีนน่าจะรอฉันอยู่” ลูซิโอ้คิดว่าควรจะกลับไปใช้เวลากับแม่และน้องสาวของเขาซึ่งตอนนี้เขาก็ต้องเป็นที่พึ่งให้กับพวกหล่อน เขาหันมามองเด็กหนุ่มที่ยื่นข้อเสนอพร้อมกับคลี่ยิ้มจนเห็นรอยบุ๋มข้างแก้ม “เอาสิ ช่วยไปส่งทีนะ”

@Noah_BPM2 “ไม่เป็นไร” เขาส่ายหน้าเบาๆ พร้อมบอกออกไปตามตรง เพราะว่าการได้ออกมาพูดให้ใครสักคนฟังมันช่วยให้ก้อนเมฆขมุกขมัวในใจหายไปได้บ้าง “อา… กลับเลยก็ได้นะ” เมื่อลูซิโอ้เงยหน้ามองท้องฟ้าก็เพิ่งสังเกตว่ามันเริ่มเปลี่ยนสีย่างเข้าสู่ช่วงพลบค่ำ พวกเขาใช้เวลาที่สวนสาธารณะนานกว่าที่คิด +

@DylanMC_BPM2 “นายกำลังเสียมารยาทอยู่นะดีแลน” เขาไม่ได้ตอบคำถามของอีกฝ่าย และไม่ได้ถอยหนีเมื่อดีแลนขยับเข้ามาใกล้ขึ้น “ฉันแค่เตือนในฐานะเพื่อน” ‘เพื่อน’ คำนี้จะแปลว่าหมายถึงดีแลนหรือบุคคลที่กำลังเป็นที่กล่าวถึงกันแน่ ในตอนนั้นเขาก็ยังไม่ได้แน่ใจเท่าไรนัก

@BPM2_Lucio เขาเชิดใบหน้าขึ้นเล็กน้อย จ้องกลับดวงตาสีมะกอกที่ฉายแววไม่พอใจ "ฉันต้องระวังอะไรเหรอ? ระวังนายงั้นเหรอลูซิโอ้~" ดีแลนหัวเราะขำในลำคอเบาๆ เขยิบตัวเข้าใกล้อีกคนเป็นการท้าทาย "ถ้าฉันจะเรียกเจ้านั้นว่าของเล่น นายจะทำไม?"

@DylanMC_BPM2 @Noah_BPM2 (เท้าเอวววว พวกนายนี่มัน🤣🤣🤣🫵)

@Noah_BPM2 @BPM2_Lucio (แกล้งลูกตัวเองมันสนุกแบบนี้แหละฮัฟฟู่วว55555555)

@Noah_BPM2 “มากับดาร์ลีนหรอ…” พอพูดถึงทั้งสองคนแววตาของเขาก็หม่นลงเล็กน้อย เขาหันไปมองด้านหน้าแล้วถอนหายใจออกมา “มาเสียใจมาก ส่วนดาร์ลีน…มันคงทำใจยากสำหรับเธอ เพราะเห็นเงียบแบบนั้นแต่ก็รักพ่อไม่น้อยกว่าคนอื่นในบ้านหรอก” นั่นทำให้เขายิ่งรู้สึกโมโหพ่อของตัวเองจนกระทั่งถึงขั้นลงไม้ลงมือกัน

@BPM2_Lucio ไม่รู้ว่าพ่อรู้เรื่องนี้จากปากคุณน้ารึยัง ..ถ้ารู้คงโมโหน่าดูเลย

@DylanMC_BPM2 “เจ้าของอะไรกัน” มุมปากของลูซิโอ้กระตุกยิ้ม แววตาสีมะกอกหรี่ลงมองมือที่ถือวิสาสะขยับมาแตะไหล่ของตนอย่างจงใจยั่วยุ แน่นอนว่าแม้เขาจะยิ้ม แต่ดวงตากลับฉายแววขุ่นเคืองอยู่ “จะพูดอะไรก็ระวังหน่อยนะดีแลน หมอนั่นไม่ใช่ของเล่นของใคร”

@BPM2_Lucio "ฉันก็ไม่ติดอะไรหรอกน้า ถ้าจะแบ่งของเล่นให้นายเล่นด้วย" " เขาว่าก่อนจะยกมือลูบๆปัดๆบ่าอีกคน "แต่ว่านะลูซิโอ้ เพราะเจ้านั้นเรียกใช้บริการง่ายดี ฉันคิดว่านายคงไม่คิดจะฮุบของเล่นฉันไว้คนเดียวหรอกจริงมั้ย?" ดีแลนเลิกคิ้วถาม เขาจงใจใช้คำพูดหลายๆอย่างยั่วโมโหลูซิโอ้

@DylanMC_BPM2 @Noah_BPM2 (เดี๋ยวได้ยำกันๆ(?))

@BPM2_Lucio @Noah_BPM2 (เพื่อนกันแค่หยอกล้อธรรมด๊าา)

@Noah_BPM2 ลูซิโอ้ได้ยินเสียงกรี๊ดเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้สนใจหรอกเพราะตอนนี้เขากำลังสบายกายสบายใจอยู่ จนโนอาห์เป็นฝ่ายบอกให้เขาผละออกมาก่อน ตนจึงยอมผละออกมา “อืม ดีขึ้นเยอะเลย” เขาเงยหน้าขึ้นมาอยู่ระดับเดียวกันกับใบหน้าหวาน ปลายจมูกเกือบจะสัมผัสกันแต่ลูซิโอ้ผละออกมาเสียก่อน “ขอบคุณนะ”

@BPM2_Lucio “โอเคขึ้นรึยัง?” สายตาสบกับคนที่จ๊อกกิ้งผ่านมา ..แถมยังโดนยิ้มแซวด้วย

@Noah_BPM2 @DylanMC_BPM2 (เล่นอะไรเขาจริงจังง)

@BPM2_Lucio @DylanMC_BPM2 (หนุ่มๆเล่นอะไรก๊านนนน 555555555555)

@DylanMC_BPM2 แต่ถ้าหากมันมีอะไรมากกว่านั้นจริงๆ เขาเองก็น่าจะสังเกตอะไรได้บ้างสิ(?) ลูซิโอ้ลอบสูดหายใจลึกๆ เพื่อปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ “หืม…สนิทไหมน่ะหรอ?” เขาทำท่านึกเล็กน้อย แล้วขยับไปหาดีแลน อีกฝ่ายเป็นอัลฟ่าเหมือนกันก็คงได้กลิ่นเดียวกันที่ติดตัวเขามา “แล้วนายว่ายังไงล่ะ?”

@DylanMC_BPM2 (เท้าเอว555555🔥) ฟังดูยังไงก็รู้ว่าหมอนี่ตั้งใจจะยั่วโมโหเขาอยู่ชัดๆ ลูซิโอ้ได้แต่ปั้นหน้ายิ้มมองอีกฝ่ายที่ทำทีเหมือนกำลังถือไพ่เหนือกว่า ถึงเขาจะเป็นพวกใช้กล้ามมากกว่าสมอง แต่จะตีโพยตีพายไปก่อนก็คงไม่ใช่ ยิ่งเขารู้จักดีแลนอยู่แล้วด้วยจึงคิดว่าอีกฝ่ายอาจจะแค่แกล้งอยู่ก็ได้ +

@Noah_BPM2 มือเล็กๆ ที่เริ่มลูบศีรษะของเขาอย่างต่อเนื่องทำให้คนตัวโตกว่าคลี่ยิ้มออกมา เขาค่อยๆ หลับตาลงปล่อยใจไปกับสัมผัสอ่อนโยน แม้จะเพียงเล็กน้อยแต่หัวใจที่หนักอึ้งของเขาก็รู้สึกเหมือนได้พักผ่อน ไม่คิดว่าจะยอมทำให้เลยแฮะ… “ดีจัง, โนอาห์” เขาพึมพำออกมาเบาๆ “มือของนายอุ่นชะมัด”

@BPM2_Lucio ‘อาจจะอยากให้ปลอบล่ะมั้ง’ โนอาห์คิด ขณะลูบศีรษะของลูซิโอ้ช้าๆ เส้นผมที่เกลียไปตามคอและแก้มทำให้รู้สึกจั๊กจี้นิดหน่อย แต่คงไม่เท่าสิ่งที่เต้นอยู่ในอกตอนนี้

@Noah_BPM2 ปลายจมูกของเขาอยู่ใกล้กับผิวกายของอีกฝ่ายจนได้กลิ่นคาราเมลหวานหอมชวนให้รู้สึกสบายใจอย่างประหลาด กลิ่นที่เขารู้สึกหลงไหลอย่างที่บอกไม่ถูก “…” “อย่าเพิ่งหยุดสิ”

@Noah_BPM2 เขาไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าว่าได้ยินเสียงหัวใจของอีกฝ่ายเต้นดังตุบๆ ชัดเจน ลอบยิ้มขำเบาๆ จนดวงตาสีมะกอกหรี่ลงแล้วเอียงศีรษะพิงเพื่อให้นิ้วเล็กๆ สอดเข้ามาสางเรือนผมได้มากขึ้นโดยมิได้ทักท้วงใดๆ ลูซิโอ้ผ่อนลมหายใจด้วยความรู้สึกราวกับได้ผ่อนคลายหลังจากที่เหนื่อยล้ามาทั้งสัปดาห์ +

@Noah_BPM2 พิงศีรษะลงบนอกเล็กๆ ของอีกคนซะเลย “ช่วยเอาออกให้หมดที” เขาช้อนตาขึ้นมอง “เห็นนะว่าแอบขำ”

@Noah_BPM2 “หือ… อ้อ” ตอนที่ก้มลงไปจนใบหน้าสูงกว่าโนอาห์เพียงเล็กน้อยทำให้เขาเห็นดอกไม้ที่ปลิวตกลงมาบนกลุ่มผมสีทอง จึงอนุมานได้ว่าอีกฝ่ายคงจะช่วยหยิบออกให้เขา ที่ทำหน้าตาเมื่อครู่แปลว่ากำลังแอบขำเขางั้นสินะ “ตัวแสบ” เขาหลุดขำออกมาเมื่อเข้าใจถึงความหมายของสีหน้าโนอาห์เมื่อครู่ จึงแกล้ง+