XAVIER

Xavier William Payne grade 12 l 178/72 l Ω info: bit.ly/3DcalBC (ทักได้ โคได้ โรลได้ 24 ชม. เดี๋ยวใบโคตามมาอีกที ฝากตัวด้วยค้าบ 🙏) #BPM_Commu #BPM_Commu2

@Armil_BPM2 “ต่างสิ...ก็มีอยู่นะ ถูกนอกใจแล้วไม่ได้เลิกน่ะ” ละสายตาจากผืนน้ำเพื่อหันไปสบมองซีกหน้าของอีกฝ่าย เขาเองก็พึ่งได้เจอกับคนตรงหน้าใกล้ๆ ถึงไม่ได้ตั้งใจก็เผลอเก็บรายละเอียดไปเสียแล้ว จนกระทั่งได้กลิ่นที่คุ้นเคยจึงละสายตาออกมา “หวังไว้แบบนั้นเหมือนกัน” ยิ้มขำเล็กๆออกมาหลังจากพูดจบ

@BPM2_Xavier อาร์มิลไหวไหล่ ถ้าอีกฝ่ายสังเกตจะพบว่าฟีโรโมนกลิ่นรัมของเขาปะปนมากับกลิ่นสนจูนิเปอร์ " ฉันเดาน่ะ ,ถ้าไม่ได้เรียกว่าเลิกคงเรียกนอกใจ แต่คิดว่าไม่มีอะไรต่างกันเท่าไหร่ "ละไว้ในฐานที่เข้าใจ เขาไม่จำเป็นต้องรายงานให้ใครรู้ว่าทำอะไรมา " ฉันหวังว่านายคงจะไม่ได้อาลัยคนอย่างหมอนั่น "

[ริมทะเล | 17:05 PM] เซเวียร์ในชุดเสื้อยืดแขนยาวสีขาวกับกางเกงขายาวสีเทาที่ถูกพับขึ้นมาเหนือข้อเท้า เท้าเปลือยเปล่าแทรกลงไปใต้ทรายเอาไว้ สายตาทอดผ่านเลนส์แว่นกรอบบาง มองออกไปไกลพลางผ่อนลมหายใจผ่อนคลายออกมา

@Armil_BPM2 “แล้วดีหรือไม่ดีล่ะ?” ตอบกลับไปในประโยคแรกก่อนจะนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งเพราะประโยคถัดมา “รู้ด้วยเหรอ” มองออกไปบนผิวน้ำที่กระทบแสงแดดยามเย็น ความจริงสำหรับคนอื่นการรู้ข่าวคราวคงไม่ใช่เรื่องยากเหมือนคนที่ชอบอยู่คนเดียวอย่างเขานักหรอก ก็คงไม่แปลกถ้าอีกฝ่ายจะรู้ “จะว่าอย่างนั้นก็ได้”

@BPM2_Xavier อาร์มิลไหวไหล่ให้กับคำตอบนั้น เขาไม่ได้รู้จักเซเวียร์มากไปกว่าที่รู้จักเมื่อตอนที่ยังคบกับรอยซ์ มันก็เป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น " คนที่ชอบปลิกวิเวกแบบนายดูมีโลกส่วนตัวสูงดีนะ " "ได้ข่าวว่าเลิกกับรอยซ์มาได้พักนึงแล้วนี่? " ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับคนอย่างอาร์มิลที่จะถามถึง

@Armil_BPM2 นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ปกติแล้วเขาเองก็ไม่ใช่พวกที่เข้าสังคมเหมือนกับชาวบ้านนัก ถูกถามมาแบบนี้เลยทำเอาไปไม่เป็นอยู่เล็กๆ "ปกติก็มาคนเดียวน่ะ ฉันไม่ชอบความวุ่นวายเท่าไหร่" นึกภาพตัวเองท่ามกลางวงล้อมเพื่อนมากมายไม่ค่อยออกเท่าไหร่ อีกอย่างยิ่งนึกถึงความวุ่นวายแล้วคงได้ประสาทกินก่อนแน่

@BPM2_Xavier " โมโหพวกไม่ได้ดั่งใจ " เขาหัวเราะ คำพูดที่ตอบเหมือนบอกปัดไม่ได้ขยายความเพื่อให้มันไหลไปกับลม " เหมือนไม่ได้เห็นหน้านายนานมาก " ถึงอาร์มิลจะพัวพันกับพวกเกรด12อยู่เสมอแต่ก็แทบจะไม่ได้โคจรมาเจอกับอีกฝ่ายซักครั้ง " ทำไมมาเดินอยู่นี่คนเดียว? "

@Armil_BPM2 หรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อถูกน้ำกระเซ็นใส่เข้ามา เขาหยิบแว่นออกมาเช็ดน้ำที่เกาะอยู่บนเลนส์ออกแล้วสวมมันอีกครั้ง “สวัสดี” “โมโหใครมาล่ะ” ถามกลับไปพร้อมส่งยิ้มเล็กๆ ถึงเขาจะไม่เคยคุยกับอีกฝ่ายอย่างเป็นทางการนักแต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าเป็นใคร อย่างน้อยก็ในฐานะรุ่นพี่กับรุ่นน้องน่ะนะ

@BPM2_Xavier ชะงักนิดหน่อยก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นทันทีที่เห็นว่าเป็นใคร " ไง หวัดดี " " เมื่อกี้ฉันไม่รู้ว่าเป็นนายนะ " ไหวไหล่

#BPM2_Ustagram 9 Apr 2023 | 14:30 AM K♡ : Happy Easter Day~ 🐰🪺🍀 (ตี๊ต่างว่ามีงานจัดแข่ง Egg hunt แล้วเคทเป็นสต๊าฟเอาไข่ไปซ่อนให้เด็กๆ หา~)

@Armil_BPM2 (ได้เลยค้าบ 😳💗)

@BPM2_Xavier (เค้าขอมาแปะไว้ได้มั้ยคะะ 🥺)

(หาคนเล่นน้ำด้วยคั—)

@Royce_BPM2 “อืม...” ตอบรับคำสั้นๆไป ก่อนจะถอนหายใจยกใหญ่หลังจากอีกฝ่ายหันหลังเดินจากไป บางทีวันหลังเขาควรเดินหนีให้เร็วกว่านี้ น่าสมเพชอีกแล้ว เรียกความคิดตัวเองให้กลับมาโฟกัสตรงหน้าก่อนจะเดินกลับไปเดินดูหนังสือที่เดิม

@BPM2_Xavier แค่ล้ม? เป็นคำที่ไม่ค่อยน่าเชื่อเท่าไหร่หลังจากที่น้องอีกฝ่ายโทษเขาว่าเป็นคนผิดซะขนาดนั้น "ไม่เป็นไร เรื่องต่อยตีงี้ฉันชินแล้วล่ะ" รอยซ์ไหวไหล่แล้วรอจนอีกฝ่ายละมือออกไป แล้วถอยห่างออกมาอีกหนึ่งก้าว "ฉันได้ของที่จะซื้อแล้วคงจะกลับเลยน่ะ..โชคดีแล้วกัน" พูดจบก็หันหลังเดินออกมา

3 Jan | 1.20 pm w/@BPM2_Xavier ไม่นึกว่าซักวันจะต้องมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าบ้านหลังนี้อีกครั้ง รอยซ์มองบานประตูตรงหน้านิ่งอยู่เป็นนาทีๆ ยืนพิจารณาว่าเขาควรที่จะกดกริ่งเรียกคนในบ้านให้มาเปิดประตูให้ +

@Royce_BPM2 “....ไม่มีอะไรหรอก แค่ล้มน่ะ เลียมคงพูดไปเรื่อย” คลายมือออกแล้วเลื่อนขึ้นแตะลงบนซีกหน้าข้างที่ยังมีรอยช้ำจางๆอยู่เบาๆ แต่คิดว่าอีกฝ่ายคงไม่รู้สึกเจ็บอีกแล้ว “ขอโทษแทนน้องชายฉันด้วย” ผละมือออกมา “นายก็ไปดูหนังสือต่อเถอะ”

@BPM2_Xavier เขาเกือบจะได้เดินออกไปจากตรงนั้นแล้วตามที่พูดหากไม่โดนคำถามรั้งไว้ และหันกลับมา "ก็ใช่" "แต่คิดว่าคงไม่ได้ตั้งใจจะบอกหรอก" พูดแล้วก็ไหวไหล่หนึ่งครั้ง​ สีหน้าเด็กนั่นดูโกรธเอาเรื่องทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องของตัวเองด้วยซ้ำ "นายอาการดีขึ้นก็ดีแล้ว"

@Royce_BPM2 คาดว่าอีกฝ่ายคงติดใจอะไรบางอย่างถึงได้เก็บเรื่องนี้ไปคิด ถ้าหากเป็นเรื่องที่พูดจาใส่เขาไม่ดีอาจจะไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายดูแปลกไปได้ขนาดนี้

@Royce_BPM2 เลื่อนมือขึ้นจะคว้าชายเสื้ออีกฝ่ายแต่ก็เปลี่ยนเป็นกำมือนั้นเอาไว้แทน นั่นล่ะ ก็แค่พูดขอบคุณออกไปทุกอย่างก็จบอย่างที่คิดไว้ เซเวียร์ผ่อนลมหายใจออกมากับความคิดที่ตีกันอยู่ในหัว "เลียมบอกนายเรื่องโรงพยาบาลเหรอ"

@Royce_BPM2 ต้องยอมรับจริงๆว่าการเข้ารับการรักษานี้ทำให้อารมณ์เขาค่อนข้างขึ้นลงง่าย ใช่ และมันดูไม่เหมือนเซเวียร์ที่มักจะนิ่งเฉยกับทุกเหตุการณ์เลยสักนิด ยิ่งกับคนตรงหน้าแล้วด้วย "เอาเป็นว่า ฉันจะรับคำขอโทษของนายเอาไว้ สบายใจได้ โอเคไหม" "ขอบคุณที่ยังเป็นห่วง"

@Royce_BPM2 "ห่วง? ห่วงอะไร นายจะพูดให้มันได้อะไรขึ้นมา? ต้องการอะไร ฉันไม่เข้าใจอะไรนายเลยรอยซ์" สุดท้ายก็ต้องพูดออกมา หลังจบประโยคก็ทำเอาคนพูดนิ่งเงียบไปกับน้ำเสียงที่ใส่อารมณ์ของตัวเอง ลมหายใจถูกผ่อนยาวพร้อมกับเลื่อนมือลูบหลังคอตัวเองสงบสติอารมณ์ที่ขึ้นมาเมื่อครู่ "โทษที"

@Royce_BPM2 "เชื่อสิ" คงต้องตอบแบบนี้ไปสินะถึงจะพอใจ ความจริงเขาอาจเป็นคนผิดเองมากกว่าที่ไม่ยอมตอบรับคำขอโทษของอีกฝ่ายไปง่ายๆ ไม่งั้นคงไม่ต้องยื้อบทสนทนามาจนถึงตอนนี้ "ขอบคุณนะ" ตอบกลับไปพร้อมกับคลี่ยิ้มเล็กๆให้ ถึงแม้สายตาจะยังคงเหมือนเดิม แต่เท่านี้ก็คงจะพอสำหรับอีกฝ่ายล่ะนะ

@BPM2_Xavier ได้ยินแบบนั้นรอยซ์ก็พ่นลมหายใจออกมาเบาๆ "นายไม่เชื่อฉัน?" นอกจากจะไม่ตอบแล้วก็ยังถามกลับไปอีกต่างหาก​ แต่มองจากหน้าเขาก็คงเดาได้ล่ะว่าคำตอบคือไม่ ทั้งน้ำเสียง​ สีหน้า​ และคำพูด​ ไม่มีส่วนไหนที่แสดงออกเลยว่าอีกฝ่ายเชื่อในสิ่งที่เขาพูด​ หนำซ้ำยังดูพร้อมที่จะเดินหนีเขาไปไกลๆ

@Royce_BPM2 อย่างที่เขาพูดไปในทีแรก ถ้าหากรู้สึกผิดจริงมันคงไม่ทิ้งเวลานานขนาดนี้ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะแก้ต่างให้ตัวเองว่ามาแล้วเมื่อสองวันที่แล้วก็เถอะ นัยน์ตาสีฟ้าสบมองคนตรงหน้า สีหน้าของเซเวียร์ยังคงเรียบเฉยเหมือนเคย แต่ทั้งหมดนี้ เขาก็ไม่ได้โทษอีกฝ่ายหรอก ถ้าจะคิดแบบนั้น "สบายใจรึยัง?"

@BPM2_Xavier "ฉันรู้สึกผิดจริงๆถึงได้พูด" พูดย้ำกลับไปแทบจะในทันทีที่อีกฝ่ายยังพูดไม่จบประโยคดี หลายครั้งความปากไปไวกว่าความคิดของมันเขาก็มักจะก่อปัญหาแย่ๆเอาไว้ เหมือนกับครั้งนั้น​ และก็หลายๆครั้งที่ผ่านมา "และฉันก็อยากจะให้นายเข้าใจแบบนั้นก่อนจะรับคำขอโทษเอาไว้"

@Royce_BPM2 ก็มีแต่ความรู้สึกของตัวเซเวียร์เองนี่ล่ะที่ต้องจัดการ และเขาก็เลือกที่จะจัดการโดยการหลีกหน้าอีกฝ่ายแล้วเสียด้วย แต่ทำไมยังต้องมีเหตุการณ์วนเวียนมาเจอกันแบบนี้ตลอดด้วยนะ

@Royce_BPM2 ก็จริงอยู่ว่าพ่อของเขาพ่นคำร้ายๆออกมาใส่เขาตลอดจนแทบจะรู้สึกชินชากับมัน อีกอย่าง คนตรงหน้าเองที่ไม่ได้รู้สึกพิศวาสอะไรกับตนแล้วคงไม่จำเป็นต้องมายั้งคิดหรือรู้สึกผิดที่จะพูดคำแรงๆพวกนั้นออกมา

@Royce_BPM2 “ถ้านายรู้สึกผิดจริงคงไม่ปล่อยให้คำนั้นมันอยู่กับฉันนานจนถึงขนาดนี้หรอก” ก็คงขอโทษเพื่อให้ตัวเองสบายใจกินอิ่มนอนหลับจริงๆนั่นล่ะ เซเวียร์ผ่อนลมหายใจออกมาแผ่ว “ช่างมันเถอะ นายไม่ใช่คนแรกที่ทำสักหน่อย” “เท่านี้ใช่ไหม?”

@BPM2_Xavier รู้อยู่แล้วว่าจะต้องได้ปฏิกิริยาตอบรับแบบนี้ รอยซ์ส่ายหน้าไปมา "ฉันแค่อยากจะขอโทษเรื่องที่พูดไม่ดีใส่นาย" "ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่านายแบบนั้น.." นี่มันก็ผ่านมานานพอสมควร บางทีเซเวียร์อาจจะลืมไปหมดแล้วก็ได้ แต่เขาก็อยากจะแก้ความเข้าใจผิดที่มันค้างคาอยู่ตรงนั้น