B.bxgxl ✧(｡•̀ᴗ-)✧

เชื่อไหมว่าไม่ได้มีใครเข้าใจเราขนาดนั้น ถึงคนรอบข้างจะดูเหมือนเข้าใจเเต่เอาเข้าจริงพอเกิดปัญหามันกลับเป็นตัวกูเองที่ต้องถอยออกมาเพราะความอึดอัดจากคนรอบข้างหน่ะ

กูเก้ทละโดฟกาเเฟตอนเช้า+ท้องว่างเเม่งไม่โอจริง

ถ้าชีวิตมันมีความสุขไม่ได้ก็ไม่ต้องมี

เวลาสงสารอะไรใคร จิตแพทย์บอกว่า "นั่นไม่ใช่เรื่องของเรา" <<< แล้วให้ตัดจบที่ตรงนี้ ไม่งั้นมันจะฟุ้ง บานปลายไปเรื่อย

กูเหนื่อยวะ จะอะไรหนักหนากับกูอยู่อย่างงั้น เรื่องนี้จบเรื่องนั้นมาเรื่องนี้มาเรื่องนั้นจบ สรุปคือเเอนตี้เเมวเเค่นั้น เห้อ

เหนื่อย เบื่อ เครียด ท้อ สคริปช่วงเวลานี้ไปเร็วๆได้ไหมทำไมอะไรๆก็ต้องมากดดันที่เดือนนี้ไม่เข้าใจจริงๆนะ หลายๆอย่าง ทั้งแมวป่วยทั้งต้องรับผิดชอบอะไรหลายๆอย่างที่กูไม่ควรต้องจ่าย

เหนื่อย

รอต่อไปไอ้ควาย ขอให้ได้นะไอสัส ควย ถ้าคิวเต็มกูจะสมน้ำหน้าให้

กูง่วงมาก

บางทีกูก็คิดว่าพ่อเเม่ผัวดีกว่าพ่อเเม่ตัวเอง

กูพึ่งรู้นะว่าบ้านกูมันท้อกซิกจนกูอยากตายภายในเเค่3วันของการกลับบ้าน

กูอยากอยู่ที่อื่น

other girl: me:

ให้จบที่กูกูทุกอย่าง ทุกวันนี้กูกินข้าววันมื้อเอง ส่งเงินให้ลูกเขาใช้รับผิดชอบตัวเอง ครอบครัวตัวเอง อะไรอีกตั้งหลายอย่างกูต้องมาจ่ายอะไร อีกทั้งๆที่กูไม่ได้ร้องขอให้ทำ

เหนื่อยวะ เอาจริงเขารู้บ้างไหมว่ากูต้องรับผิดชอบเหี้ยไรบ้างขนาดลูกเขากูยังต้องรับผิดชอบเลย เเล้วมาบอกกูมีรายได้กูต้องจ่ายเอง เเล้วมาบอกให้กูทำทำไมทั้งๆที่กูก็ไม่ได้อยากจะทำ

เอายังงงง

ความคาดหวัง ความกดดัน ทั้งหมดในตอนนี้ = กูเอง หรือกูคิดมากเองหรอทำไมดูกูไม่ค่อยจะอยู่ร่วมกับคนบนโลกนี้ไม่ได้ กูเเปลกไปหรอ หรืออะไร ทำไมกูเเค่รู้มึกว่าทุกคนต้องคาดหวังหรือกดดันอะกูขนาดนั้น หวังอยากจะได้เเบบนั้นเเบบนี้กับกูจัง เคยถามบ้างไหมว่ากูเหนื่อยหรือป่าวหรือกูเเค่ประสาทเอง

กูนี่ละศูนย์กลางจักรยาน

ถ้าทำฟาร์มเเมว สก้อตติช เเท้ จะมีคนมาซื้อไหมคะ หาไว้ก่อนเพื่อทำจริง