Boomcashing

เวลารู้สึกว่าตัวเองไม่สำคัญ ไม่ว่ากับใคร จะน้อยใจเงียบๆแล้วก็ปลงไปเอง

กุชอบการใช้ชีวิตไปเรื่อยๆแบบไม่อะไรกับใครอะ ไม่เอาใจไปผูกกับอะไรมากมาย เพราะเคยแล้วตอนทุกอย่างเปลี่ยนไปแม่งโคตรฟูมฟาย

พอโดนมองข้ามความรู้สึกบ่อยๆ มันก็จะเลิกสนใจไปเอง

อีกอย่างคือชอบปวดฉี่

นอกจากกลัวการถูกลดความสำคัญก็คือกลัวการถูกรักน้อยลงแหละ ไม่ชอบที่ต้องมานั่งรู้สึกแบบ ทำไมเขาไม่บอกคิดถึงเท่าเดิม บอกรักเท่าเดิม หรือสนใจเท่าเดิม มันเหมือนตัวเองกำลังจะเป็นบ้าเป็นบอ

บ่อย555

แจ้งเตือนที่ชอบที่สุดคือแจ้งเตือนเงินเข้า

ไปเจอมา “พอเริ่มคิดมากจะพูดน้อย พอเริ่มคิดน้อยจะพูดมาก พอเริ่มคิดยากจะพูดงง พอเริ่มปลงจะไม่พูดอะไรเลย” ชอบมาก

ชอบคนเอาอกเอาใจเก่งอะ รู้ว่าเราชอบอะไร ไม่ชอบอะไร รู้ว่าทำแบบไหนแล้วเราจะชอบ เราจะยิ้ม เออมันน่ารัก

ชอบตอนตัวเองไม่ว่างจับโทรศัพท์ เพราะแปลว่าตอนนั้นมีอะไรทำหรือไปจดจ่อกับอะไรซักอย่างอยู่

อยู่กับใครแล้วได้เป็นตัวเอง มันมีความสุขอะ

อิจฉาคนมีเอเนอจี้เยอะๆจัง ชีวิตกูเหมือนเปิด low power mode ตลอดเวลา

‘เราต่างเคยสูญเสียความเป็นตัวเองเพื่อรักษาความสัมพันธ์ในช่วงเวลานึง’

ไม่เคยชอบอะไรที่ไม่ชัดเจน มันเสียเวลา

ไม่มีความรักไหนที่ไม่พยายามเลย มันต้องพยายามด้วยกันทั้งนั้น พยายามปรับเข้าหากัน พยายามคุยกัน แต่ที่สำคัญคือความพยายามนั้นมันต้องไม่เหนื่อยและรู้สึกพยายามอยู่คนเดียว

โดนเมินครั้งเดียว ฝังใจตลอดไปจริงๆ

โตแล้วไม่เห็นสนุกแบบที่ตัวเองเคยคิดไว้เลย

กฎข้อที่ 1 อย่าเอาตัวเองไปอยู่ในจุดที่ไม่สบายใจ

หดหู่ใจชะมัดเลยช่วงนี้ ไม่มีอะไรให้รู้สึกดีเลย

กุนิสัยเสียอย่างนึงคือเวลาโดนเมิน ก็จะเมินกลับเหมือนกัน เพราะรู้สึกว่าทำไมเราต้องพยายามเข้าหาอีกฝ่ายทั้งที่เขาพยายามผลักเราออกจากตรงนั้นอ่ะ งง