...

Bir bedevîye denildi: “Dua etmeyi biliyor musun?” Dedi ki: “Evet.” Denildi ki: “Öyleyse dua et…” Bedevî şöyle dedi: “Allah’ım! Bize İslâm’ı lütfettin, oysa senden istememiştik. Öyleyse, senden istediğimiz halde bizi cennetten mahrum bırakma.”

Bazen insan başkasına hidayet kapısı olurken, aslında kendi kalbinin de dirilişine vesile olur. Bir başkasına anlattığın hakikat, önce seni ıslah eder. Nice insanlar vardır ki başkalarını kurtarmaya çalışırken kendileri kurtuluşa ererler.

Faydalı bir kıssa: Âişe isminde, hayatını boş şeylerle geçiren bir genç kız vardı. İnternete ve sohbet odalarına bağımlı olmuştu. İnsanlarla çoğu zaman faydasız ve anlamsız konular üzerine konuşuyordu. Bir gün Amerika’dan “Lisa” adında evli ve bir çocuğu olan bir kadınla tanıştı

çocuklarının adını Muhammed koyduklarını ve kendisinin de adını Âişe olarak değiştirdiğini haber verdi. Bunu duyunca Âişe hıçkıra hıçkıra ağladı. Çünkü hiç düşünmemişti ki Allah onu üç kişinin hidayetine vesile kılsın; kıyamet günü bunların sevabı amel terazisinde yer alsın.

“Şimdi ‘benim doğumum senin doğumunla oldu’ sözünün manasını anladım.” Daha sonra Âişe, validemiz Aişe bint Ebû Bekir’nin hayatını okuyup ona anlattı. İki gün sonra Lisa, eşinin de Müslüman olduğunu,

Kalbimde tarif edemediğim bir huzur var. Daha önce hep bir boşluk hissediyordum. Şimdi ise büyük bir mutluluk duyuyorum. Sanki kendimi buldum. Bu gece yeniden doğdum. Bunun üzerine Âişe şöyle cevap verdi: “Ben de yeniden doğdum. Ben sadece isimde Müslümandım. Lisa da şöyle dedi

Okudukça bu dinin ne kadar yüce ve azametli olduğunu hissetti. Ardından kitapları hızlı uluslararası posta ile Lisa’ya gönderdi. Kitaplar Lisa’ya ulaştı. Hepsini okuyup Âişe’ye şöyle yazdı:

Bunun üzerine ona şöyle dedi: “Bana birkaç gün mühlet ver, sana İslam hakkında kitaplar göndereceğim.” Ertesi sabah Âişe kütüphaneye gidip iki kitap ve bir mushaf satın aldı. İngilizceye hâkim olduğu için önce kendisi okuyup inceledi.

Soruların çoğuna cevap veremeyince Lisa’dan birkaç dakika beklemesini istedi. Hemen İslami sitelere girip sorulan her meseleyi araştırdı ve büyük kısmına cevap vermeyi başardı. Ancak Lisa, validemiz Aişe bint Ebû Bekir hakkında soru sorduğunda cevap veremedi

Âişe içinden şöyle geçirdi: “Ne kadar da çaresiz bir kadın! İslam’ı, ona en uzak olan birinden istiyor.” Fakat ilk defa kalbinde farklı bir his uyandı. Hayatında ilk kez diniyle ilgili bir meseleye gerçekten ilgi duymaya başladı.

Lisa, onun adının Âişe olduğunu öğrenince büyük bir sevinçle şöyle dedi: “Öyleyse sen Müslümansın! Buna inanamıyorum. İslam hakkında çok şey öğrenmek istiyorum. Lütfen beni, diğerlerinin yaptığı gibi yalnız bırakma. Sormak istediğim binlerce soru var.”

bazen de sabırla derecesini yükseltir. Nice geciken şey vardır ki hayırdır, nice erken gelen şey vardır ki fitnedir. Rabbin senin için dilediği, senin kendin için dilediğinden daha hayırlıdır.”

“Bil ki kul için takdir edilen rızık ne gecikir ne de başkasına kayar. Allah Teâlâ’nın senin için yazdığı şey mutlaka sana ulaşır; insanların tamamı onu senden uzaklaştırmak için toplansa buna güç yetiremez.

Ve senden çevrilen şey de, bütün insanlar onu sana ulaştırmak için bir araya gelse yine sana gelmez. Öyleyse kalbini sebeplere değil, Müsebbibü’l-esbâb olan Allah’a bağla. Çünkü O, kulunu bazen gecikmeyle terbiye eder, bazen mahrumiyetle eğitir,

İnsanlara süslü görünmek için bizi gösterişe ve zorlamaya sevk eden her düşünceden dolayı da bağışlanma diliyoruz. اللهم امين يا رب

Ayağımızın kaymasından, Allah’a sığınıyor ve O’ndan bağışlanma diliyoruz. Amellerimize muvafakat etmeyen her sözümüzden bağışlanma diliyoruz. Allah’ın rızasını kast edip sonra başkasını da buna dâhil ettiğimiz her ilim ve amelden bağışlanma diliyoruz.

Söz verdiğimiz hâlde, sözümüze vefa göstermede gevşek davrandığımız her husus için bağışlanma diliyoruz. Bize ikram ettiği, fakat bizim mâsiyette kullandığımız her nimet için bağışlanma diliyoruz. Kusur ve eksikliklerimizden kaynaklanan her türlü hatadan bağışlanma diliyoruz

İbret şudur: Bir ayet, samimi bir kalbi değiştirmeye yeter. Mühim olan tevbenin dilde değil, hâlde görülmesidir. Günahı terk etmek, ona götüren yolları kapatmak ve bir daha ona dönmemeye azmetmek; işte gerçek tevbe budur. Allah bizlere de samimi tevbe nasip etsin.

Tevbede Samimiyet Ey kardeşim, tevbede samimiyetin en güzel misallerinden biri Fudayl ibn Iyad’ın kıssasıdır. Nakledildiğine göre o, önceleri yol kesen bir kimseydi. Bir gece harama yönelmiş halde bir evin duvarına tırmanırken, bir yerden Kur’ân tilaveti işitti.

dediğini işitti. Bunun üzerine onlara şöyle seslendi: “Korkmayın, artık size dokunmam. Ben Rabbime tevbe ettim.” Allah Teâlâ samimi tevbenin bereketiyle onu günah ehli bir kimseden, ibadet ehli, zühd sahibi ve insanların kendisini örnek aldığı büyük bir âlime çevirdi.

İşte samimi tevbe budur: Günahın ortasında dahi olsa kulun kalbi Allah’ın kelâmıyla sarsılır, hemen geri döner, ertelemez. O gece geri dönerken bir kervanın kendi isminden korkarak, “Dikkat edin, Fudayl yakınlarda, önünüzü kesebilir.”

Okunan ayet şuydu: “İman edenlerin Allah’ı anma ve O’ndan inen hakikat sebebiyle kalplerinin huşû duymasının zamanı gelmedi mi?” (Hadîd, 16) Bu ayet kalbine ok gibi saplandı. O anda durdu ve şöyle dedi: “Evet, ya Rabbi… zamanı geldi.”