べスト.

べスト = besuto (adj.) = ดีที่สุด ดีเยี่ยม

ร้องไห้หนักๆ ครั้งสุดท้ายคือช่วงไหนกันหรอ

มีคนบอกว่า การพบเจอเพื่อนใหม่ในทุกช่วงวัยเป็นเรื่องปกติ แต่การมี “เพื่อนสนิทคนเดิม” คอยอยู่ข้างๆ ที่หันไปเมื่อไหร่ก็ยังเจอเสมอ ในทุกจังหวะของชีวิต คือความโชคดีที่พิเศษที่สุด

ตอนเด็กๆคิดว่าถ้าเราทำงานเงินเดือน เดือนละ25,000 4เดือนเราก็จะมีเงินเก็บ1แสน โตมาจึงได้รู้ว่ามีแต่แสนสาหัส55555555555

ถ้าเงียบ คือ ทำงาน ถ้าเงียบนาน คือ งานเยอะ ถ้าโพสเลอะเทอะ คือ งานเยอะ แต่ไม่ทำ

โดนชมว่า mindset ดีบ่อยมาก ซึ่งลึกๆ ไม่เห็นด้วยเลย เพราะจริงๆ ก็เป็นคนประสาทคนหนึ่ง แค่ไม่แผ่มันใส่คนอื่นก็เท่านั้น ไม่รู้จะทำแบบนั้นทำไม เป็นคนไม่ใช่อิเล็กตรอน

เคยปะ คือก็ไม่ได้เกลียดหรือไม่ชอบนะ แต่บางคนเวลาคุยด้วยโคตรเหนื่อยคือ คนประเภทเอาตัวเองเป็นจุดศูนย์กลาง เล่าแต่ Achievment ตัวเอง ไม่ฟังเรา ไม่ถามกลับ คือสักแต่จะเล่าๆอย่งเดียว แล้วเล่าแต่เรื่องเดิม จนบางทีมันไม่เหมือนคนมั่นใจในตัวเองละ เหมือนเล่าเพื่อกลบปมอะไรมากกว่า

แล้วทุกคนชอบตกใจมากเวลานี่บอกอยู่สมุทรปราการ แต่ทำงานกทม. คือพี่คับมันนั่งรถไฟฟ้า 40 นาทีถ้วน ไม่มีรถติด เหงื่อไม่ออก แถมได้อยู่บ้านกว้าง ๆ มีสวนใหญ่ ๆ ให้หมาวิ่ง ตรงข้ามบ้านเป็นทะเล ไม่เสียค่าเช่า แถมได้ค่าเดินทางเป็นสวัสดิการ เงินเดือนกินเต็มแม็กคับพี่ ใจเย้นนน

คนอื่นเขาเริ่มไปกินข้าวคนเดียวจากอะไร นี่เริ่มจากที่รอเพื่อนจนรำคาญไปกินด้วยกันก็ไม่พร้อมสักที พอจะนัดได้แล้วก็เท สุดท้ายเลยไปกินเองซะเลย ไม่นัดไม่รอใคร ใช้ชีวิตด้วยตัวเองคนเดียวมันก็สนุกดี

และถ้า introvert ไปข้างนอกวันหยุดคนเดียว = ไปติ่ง

คือการกินข้าวคนเดียวไม่ได้น่าสงสารเท่าการต้องรอให้มีใครว่าง ถึงจะได้ใช้ชีวิตอะ

เจนวายติดเล่นจริงแก​ แต่ด้วยหน้าที่การงานทำให้ต้องคีพลุคทำภูมิอยู่อย่างนั้น​ จริงๆ​ พี่หน้านิ่งเจ้าระเบียบในที่ทำงานแกอาจเป็นคนกวนส้นตีนก็ได้นะ

เชื่อเถอะ กูจับตัวเองปรับทัศนคติบ่อยมาก

ประโยคที่ว่า “ถ้าคนมันอยากคุย แค่ฝนตกเขาก็เล่าให้เราฟัง” คือโคตรจริง

ทำไมคนเราต้องดิ้นรนทำให้คนอื่นภูมิใจ ทั้งๆที่เราควรเป็นคนแรกที่ภูมิใจในตัวเอง

ยืนยันว่าการมี empathy มันสำคัญจริงๆนะ มันไม่ใช่เรื่องที่สอนกันได้ด้วย ยิ่งถ้าบางคนยังเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล พูดไม่ดี ไม่คิดถึงใจคนอื่น มีคนถือหาง มั่นหน้าในตัวเอง ก็ยากที่จะมี empathy ได้ ไม่แปลกที่คนจะเกลียด

พูดก็พูด คนที่เกิดช่วง 1990-2005 นี่เป็นช่วงเวลาการเติบโตเป็นเด็กที่โคตรดี ยุคเปลี่ยนผ่านและเราเติบโตมาพร้อมยุคดิจิตอล แต่ความตลกก็คือ พอเติบโตเป็นผู้ใหญ่เท่านั้นแหละ ชิบหายหมด เจอแต่เรื่องเฮงซวยทุกปี

HAPPY BDAY TO OUR BIRDS! 💚

ถ้าเริ่มทำงานแล้ว -การวางตัว เป็นมิตร ทำงานได้กับทุกคน อย่าอินการเมืองในที่ทำงานเกินไป -เพื่อนสนิทจากที่ทำงาน ถ้ามีก็ดี ไม่มีก็ไม่เป็นไร จำไว้ทุกคนมาทำงานเพื่อเงิน -เรียนรู้งานจากรุ่นพี่ให้มากๆ มีต้นทุนจากตัวเองแล้ว+ประสบการณ์จากรุ่นพี่ จะพัฒนาสกิลไวขึ้น -แบ่งเวลาใช้ชีวิตด้วย ดูแลตัวเองดีๆ อย่าหักโหมกับงานจนเกินกำลัง คำพูดที่ว่า ถ้าเราหายไป องค์กรหาคนใหม่ได้ แต่ครอบครัวมีเราคนเดียว นั่นคือเรื่องจริง

เดี๋ยวนี้ยังมีใครชอบอ่านหนังสือเป็นเล่ม มากกว่า E-book เหมือนนี่อยู่มั้ย 📖 ส่วนตัวชอบสัมผัสเวลาจับกระดาษมากกว่า แม้จะเริ่มจะไม่มีที่เก็บ 5555 หรือไปอีบุ๊คกันหมดแล้วว

ตั้งแต่เปลี่ยนหัวหน้า สิ่งที่ทำทุกวันนี้คือ ให้ปลายปีถามเค้าได้ว่า “ทำไม” แค่นั้นจริงๆ