KODziara #silnirazem retweetledi
Załóżmy na chwilę, że Donald Trump, któremu już i tak odjechał peron wypisuje USA z NATO. Amerykanie pakują manatki, gaszą światło i po dwóch tygodniach nie ma ich w Europie (tak jak spieprzyli z Afganistanu), mówiąc „sayonara, radźcie sobie sami”.
I nagle Batyr z Jarek z kotem w czerwonych czapeczkach od Trumpa zostają z gołym przyrodzeniem na środku europejskiej piaskownicy. Kończy się epoka złudzeń, memów z F-35 i opowieści, że „wujek Sam zawsze przyjedzie z pomocą”, bo to nasz przyjaciel…
W takiej rzeczywistości Prawo i Sprawiedliwość i Pałac Prezydencki nie mają jednego telefonu alarmowego do Brukseli, Paryża czy Berlina. Bo tam nikt z nimi nie będzie gadał — oni będą rozmawiać z Donald Tusk, z tym niemieckim agentem jak twierdzą parawackie tuzy. No niestety ale z nim bo jest politykiem światowego formatu czy wam się to podoba czy nie. Nie będą rozmawiać z histerycznymi politykami.
Pierwszy kierunek? Europa. Tak, ta sama, którą jeszcze wczoraj opluwano i traktowano jak biurokratyczny balast.
Francja nagle przestaje być „tym z Brukseli”, a zaczyna być właścicielem jedynego parasola atomowego w UE. I co? Będą negocjować bezpieczeństwo z Paryżem, choć jeszcze wczoraj straszono nim w kampanii wyborczej i uczono Francuzów jeść widelcem?
Niemcy? Też wracają do gry. Już nie będziemy chcieli reparacji?
Już nie są „problemem”, tylko mogą być zapleczem logistycznym, przemysłowym i finansowym. Nagle dla Batyra i Jarka, Niemiec jest „sehr gut”?
Wyborcy Jarka i Batyra — wojny nie wygrywa się patriotycznym postem czy tweetem, tylko amunicją, paliwem i łańcuchami dostaw. Kawaleria husaria jest dobra na TikToku, nie na współczesnym polu walki.
No ale dajmy na to, że Jarek i Batyr obiorą inne rozwiązanie. Co zrobią? Jak znam życie, zaczną pleść bajeczki o „alternatywnych kierunkach bezpieczeństwa”, nie biorąc pod uwagę, że wszystkie poniżej wymienione państwa są bardziej związane z Paryżem i Berlinem niż z Warszawą. Bo Warszawa — za przeproszeniem — gówno ma i gówno daje, a Francuzi mają atom.
Więc uprzedzając — oto gdzie będą szukać pomocy:
Bałtyk, Skandynawia, Finlandia — Szwecja, Norwegia, Litwa, Łotwa, Estonia.
Państwa, które wiedzą, że Rosja to nie teoria z podręcznika, tylko sąsiad z historią agresji wpisaną w DNA.
Tu mogłoby powstać coś na kształt nowego sojuszu — bardziej „twardego”, mniej konferencyjnego.
Trzeci filar — Wielka Brytania.
Bo Londyn, nawet poza UE, dalej ma armię, wywiad i atom.
I w świecie bez USA to Brytyjczycy stają się jednym z niewielu graczy, którzy naprawdę mogą coś więcej niż napisać „zaniepokojeni”. - tylko jak w wypadku Francuzów my za przeproszeniem gówno możemy w zamian zaoferować
Czwarty kierunek — Azja, ale tylko technologicznie.
Korea, Japonia — sprzęt, know-how, produkcja.
Ale nikt z Seulu nie przyśle żołnierzy pod Suwałki, więc nie ma co się oszukiwać.
I TERAZ ZDERZAMY TO Z POLITYKĄ JARKA I PODEJŚCIEM BATYRA.
Cała ta konstrukcja była budowana na jednym filarze: USA.
Jednym. Jak stołek z jedną nogą — stoi, dopóki ktoś go trzyma.
Nieufność wobec Europy? Była.
Podważanie integracji wojskowej UE? Było.
Stawianie wszystkiego na Waszyngton? Było.
No to teraz wyobraź sobie człowieku moment, w którym ten jeden filar znika — i lądujemy miękką dupą na twardej podłodze.
I nagle trzeba się dogadywać z tymi wszystkimi, których wcześniej traktowało się jak problem albo przeciwnika.
To trochę jak gość, który całe życie śmiał się z sąsiadów, a potem przychodzi pożyczyć cukier… i liczy, że jeszcze go wpuszczą do kuchni. Tyle że tu stawką nie jest cukier, tylko bezpieczeństwo państwa Wasze bezpieczeństwo Wyborcy Batyra i Jarka no chyba ze znów popędzicie na Jasną Górę i będziecie prosić o bezpieczeństwo Króla Polski i Królową… przypomnę tylko 123 lata niewoli, modły nie pomogły. Niepodległość trzeba było wywalczyć zbrojnie i wyrwać ją sobie ze łap okupantów. #Trump #NATO #Batyr
Polski
